روز جمعه منابع پاکستانی خبری را منعکس کردند که از امضای قرارداد خرید و فروش گاز میان ایران و پاکستان حکایت داشت.

برخی منابع محل امضای این قرارداد را  اسلام آباد و برخی دیگر آنکارا ذکر کرده بودند.

در این زمینه با عماد حسینی، مخبر کمیسیون انرژی گفت‌وگو کرده‌ایم.

  • آیا کمیسیون انرژی مجلس از قرارداد گازی ایران و پاکستان مطلع است؟

خیر، ما اطلاعاتی نداریم. من هم مانند دیگران از طریق برخی خبرهای منتشر شده از منابع پاکستانی مطلع شدم. محتوای قرارداد هم مشخص نیست. پاکستانی‌ها اعلام کرده‌اند که قرارداد به‌زودی اجرایی می‌شود و تا سال 2014 راه‌اندازی خواهد شد. براساس همین گزارش‌ها اعلام شده که قرار است 750 میلیون فوت مکعب گاز در روز به پاکستان صادر کنیم و گفته شده که قرار است این میزان تا یک میلیارد فوت مکعب هم افزایش یابد.

  • آیا محل امضای این قرارداد و اعمال قوانین کشوری خاص بر آن مشخص است؟

خیر، همانگونه که بیان شد در مورد جزئیات قرارداد و اینکه چه تعهداتی بوده و تعیین شده خبری منتشر نشده و من هم مطلع نیستم. مشخص نیست که قرارداد کجا و توسط چه کسی امضا شده است. باید منتظر باشیم و از مقامات مربوطه جزئیات را خبردار شویم.

  • با این حال آیا اهداف واقعی طرح در قرارداد اعمال شده است؟

این قرارداد مهمی است. حدود 17 سال است که برای نهایی کردن آن مذاکره شده و هدف آن صادرات گاز به آسیای جنوب شرقی بوده که هند هم از مهم‌ترین اهداف صادراتی این مذاکرات بوده است. مشخص نیست که این اهداف در قرارداد تا چه حدی گنجانده شده و در نهایت اهداف دیپلماسی ما را تامین خواهد کرد یا خیر.

  • پیش از این از سوی برخی اعضای کمیسیون انرژی مجلس نسبت به فقدان نظارت مجلس بر قراردادهای مهم گازی و نفتی ابراز نگرانی شده بود. این مورد خاص آیا نمونه مشخصی برای ضرورت تصویب قراردادهای مهم در مجلس نیست؟

این مورد خاص فقط مطرح نیست. باید قراردادهای درازمدت و مهم که تعهدات مالی زیادی برای کشور و مردم دارد، دقیق‌تر بررسی شود. ما شاهد هستیم که برخی تعهدات تشریفاتی تحت لوایحی به مجلس ارسال می‌شود که ارزشی از نظر مادی ندارد.

برای مثال پیوستن به یک سازمان بین‌المللی حمل‌ونقل؛ این مسئله در مجلس مطرح و تصویب می‌شود اما قراردادهای مهمی که برای کشور تعهدات طولانی دارد مجلس از آن مطلع نیست. این جای سؤال دارد. در همین مورد فروش گاز، در حال حاضر تراز مصرف ما منفی است و در مورد تامین گاز داخلی نگرانی‌ وجود دارد؛

اینکه در این قرارداد تا چه میزان تعهد افزایش سطح صادرات شده و در چه مدت انجام می‌شود. البته این مورد اول نیست و چند مورد بوده؛ چه قراردادهای گازی و چه قراردادهای نفتی. در هر مورد این سؤال‌ها مطرح است.

کد خبر 108614

برچسب‌ها