چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۴:۵۳
۰ نفر

شعر> کفش‌های پدرم را جفت می‌کنم

روزگار پدر

خستگی‌هایش را می‌تکانم

دلم آتش می‌گیرد

رنگ و رویشان پریده

درزهایشان باز شده

آه، پدرم!

کفش‌هایت که این باشد،

پس زندگی

چه به روز خودت آورده؟

                         محدثه عابدین‌پور

                               از چهاردانگه

کد خبر 250693
منبع: همشهری آنلاین

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

وبگردی