همشهری آنلاین - ثریا روزبهانی: وجود زورخانه در هر محلی نشانه رشد فرهنگ جوانمردی و پهلوانی، دوری از گناه و پیشگیری از رشد شرارت، اعتیاد و قمار بود. به همین خاطر خانوادهها تمایل داشتند تا جوانانشان اوقات فراغتشان را در این مکان بگذرانند. بنابراین در محله خانیآباد هم زورخانه اهمیتی بسزایی داشت.
زورخانه گردان، یکی از پاتوقهای جوانان محله خانیآباد و شاپور در دهه ۴۰و۵۰ محسوب میشد. زورخانهای که بزرگان و قهرمانان ورزشی مهمی رسم جوانمردی و پهلوانی را از این مکان فرا گرفتند. جهان پهلوان تختی از جمله افرادی بود که در گود این زورخانه پرورش پیدا کرد. نصرالله حدادی درباره فعالیت زورخانه گردان می گوید: «زورخانه گردان در زمینی کوچک سر نبش خانیآباد و مولوی قرار داشته است. امروز در آن محل فضایی سبز و کوچک احداث شده و در کنار آن هم یک دهنه مغازه وجود دارد و پس از آن فضایی است که دیواره های جنوبی و باختری آن نشاندهنده بنایی قدیمی است. این بازمانده همان زورخانه گردان است که بانی آن حسین پهلوان از اهالی ورزشکار محل بوده و پس از او هم برادرش احمد حسین پهلوان عهدهدار اداره آن شد. سپس فردی به اسم محمود خاتم آنجا را اجاره کرد. پس از وی زورخانه متروک و در نهایت تخریب شد. تختی اول بار ورزش را از این محل و به پیروی شیخ ابراهیم نجار که شاگرد او بود آغاز کرد. »
تختی علاوه بر حضور در گود زورخانه گردان، برخی روزها تمرینهای کشتی خود را نیز در پشتبام مسجد قندی انجام میداد. مسجد قندی کمی پایینتر از این زورخانه قرار دارد. تختی با حسین حیدری معروف به حسین دوطبقه در پشت بام مسجد قندی تمرین میکرد. از دیگر هممحلهایهای تختی که اهل ورزش زورخانهای بودند میتوان از سید علی عتیقهچی و حسن سعیدی (سعیدالسلطنه) پسر استاد ابراهیم نام برد که هر دو ۹سال بزرگتر از تختی بودند.
نظر شما