از کتاب «رؤیای دختر قهوه‌ای» نوشته‌ی «ژاکلین وودسون» > ترجمه‌ی فاطمه ابطحی: شب‌ها جانداران با هم در رقابت‌اند

                           که صدايشان شنيده شود

جيرجيرک‌ها و قورباغه‌ها

                                                        آواز مي‌خوانند

و گاه به گاه

صداي نرم هوهوي جغدي را مي‌شنوي

که ميان درخت‌هاي کاج راه گم کرده

حتي سگ‌ها هم

                     تا رو به ماه زوزه نکشند

                                                                  آرام نمي‌گيرند

اما هميشه جيرجيرک‌ها برنده‌اند

خيلي پس از اين‌که

سر و صداي قورباغه‌ها خوابيد

و جغد راه خانه‌اش را پيدا کرد

و خيلي پس از اين‌که

سگ‌ها جنگ با خواب را مي‌بازند

                                   و آرام دراز مي‌کشند

جيرجيرک‌ها

هم‌چنان مي‌خوانند

گويي مي‌دانند

                              آوازشان لالايي ماست

کد خبر 420466

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار