رشد و پیشرفت فناوری علاوه بر این‌که موجب سهولت در بسیاری از فعالیت‌ها می‌شود، گاهی نیز می‌تواند خطراتی را برای انسان به همراه داشته باشد. هدفون و هندزفری از جمله این تجهیزات است که می‌تواند سلامت انسان را تهدید کند.

عوارض استفاده از هدفون

به گزارش همشهری آنلاین به نقل از ایرنا، کاهش شنوایی، عفونت گوش، وزوز گوش، پُرشنوایی، درد گوش، کاهش یادگیری و آسیب‌های مغزی فقط بخشی از خطرهای استفاده از هدفون و تجهیزات مشابه است. 

با پیشرفت فناوری هرروز شاهد ورود تجهیزاتی با کیفیت‌تر و کم‌حجم‌تر با کارایی بیشتر به بازار هستیم. این فناوری‌ها علاوه بر این‌که بسیار لذت‌بخش هستند و موجب سهولت در بسیاری از فعالیت‌ها می‌شوند، ممکن است خطراتی را برای سلامتی به همراه داشته باشند. در این گزارش سعی داریم به برخی خطرهای استفاده از هدفون و هندزفری بپردازیم. در ابتدا لازم است تفاوت این تجهیزات را شرح دهیم.

هدفون دارای دو گوشی به اندازه گوش است و مانع از ورود صدای محیط به گوش می‌شود. شنیدن موسیقی و بازی از جمله مهم‌ترین کاربردهای هدفون هستند. عملکرد هدست دقیقا مشابه هدفون است، با این تفاوت که قابلیت مکالمه دارد. این ابزار معمولا برای افرادی کاربرد دارد که هم‌زمان نیازمند شنیدن و استفاده از دست هستند. ایرفون نیز مشابه هدفون است و بیشتر برای موبایل و انواع دستگاه‌های پخش موسیقی کاربرد دارد. این دستگاه به وسیله سیم و بلوتوث به پخش‌کننده متصل می‌شود و بسیار کم‌وزن است. کاربرد هندزفری نیز مشابه هدست است یعنی هم‌زمان می‌توان شنید و مکالمه کرد. این ابزار بسیار سبک است.

استفاده طولانی‌مدت از این ابزار مشکلات جدی سلامت به همراه دارد که در ادامه به برخی از این موارد اشاره شده است.

  • وز وز گوش

وز وز گوش یا (Tinnitus) به احساس صدای زنگ یا صداهای دیگر در گوش یا درک آن توسط مغز گفته می‌شود زمانی که محرک صوتی خارجی در محیط وجود ندارد. در این حالت، شخص بدون این‌که صدایی در محیط باشد به طور مداوم صداهایی شبیه نویز احساس می‌کند. این حالت می‌تواند دائمی یا موقتی باشد که در هر دو صورت احساس ناخوشایندی است. وز وز گوش می‌تواند خفیف باشد و فقط در سکوت شنیده شود یا می‌تواند به اندازه‌ای شدید باشد که در شنوایی فرد تداخل ایجاد کند و شدت شنوایی را کاهش دهد. این عارضه بیماری نیست و علاوه بر استفاده طولانی‌مدت از هدفون یا شنیدن موسیقی با صدای بلند، می‌تواند به دلیل مشکلات دیگری از قبیل عفونت گوش یا استفاده از داروهای مختلف باشد.

معمولا این عارضه به دلیل آسیب به سلول‌های مویی (hair cells) در حلزون (بخشی از گوش داخلی) رخ می‌دهد.

سلول‌های مویی گیرنده‌های حسی در دو سیستم شنوایی و سیستم دهلیزی گوش مهره‌داران هستند. این سلول‌ها امواج صوتی را به سیگنال‌های شنوایی تبدیل می‌کنند که در مغز پردازش می‌شوند. زمانی که مغز سیگنال‌های عصبی را به درستی دریافت نمی‌کند، سیگنال‌های عصبی غیرطبیعی تولید می‌کند. یکی از مهم‌ترین عوارض استفاده طولانی‌مدت از هدفون و تجهیزات مشابه وز وز گوش است.

  • پُرشنوایی

درک غیرطبیعی از میزان صدای بلند را پُرشنوایی یا تیزی شنوایی می‌نامند. این عارضه معمولا با کاهش شنوایی همراه نیست. افراد پرشنوا محدوده شنوایی باریکی دارند و معمولا صداهای زیر ۵۰ دسی‌بل را نمی‌شوند و صداهای بالای ۸۰ دسی‌بل برایشان آزاردهنده است. این عارضه معمولا با وز وز گوش همراه است. در واقع این حالت به معنای حساسیت به صداهای طبیعی محیط است.

  • عفونت جدی گوش

استفاده از هدفون و تجهیزات مشابه به مدت طولانی یکی از مهم‌ترین دلایل عفونت گوش است. این تجهیزات معمولا به دلیل استفاده در محیط به انواع میکروارگانیسم‌ها آلوده‌اند. از طرفی استفاده طولانی‌مدت از آنان موجب عرق در ناحیه گوش می‌شود و محیطی مرطوب و مناسب برای رشد انواع میکروب‌ها فراهم می‌کند.

این عارضه در افرادی که از هدفون‌های اشتراکی استفاده می‌کنند شدیدتر است و باعث اشتراک میکروارگانیسم‌های مختلف بین افراد می‌شود.

  • کاهش شنوایی

کاهش شنوایی شایع‌ترین عارضه ناشی از گوش دادن موسیقی با استفاده از هدفون و تجهیزات مشابه است. اگر روزانه به مدت ۱۵ دقیقه و بیشتر با استفاده از هدفون با صدای بلند موسیقی گوش می‌کنید، باید گفت انتظار کاهش شنوایی را در آینده‌ای نزدیک داشته باشید.

گوش ‌دادن به موسیقی با استفاده از هدفون باعث آسیب به پرده گوش می‌شود و به مرور آستانه شنوایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

  • درد گوش

افرادی که به طور مداوم از هدفون استفاده می‌کنند معمولا به درد گوش دچار می‌شوند. از طرفی استفاده افراطی از این تجهیزات می‌تواند به بی‌حسی گوش منجر شود.

  • بی‌توجهی به محیط

افرادی که مدام هدفون در گوش دارند معمولا در برابر محرک‌های محیطی کاملا بی‌تفاوت هستند، تصادف و زمین‌ خوردن از جمله مهم‌ترین خطراتی است که برای این افراد رخ می‌دهد.

  • کاهش یادگیری

شنوایی یکی از اصلی‌ترین ارکان یادگیری است. استفاده افراطی از هدفون به دلیل کاهش شنوایی بر یادگیری اثرات نامطلوبی دارد.

  • آسیب جدی به مغز

هدفون به دلیل تولید امواج الکترومغناطیسی در درازمدت اثر مخربی بر مغز دارد. از طرفی هرگونه آسیب و عفونت ناشی از هدفون در گوش مستقیما بر مغز اثرگذار است. از طرفی مغز عاشق سکوت است و انواع صدا خیلی برای مغز خوشایند نیست. براساس گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۱۱ میلادی که آلودگی صوتی را «طاعون مدرن» نامید، مدارک محکمی وجود دارد که آلودگی‌های صوتی اثرات مضر شدیدی بر سلامت دارد. سکوت برای مغز مفید است و موجب کاهش استرس و تمرکز بیشتر می‌شود.

در ادامه به چهار اثر مثبت سکوت اشاره شده است:

۱. سکوت موجب کاهش استرس و تنش می‌شود: براساس نتایج تحقیقات، آلودگی صوتی عامل فشار خون بالا و حمله قلبی است و موجب کاهش شنوایی و افت سلامت عمومی بدن می‌شود. صداهای بلند با تحریک بخش آمیگدال مغز که وظیفه درک احساسات را برعهده دارد، باعث افزایش استرس و تولید هورمون کورتیزول می‌شوند در حالی که سکوت دارای آثار مخالف آلودگی صوتی است و تنش را از مغز و بدن دور می‌کند.

براساس تحقیقاتی که در سال ۲۰۰۴ در نشریه Heart منتشر شد، ۲ دقیقه سکوت موجب از بین رفتن تنش می‌شود و به آرامش فرد کمک می‌کند.

۲. سکوت توان ذهنی را بازیابی می‌کند: در زندگی روزمره، دائما اطلاعات حسی به مغز ارسال می‌شوند و فرایند تصمیم‌گیری، حل مشکل و کنترل امور روزمره، بخش عمده‌ای از مغز را درگیر می‌کند. با اجرای مکرر این فرایندها، توجه و توان مغزی کاهش می‌یابد و احتمالا در هنگام تمرکز، حل مسئله و ارائه ایده‌های جدید با مشکل مواجه می‌شویم. زمانی که از محرک‌های صوتی رهایی می‌یابیم، مغز برای بازسازی و بازیابی توان خود فرصتی به دست می‌آورد.

۳. در سکوت شبکه پیش‌فرض مغز فعال می‌شود: هنگامی که به تمرکز یا مدیتیشن می‌پردازیم، شبکه پیش‌فرض مغز فعال می‌شود. شبکه پیش‌فرض مغز در واقع شبکه‌ای از بخش‌های مختلف مغز است که با یکدیگر تعامل دارند و فعالیت آن‌ها به شدت با یکدیگر ارتباط دارد. این شبکه زمانی بیشترین فعالیت را دارد که شخص به دنیای خارج توجهی نداشته باشد. این حالت مغزی امکان درک کامل تجارب، همدردی با سایرین، خلاقیت بیشتر و بهبود وضعیت روحی و روانی را فراهم می‌کند.

۴. سکوت امکان بازسازی سلول‌های مغز را فراهم می‌کند: براساس تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۳ روی موش‌ها انجام گرفت و نتایج آن در نشریه Brain منتشر شد، ۲ ساعت سکوت روزانه به شکل‌گیری سلول‌های جدید در هیپوکامپ منجر می‌شود. این بخش از مغز مسئولیت یادگیری، حافظه و کنترل احساسات را برعهده دارد.

کد خبر 477853

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 8 =

دیدگاه خوانندگان