همشهری آنلاین – آرش نهاوندی: یک کارآزمایی تصادفی منتشر شده در نشریه «چاقی مفرط» نشان میدهد که قطع کردن دورههای نشستن طولانی مدت با پیادهرویهای سریع مکرر میتواند تنظیم قند خون را تا حد بیشتری نسبت به همان میزان پیادهروی که به صورت یک جلسه مداوم و طولانی نجام میشود، بهبود بخشد.
در این آزمایش، ۳۰ بزرگسال مبتلا به اضافه وزن یا چاقی که کمتحرک بودند ( که به گفته خودشان بیش از شش ساعت در روز مینشستند) به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: فعالیت اصلی در نظر گرفته شده برای این افراد ۴۵ دقیقه در روز پیادهروی سریع، پنج روز در هفته به مدت شش هفته، بود که یا به صورت دورههای کوتاه در طول روز یا به صورت یک دوره مداوم و طولانی انجام میشد.
در مقایسه با گروه پیادهروی مداوم و طولانی، گروه دورههای کوتاه پیاده روی بهبود بیشتری در تنظیم گلوکز در طول آزمایش تحمل گلوکز داخل وریدی و همچنین افزایش زمان صرف شده در محدوده هدف گلوکز و کاهش نوسانات گلیسمی در طول زندگی روزمره، تجربه کردند. فعالیت این افراد توسط توسط پایشگرهای مداوم گلوکز اندازه گیری شد.
دکتر آدری برگوینان، نویسنده مسئول این پژوهش، مدیر تحقیقات در مرکز ملی پژوهشهای علمی فرانسه (CNRS) میگوید: یافتههای ما نشان میدهد که نحوه توزیع فعالیت بدنی در طول روز، ممکن است به اندازه میزان کل فعالیت انجامشده به طور مداوم و در طولانی مدت اهمیت داشته باشد. بهجای تکیه صرف بر یک جلسه ورزش واحد، ایجاد وقفههای منظم در نشستنهای طولانیمدت، برای مثال از طریق پیادهرویهای کوتاه، میتواند مزایای بیشتری برای تنظیم قند خون به همراه داشته باشد؛ بهویژه برای افرادی که در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ هستند.
اما چرا تا این حد از پیاده روی به عنوان یکی از مهمترینه عوامل در سلامت افراد گفته میشود؛ به دلیل اینکه برای بیشتر افراد، پیادهروی یکی از در دسترسترین روشهای ورزش کردن است. این فعالیت برای قلب و مغز مفید بوده و موجب بهبود سلامت قلبی وعروقی، ظرفیت هوازی، فشار خون، کنترل قند خون، سوختوساز (متابولیسم)، وزن و توانایی حرکتی میشود.
بیشتر بخوانید:
نظر شما