دوشنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۴ - ۲۲:۵۷
۰ نفر

لاله جهانگرد: شمارش روزهای رفته مرا به یاد خودم می‌اندازد

دوچرخه شماره ۸۲۰

دختری که می‌خواست
ماه را از اسارت دربیاورد
و به درخت‌های خشکیده
                   زندگی ببخشد.


* *‌ *


دهانم را باز کردم
و نور از دهانم بیرون ریخت
تسبیح تو را می‌گفتم
در قلبم گنجشکی داشتم و برگی
سبحان‌الله
ماه چه‌قدر مرا گرم می‌کرد
و گیاه چه‌قدر به من دلگرمی می‌داد
زندگی
روزهای هفته نبود
ستایش تو بود
و گل سرخ
       همیشه در حال دعا
                اشک می‌ریخت!

کد خبر 323100

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

وبگردی