شیوا حریری: یک نوجوانِ درست و حسابی، چه‌جوری باید باشد؟ چندتا از خبرنگارهای افتخاری دوچرخه منتظرند نوجوانی‌شان زودتر تمام شود و زودتر بزرگ شوند؟

روزهای خوش من + نوجوانی من

چندتایشان می‌خواهند همین‌طور نوجوان بمانند؟ این‌ها سؤال‌هایی است که من و مهناز در روز ۲۱ مرداد، روز جهانی نوجوان، به آن فکر می‌کردیم و مهناز محمدی که تا همین چند سال پیش نوجوان بود و‌ خبرنگار افتخاری هفته‌نامه‌ی دوچرخه بود و احتمالاً به سؤال‌های مشابهی در همین ۲۱ مرداد جواب می‌داد،‌ این‌ها را از شما پرسید.

حالا در این مطلب می‌توانید جواب‌های خودتان یا دوستانتان را بخوانید. بعضی از شما، خبرنگارهای افتخاری هفته‌نامه‌ی دوچرخه، آن‌روز در خانه نبودید یا به تلفنتان جواب ندادید، شما هم به این سؤال‌ها فكر كنید و جوابتان را با جواب‌های دوستان دیگر مقایسه كنید؛ شاید به نتیجه‌ی جالبی برسید و بهتر خودتان را بشناسید؛ مثلاً چه‌قدر مثل كدام نوجوان فكر می‌كنید یا چه‌قدر متفاوتید و...

* * *

یک نوجوان درست و حسابی چه‌جوری است؟

* بانشاط و هدف‌دار است. خیلی به آینده فکر می‌کند و به ظاهرش اهمیت می‌دهد.

آریا تولایی از رشت

 

* از نوجوانی‌اش لذت می‌برد و در لحظه زندگی می‌کند.

آیلی آقایی مقدم از تهران

 

* ارتباطش با خدا قوی است.

فرشته محیطیان از تهران

 

* باحال و با مرام و مهربان است.

شكیبا تفرشی از تهران

 

* یک آدم شاد و سرحال که سعی می‌کند از این روزها خوب استفاده کند.

زهرا فیض‌الهی از قزوین

 

* خلاق است. پشتکار دارد. با دوستان و خانواده ارتباط خوبی دارد و بین خودش و خانواده‌اش مرز نمی‌گذارد.

پریسا فیضی از کرج

 

* برای زنگی‌اش هدف دارد و برنامه‌ریزی می‌كند.

سارا شیرازی‌نوبر از تهران

 

* دوچرخه می‌خواند. آب‌نبات چوبی دستش می‌گیرد، لیس می‌زند و آسمان را تماشا می‌کند.

هانیه راعی‌عزآبادی از دماوند

 

* کم‌تر درگیر دنیای مجازی است و بیش‌تر کتاب می‌خواند و می‌نویسد.

لیلا موسی‌پور از تهران

 

* هیجان‌هایش را کنترل می‌کند. آینده‌نگر است. از تجربه‌ی دیگران استفاده می‌‌کند.

ساحل رفائی از تهران

 

همشهری، هفته‌نامه‌ی دوچرخه‌ی شماره‌ی ۷۵۵

عکس: نگین عسگری از اراک

 

یک نوجوان بی‌عقل چه‌جور رفتار می‌كند؟

* به حرف این و آن گوش می‌دهد و با شنیدن هرحرفی، خودش را می‌بازد.

سپیده طاهرخانی از تهران

 

* دوست دارد بدون هیچ تلاشی همه‌چیز بیاید در خانه‌ا‌ش.

روژین خوارزمی از تهران

 

* درس نمی‌خواند. فقط به امروز فکر می‌کند نه فردا.

آیدا موسوی‌ابرکوه از رباط‌کریم

 

* از گذشته پشیمان است و از آینده می‌ترسد.

مریم دانشور از تهران

 

* بچگانه فکر می‌کند، بچگانه رفتار می‌کند. نمی‌تواند عاقلانه فکر کند و احساسش بر عقلش غلبه دارد.

نیلوفر بخشی از تهران

 

* نا‌امید، خسته و داغون است و از همه متنفر است.

فائزه رضایی از ملارد

 

* نوجوانی که از شادی و نشاط نوجوانی استفاده نمی‌کند و به دیگران انرژی منفی می‌دهد. قدر وقت و انرژی را نمی‌داند.

اندیشه نوبختی از تهران

 

* دنیایش کارتونی است و دنبال چیزهای دست‌نیافتنی است.

مرضیه کاظم‌پور از پاکدشت

 

* خودش را می‌بازد و فکر می‌کند نمی‌تواند کار‌هایش را انجام دهد. به‌خاطر حسادت به کار‌هایش نمی‌رسد.

ماجده پناهی آزاد از تهران

 

* با دوستان بدی وقت می‌گذراند.

آتوسا درویشی از کرج

 

* کسی که لج می‌کند و به خودش ضربه می‌زند.

پگاه شریفی قروه از تهران

 

* فقط درس می‌خواند و از این دوره،‌ لذت دیگری نمی‌برد و از انر‍ژی این دوره استفاده نمی‌کند.

نگار روحانی از تهران

 

همشهری، هفته‌نامه‌ی دوچرخه‌ی شماره‌ی ۷۵۵

عکس: نیکو کریمی از دماوند

 

تا حالا شده نخواهی نوجوان باشی؟

* بعضی‌وقت‌ها نوجوان ‌ها را کودک حساب می‌کنند و بعضی‌وقت‌ها می‌گویند تو دیگر بزرگ شده‌ای. دوست دارم زود‌تر تکلیفم روشن شود.

مرضیه اعتباری از بوشهر

 

* خیلی‌ها به‌خاطر یک عدد مرا دست‌کم می‌گیرند و فقط چون نوجوان هستم حاضر نیستند به من کار بسپارند.

شیوا بابابیگی از تهران

 

* دوست دارم زود‌تر این دوره را بگذرانم و استقلال بیش‌تری داشته باشم.

عاطفه نیکوسخن از تهران

 

* نه. سن خوبی است. انرژی‌ام زیاد است و هرروز چیزهای جدیدی یاد می‌گیرم.

نرجس گیلان‌پور از رشت

 

* دوست دارم زودتر از مدرسه خلاص شوم و بروم دانشگاه.

مجتبی مرتجی از ساوه

 

* بله. به‌خاطر تغییرات جسمی مثل جوش‌زدن!

فاطمه‌سادات حسینیان از تهران

 

* عاقلانه‌تر این است که قبول کنی در این سن هستی و  باید آن را طی کنی.

ملیکا افشار انوری از تهران

 

* بله. گاهی به خاطر سنم همه‌چیز را به من نمی‌گویند یا هركاری را به من نمی‌سپارند.

زهرا غنیمیتی از جویبار

 

* نه، بهترین دوره است. چرا بخواهم تمام شود؟!

امیرحسین عنصری از شهرقدس

 

* بله. به خاطر بعضی تغییرات مثل عوض شدن اخلاقمان و این‌که حساس‌ می‌شویم.

بهناز برق‌گیر از تهران

 

* گاهی. برای بعضی کار‌ها لازم است نوجوان نباشی؛ مثلاً موقع نظر‌دادن، ‌چون می‌گویند سنت کم است و به حرفت گوش نمی‌دهند.

بهاره رضایی منزه از تهران

 

همشهری، هفته‌نامه‌ی دوچرخه‌ی شماره‌ی ۷۵۵

عکس: حانیه سلیمانی از تهران

 

به این فكر كرده‌ای كه كاش نوجوانی‌ات تمام نشود؟

* این روزها خسته‌کننده نیست برایم. کارهایی را که دوست دارم انجام می‌دهم و از زمانم خوب استفاده می‌کنم.

فاطمه رفیعی از قزوین

 

* بله. با دوستان خوش می‌گذرد. وقتی بزرگ شویم این‌قدر بینمان پاکی و سادگی نخواهد بود.

طلایه ملک‌محمدی از رشت

 

* حس می‌کنم بزرگ شوم دردسر‌هایم زیاد می‌شود.

ساجده آقابابایی از رشت

 

* وقتی بزرگ شوم، باید کارهای بزرگ‌تر‌ها را انجام دهم و همه از من انتظار دارند معقول رفتار کنم، اما در این سن به‌دنبال تغییرات اخلاقی، کسی آدم را به‌خاطر رفتارش سؤال‌پیچ نمی‌کند.

کیمیا کلانتری از رشت

 

* خیلی خوب است. آدم به بهانه‌های الکی شاد و خوشحال است.

سارا سلیمانی از ملارد

 

* نه. دوست دارم تمام شود. بزرگ بشوم، بروم دانشگاه و بعد سرکار.

شقایق محمدی از کرمانشاه

 

* نه. دوست دارم بگذرد و وقتی گذشت حسرت آن را نخورم. دلم می خواهد از تمام وقتم خوب استفاده كنم.

پدرام شاكری‌نوا از آمل

 

* وقتی نوجوانم، هروقت اشتباه می‌کنم می‌گذارند به حساب نوجوانی‌ام.

پروانه حیدری از پردیس

 

* وقتی بزرگ شوم باید بروم سرکار. از مسئولیتش می‌ترسم.

محمدمهدی صحراگرد از داراب

 

* دلم می‌خواهد بزرگ شوم و بتوانم کارهایی انجام دهم که بزرگ‌تر‌ها می‌کنند؛ مثل رانندگی.

فاطمه علی‌گو از تهران

 

* نوجوانی خیلی بهتر از جوانی است. دوست دارم نوجوان بمانم.

شادی کردبچه از تهران

 

* من خودم را پیدا کرده‌ام و می‌دانم چه‌چیزی می‌خواهم و چون خوب از همه‌چیز استفاده می‌کنم، ‌دلم نمی‌خواهد تمام شود.

دریا اخلاقی از تهران

 

* الآن تحت پوشش پدر و مادرم هستم و می‌توانم درس بخوانم و با دوستانم باشم. این فرصتی طلایی است.

زهرا خورشیدی از تهران

 

همشهری، هفته‌نامه‌ی دوچرخه‌ی شماره‌ی ۷۵۵

عکس: محمدمهدی پورعرب از کرج

کد خبر 269820

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 8 =

دیدگاه خوانندگان