همشهری آنلاین: اگر دندانپزشک‌تان تشخیص داده است که دچار بیماری لثه (پریو دونتال)‌ هستید، ناراحت نباشید،‌ چرا که همدرد زیاد دارید!

اکثریت بزرگسالان دارای شکلی از بیماری لثه هستند.

 دهان ما مملو از باکتری‌هاست، که به همراه بزاق و ذرات غذایی،‌ "پلاکی" چسبنده و بی‌رنگ را روی دندان‌ها تشکیل می‌داد. مسواک زدن و نخ دندان کشیدن به خلاص شدن از این پلاک کمک می‌کند.

 پلاکی که از روی دندان‌ها برداشته نشود، سفت می‌شود، و به "جرم" آکنده از باکتری بدل می‌شود. این باکتری‌ها باعث التهاب لثه‌ها می‌شوند که به آن "ژنژیویت" می‌گویند.

بیماری پریودونتال

 اگر ژنژیویت درمان نشود،‌ ممکن است پیشرفت کند و به "پریودنتیت" بدل شود،‌ که مشخصه آن عقب‌رفتن لثه‌ها از روی دندان‌ها و ایجاد حفره‌های عفونی است. به دنبال آن سموم باکتریایی و آنزیم‌های بدنی مقابله‌کننده با عقونت شروع به متلاشی‌کردن استخوان و بافت همبند نگهدارنده دندان‌ها می‌کنند.

اگر پریودنتیت درمان نشود،‌ استخوان‌ها، لثه‌ها و بافت همبندی که از دندان‌ها حمایت می‌کنند، نابود می‌شوند. در این مرحله از بیماری، ممکن است دندان‌ها بیفتند.

HealthDay News, 15 Feb., 2009

کد خبر 75382

برچسب‌ها