من و تو با هم به دنیا آمدیم، در یک سال. من و تو با هم بزرگ شدیم. من و تو با هم رکاب زدیم و با هم روزها را سپری کردیم و حالا هردو ۱۸ساله‌ایم.

با هم جوان می‌مانیم

۱۸سال است که نه من خسته از رکاب‌زدن شدهام، نه تو خسته از حرکت‌کردن. هر زمان که چرخهایت نزدیک پنچرشدن بود، من هم پاهایم لرزید، اما نه من دست گذاشتم روی ترمز، نه تو خسته شدی از ادامهی راه... با ترس و دلهره اما محکم، هم تو پیش رفتی، هم من!

میدانم نه تو ناامید میشوی، نه من... من یعنی ما... ما نوجوانها و جوانهایی که با تو حرکت کردیم و نگذاشتیم ترمز کنی و نمیگذاریم ترمزت را بکشند...

ما با هم بزرگ میشویم، اما پیر نمیشویم، ما همیشهی همیشه با هم جوان میمانیم... تا ابد.

تولدت مبارک دوچرخهی من! از طرف همرکاب، خبرنگار و رفیق سالهای طولانیات.

فرشته محمودنژاد، ۱۸ساله از اسلامشهر

تصویرگری: یاسمنسادات شریفی، ۱۶ساله از اراک

کد خبر 428569

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار