همشهری آنلاین- ابوذر چهل امیرانی: ۴برادر «ابراهیم نوری» با بیماری «آر. پی» به دنیا آمدند و همین موضوع باعث شد تا بینایی خود را در دوره نوجوانی و جوانی از دست بدهند. ابراهیم نیز همیشه هراس داشت که سرنوشت آنها را پیدا کند چون خودش نیز با همین بیماری دستوپنجه نرم میکرد. او به خدمت سربازی رفت و در یک شرکت بلورسازی مشغول کار شد، اما متأسفانه همانند برادرانش، بینایی خود را از دست داد.
با این وجود، بیکار ننشست و از آنجا که خود و همسرش «اشرف جلیلزاده»، همیشه از بیتوجهی برخی از شهروندان به زیانهای مصرف کیسههای پلاستیکی گلایه داشتند، اقدام به برگزاری دورههای آموزشی در سرای محله خانیآبادنو کرد تا هممحلهایهای خود را به دوری از مصرف کیسههای پلاستیکی ترغیب کند.
خوشبختانه لحن گرم و گیرا، همچنین فن بیان خوب او هم سبب شد تا از کلاسهای آموزشیاش در مساجد، مدارس، سراهای محله و مهدهای کودک استقبال زیادی شود و بتواند کارهای مفید و زیادی در محله انجام دهد.

فعالیتهای او به همین جا ختم نشد و پس از مدتی با کمک همسرش اقدام به راهاندازی کارگاه تولید کیسههای پارچهای کرد تا در کنار فعالیتهای محیطزیستی، برای خود و تعدادی از اهالی شغل ایجاد کند.
او پارچه و وسایل لازم را فراهم کرد و با کمک گروه «توانیابان تابان»، دوخت کیسههای پارچهای را شروع کرد و توانست خانوادههای زیادی را به استفاده از این کیسهها بهجای کیسههای پلاستیکی تشویق کند.
البته، محدودیت بازار عرضه، مشکلاتی برای او بهوجود آورده و نمیتواند کارگاه تولید کیسههای پارچهای را توسعه دهد یا فروش چندانی داشته باشد. با این وجود، او، همسر و فرزندانش «امیرحسین» و «ابوالفضل» برای رسیدن به هدف تلاش زیادی میکنند و امیدوارند نقش خود را بهخوبی در بهبود حال زمین و نجات آن از کیسههای پلاستیکی ایفا کنند.

نظر شما