ترجمه - سیدمحسن ساری: همزمان با مخالفت بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با تمدید توقف شهرک‌سازی‌‌ها در اراضی اشغال‌شده فلسطین، بیل کلینتون رئیس‌جمهوری پیشین آمریکا اعلام کرد که مهاجران روس در سرزمین‌های اشغالی، مانع اصلی در راه‌حل و فصل مسالمت‌آمیز مسائل خاورمیانه هستند.

مقامات - اسرائیل

آنچه بیل کلینتون در همایش 21‌سپتامبر گذشته عنوان کرد، نکته جدیدی نمی‌تواند باشد. اکنون همه می‌دانند که مهاجران یهودی روس بسیار کینه‌توز هستند و نکته مهم دیگر این است که در میان مهاجران روسیه، شهروندانی حضور دارند که یهودی نیستند و با دادن رشوه تلاش کرده‌اند تا مدارکی جعلی مبنی بر یهودی بودن خود ارائه دهند تا اینکه بتوانند از پرده آهنین اتحاد شوروی سابق بگریزند.

بر کسی پوشیده نیست که اسرائیل آگاهانه روس‌ها را در سرزمینی که مسکو می‌داند اشغالی است جای می‌دهد تا از آنها به‌عنوان سپری انسانی استفاده کند.

روس‌ها از طریق بنگاه مهاجرت «سهنون» که در پایتخت‌های جمهوری‌های اتحاد شوروی همچون قارچ روییده بودند، به سرزمین‌های اشغالی فلسطین مهاجرت می‌کردند.در امر مهاجرت یهودیان روسی، ساده‌ترین حقوق بشر نادیده گرفته می‌شد و این امر از دید رهبران غرب که فریاد دمکراسی سر می‌دهند آگاهانه پنهان مانده بود.

گورباچف و شوارد نادزه بر این باور بودند که یهودیان روسی که به سرزمین‌های اشغالی فلسطین مهاجرت کردند می‌توانند به‌عنوان کبوتران صلح معرفی شوند. پیش‌تر، رهبران اتحاد شوروی بر این باور بودند که مهاجران روس نخستین کشور سوسیالیست را در خاورمیانه تشکیل خواهند داد. منتها اکنون بر همگان روشن‌شده که اسرائیل همه مهاجران از روس گرفته تا فراریان اروپای شرقی را که نسبت به عرب‌ها کینه و نفرت دارند یکی‌یکی جمع کرده تا اینکه آنها را کاملا به‌خود جذب کند.

در این رابطه می‌توان به «ناتان شارنسکی» جدایی‌طلب اتحاد شوروی و آویگدور لیبرمن وزیر امور خارجه فعلی و دیگر ماجراجویان و جوانانی که به فرماندهان عالی‌رتبه ارتش اسرائیل بدل شده و مسکو با این اعتبار که آنها از فرزندان وطن هستند از آنها به‌خوبی پذیرایی می‌کند، اشاره داشت.

امری که مایه شگفتی و در عین حال مایه تأسف است این است که دوستان قدیمی روسی که در محافل مختلف از برخورداری ملت‌ها از حق تعیین سرنوشت طرفداری می‌کردند به افرادی کینه‌توز و خون‌ریز تبدیل شده‌اند. این امر در حالی صورت می‌پذیرد که همتایان آنها یعنی مهاجران اروپا و شمال آفریقا نسبت به صلح نرمش بیشتری از خود نشان می‌دهند.بیل کلینتون پیش‌تر گفته بود که مهاجرین روس که به روسی سخن می‌گویند و اکنون در خدمت ارتش اسرائیل هستند بسیار کینه‌توز هستند و با تقسیم اراضی اشغالی به‌شدت مخالفت می‌کنند.

بیل کلینتون می‌گوید: در سال 2000 که شارنسکی وزیر کشور بوده با او به گفت‌وگو نشست و آشکارا گفت که روس‌های مهاجر مانع اصلی در راه صلح هستند و شارنسکی در پاسخ به او چنین گفت: او نمی‌تواند به جدا شدن نیمی از سرزمین‌های اشغالی رضایت دهد و در ادامه گفت: من یک روس هستم که از بزرگ‌ترین کشور به کوچک‌ترین کشور آمده‌ام و شما از من می‌خواهید که به تقسیم آن رضایت دهم؟ من هرگز به این امر رضایت نخواهم داد. و کلینتون در پاسخ به او گفت: از زندان روسیه رها شده و اکنون چنین برخوردی می‌کند.نکته بسیار مهم اینجاست که شارنسکی با همکاری صهیونیست‌ها درهای جهنم را به روی کلینتون باز کرد تا اینکه ثابت کند که هر کس علیه صهیونست‌ها جبهه بگیرد سرنوشتی بهتر از کلینتون نخواهد داشت.

گفتنی است که شارنسکی با اتهام جاسوسی به سود اسرائیل و ایالات متحده به مدت 9‌سال در زندان اتحاد شوروی به سر برد و غرب در سال‌1986 در معامله تبادل جاسوس‌ها توانست شارنسکی را آزاد کند و او به اسرائیل سفر کرد و حزب «اسرائیل بمالیا» را تشکیل داد و از طریق همین حزب توانست وارد دولت اسرائیل شود ولی او به‌دلیل اینکه شارون به‌صورت یکجانبه از غزه خارج شد با وی دچار اختلاف شد و از دولت بیرون رفت.

تندروی بسیار افراطی دیگری که از اتحاد شوروی سابق به اسرائیل رفت «آویگدور لیبرمن» وزیر امور خارجه فعلی اسرائیل است. او اکنون در شهرک یهودی‌نشین «نوکدیم» در کرانه باختری اشغال شده زندگی می‌کند.نکته بسیار جالب دیگر این است که کلینتون در مورد لیبرمن نیز هشدار داده بود. او گفت: با وجود لیبرمن، اوضاع به سود اسرائیل شکل نخواهد گرفت.اتحاد شوروی سابق نخستین کشور جهان بود که دقایقی پس از اعلام موجودیت اسرائیل، این رژیم را به رسمیت شناخت و اکنون روسیه با رژیم صهیونیستی توافقنامه همکاری نظامی امضا کرده است.

«نیکولای چرنوفسکی» نویسنده روس می‌گوید: روس‌ها وقتی در تنگنا قرار گیرند همه کار می‌کنند.در یک کنفرانس مطبوعاتی وقتی مسئولان روسی از پرسش‌های خبرنگاران به تنگ آمده بودند، با صراحت اعلام کردند: آیا می‌خواهید که مسکو روابط خود را با اسرائیل قطع کند؟

افکار عمومی جهان نمی‌گوید که مسکو روابط خود را با اسرائیل قطع کند ولی این انتظار را دارد که به اشتباهات تاریخی خود اعتراف کند.

بنابراین مسکو دو راه فراروی دارد:
- اشتباهات تاریخی خود را تصحیح کند و سخن حق بگوید.
- راه همکاری‌های نظامی با اسرائیل را ادامه دهد.
پرسشی که در اینجا مطرح می‌شود چنین است:
آیا مسکو می‌داند که یک و نیم میلیون روسی که به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند، با رأی خود، نیروی راست افراطی را به‌شدت تقویت کرده‌اند؟

الاهرام

کد خبر 123109

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار