رابعه تیموری-خبرنگار: به پاجوش‌ گل‌ها «بچه» می‌گوید و هر صبح تا یک دل سیر با گل‌ها و درختان حیاط درددل نکند، روزش شروع نمی‌شود. خانه «مهری زارعی» یک باغ گل است.

باغ گل  مهری زارعی

باغی زیبا که به هر گوشه آن که نگاه کنی، روح لطیف و مهربان یک کدبانوی ایرانی را می‌بینی. همسر و فرزند زارعی سرویس چوب و مبلمان تولید می‌کنند، اما اتاق پذیرایی منزل او فقط با فرش و پشتی‌های دستباف آراسته شده است. خانه پرگل و باصفای این کدبانوی محله شریعتی حال و هوای خانه‌های مادربزرگ را دارد که پایتخت‌نشینان امروزی لابه‌لای قصه‌ها دنبال آن می‌گردند.

در کوچه شهید «سروری» درخت و سایه‌ای پیدا نمی‌شود و آفتاب تند و تیز تابستان تا شانه خانه‌های قدیمی و آپارتمان‌های نوساز آن بالا رفته است. ظاهر خانه ۲طبقه و سنگ‌پوش پلاک۱۴ زمخت و خشک است، اما همین که در قهوه‌ای رنگ آن باز می‌شود قد و قامت زیبای گل‌ها در مقابلت دلربایی می‌کنند. گلدان‌های کوچک و بزرگ گندمی، فیلتوس، مرجان و شاه‌پسند کنار دیوار حیاط چیده شده‌اند و شاخ‌وبار تاک انگور و درخت آلبالوی هلندی از باغچه گوشه حیاط تا پشت‌بام بالا رفته است. حیاط خانه، درمانگاه گل‌های مهری‌خانم است. او هریک از گل‌ها را که آفت بزند از گل‌های دیگر جدا می‌کند تا آفت به آنها سرایت نکند. شاخه‌های پریشان و آویخته گل‌های شاخ‌گوزنی و آواکادو و بهارنارنج کف شیشه‌ای گلخانه گوشه بهارخواب را پر کرده‌ و مانند سقفی سبزرنگ روی قسمتی از حیاط سایه انداخته‌اند. وقتی از پله‌های باریک خانه بالا می‌روی، به هر طرف چشم بچرخانی گل و سبزه‌ای نگاهت را پر می‌کند. سینی پر از گلوله‌های کشک خیس و شیشه‌های ترشی سیر و لیته بادمجان که گوشه بهارخواب قرار گرفته‌اند؛ کدبانوگری باغبان باسلیقه خانه را نشان می‌دهد.  

  • خمره‌ای پر از برگ خرگوشی

سالن پذیرایی از حیاط باصفاتر است. هنر دست همسر و فرزند «مهری‌ زارعی» که به تولید صنایع چوبی مشغول هستند روی دیوار پتینه‌کاری و طاقچه‌های چوبی پر از وسایل برنجی و برنزی خودنمایی می‌کنند. ردیف گلدان‌های گل کرواتی، پاندانوس، نخل و کاج مطبق از سالن پذیرایی تا گلخانه‌ روبه‌روی آشپزخانه امتداد پیدا کرده است. همسر و فرزند مهری‌خانم طبقات چوبی عریض و سفیدرنگی را روی دیوار آجری روبه‌روی آشپزخانه نصب کرده‌اند تا گلدان‌ها روی آنها چیده شوند. مادر خانواده حتی از خمره سفالی فیروزه‌ای که در گذشته محل نگهداری رب گوجه‌فرنگی بوده به‌عنوان گلدان استفاده کرده است. تنوع رنگ و طرح گل‌های داخل طبقات جذاب و خیره‌کننده است. گل برگ بیدی حسابی رشد کرده و شاخ و برگ‌های بنفش‌رنگش به لابه‌لای برگ خرگوشی و پتوس‌های سرسبز خزیده است. شبنم‌های «گل اشک تمساح» هم که روی خاک گلدان قاشقی ریخته شبیه مرواریدهای کوچک به نظر می‌رسد.  

  • علایق مشترک خانوادگی

علاقه مهری‌خانم به گل و گیاه، دخترش «زهرا» را هم سر ذوق آورده و او در اتاقش گل‌های برگ انجیری و پتوس ابلق و شاما پرورش داده است. قلمه گل «زبان مادرشوهر» که زهرا چند سال پیش خریده آنقدر رشد کرده که فقط باید در گلخانه نگهداری شود. پدر خانواده اوایل به گل و گیاه علاقه‌ای نداشت، ولی حالا با همسرش همراه شده است. او در پشت‌بام خانه با تخته‌های الوار و ورق‌های آلومینیومی چند باغچه‌ نقلی درست کرده و سبزی و صیفی کاشته است. مهری‌خانم گاهی آنقدر برای گل‌هایش مادری می‌کند که فرزندانش حسودی می‌کنند، اما زهرا این روحیه مادر را دوست دارد و مانند او به پرورش گیاهان علاقه‌مند شده است. مهری‌خانم می‌گوید: «۵سال پیش به بیماری سختی دچار شدم و بسیاری از ایام سال را در بیمارستان می‌گذراندم. بیماری من را افسرده کرده بود و دل و دماغ انجام کارهای روزمره‌ام را هم نداشتم. یک روز که از خیابان ابوریحان می‌گذشتم، چشمم به تابلو مرکز تام (مرکز تحقیقات و مشاوره گل و گیاه) افتاد و کنجکاو شدم بدانم در آنجا چه برنامه‌هایی اجرا می‌شود. وقتی فهمیدم در این مرکز روش نگهداری گل و گیاه را آموزش می‌دهند خوشحال شدم و ثبت‌نام کردم. » مهری خانم وقتی دوره‌های آموزشی را تمام و در خانه شروع به پرورش گل و گیاه کرد، افسردگی به پایان رسید. او می‌گوید: «دیگر افسرده نیستم. »

  • حالش خوش شده

مهری‌خانم اهل شهرستان آبیک‌ است و کودکی و نوجوانی‌اش را در کوچه باغ‌های پر از عطر گل‌محمدی گذرانده است. او تعریف می‌کند: «پدرم کشاورز بود و در حیاط خانه انواع صیفی‌ و درختان میوه را پرورش می‌دادیم. هر سال اول تابستان محصولات درختان آلبالو و آلو طلایی‌ باغچه را داخل دیگ بزرگی می‌ریختیم و میان همسایه‌ها تقسیم می‌کردیم. خانه ما چند بوته گل‌محمدی داشت که خیلی پربار بودند. با کمک مادربزرگم صبح زود گل‌ها را می‌چیدیم، مربا و عصاره گل درست می‌کردیم و به دوست و آشنا و اهالی محل هدیه می‌دادیم. »

مهری‌خانم پس از ازدواج در تهران ساکن شد و مدتی طولانی از عطر و بوی گل‌ و گیاه و طبیعت بکر آبیک دور ماند، اما زیاد تاب نیاورد و از همسرش خواست در شهرستان باغی بخرند که حال و هوای روزهای کودکی‌اش را زنده کند. بانوی خوش‌ذوق محله شریعتی قصد دارد گلخانه‌ای درست کند و با فروش گل برای خودش شغل و منبع درآمدی داشته باشد. در خانه مهری‌خانم به روی همسایه‌ها و اهل محل باز است و هرکسی گیاهی بیمار دارد یا قلمه‌ای می‌خواهد، در خانه او را می‌زند. بسیاری از همسایه‌های مهری‌خانم با دیدن گل و گیاهان شاداب او به صرافت پرورش فضای سبز افتاده‌ و بالکن یا تراس منزلشان را به گلخانه تبدیل کرده‌اند. این روزها حال مهری‌خانم بهتر است و همنشینی با گل و گیاه سلامتی‌اش را بازگردانده است.

  • سپیده نجفی-کارشناس مرکز تام شهرک شریعتی:
  • دیگران را هم سر ذوق آورده است

«مهری زارعی» از شهروندان خوش‌ذوق و باسلیقه مرکز تام (مرکز تحقیقات و مشاوره گل و گیاه) است که در کلاس‌های مرکز به‌طور منظم شرکت می‌کند. او با علاقه خاصی از کلاس‌های آموزشی استفاده می‌کند و چیزهایی را که آموخته در پرورش گیاهان به کار می‌بندد. او از هنرجویان نمونه مرکز تام است. کارشناسان مرکز محله شریعتی به منزل هنرجویان مراجعه و از فضای سبز آنها رایگان بازدید می‌کنند. مرکز تام شهرک شریعتی در خیابان ابوریحان قرار داشت که به تازگی به بوستان شریعتی منتقل شده است.

کد خبر 447070

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 1 =