همشهری آنلاین- ‌ترجمه معصومه کیهانی: روزنامه‌نگاری آنلاین به عنوان گزارشی از واقعیت‌های تعمیم داده شده از طریق اینترنت‌، تعریف می شود.استیویلوینگتن steve yelvington در وب سایت موسسه پوینتر در مورد‌"ناندو" نوشت‌:

ناندو ابتدا سایت خبری-حرفه‌ای ‌"wordwide" را بازگشایی کرد؛خیلی قبل از cnn ناندو در اوایل دهه 1990 به "nando land " سرزمین ناندو‌، تبدیل شد. بسیاری از سازمان های خبری از جمله سازمان خبری آنلاین در درون سایر رسانه ها مستقر می‌شوند.

اما استفاده از اخبار رسانه‌ها در این نوع سازمان ها از راه های گوناگون صورت می‌گیرد. برخی از سازمانهای خبری به طور انحصاری و برخی دیگر به عنوان یک مجرای کمکی از وب ، برای تولید محتوای خود استفاده می‌کنند. 

انجمن خبری آنلاین Online News Association در واقع‌،‌ سازمان شاخصی است که روزنامه نگاران آنلاین را با بیشتر از 800 عضو نمایندگی می‌کند. اینترنت از راههای مختلف؛ سازمان های خبری سنتی را به رقابت فرا می‌خواند.

روزنامه‌ها ممکن است نتوانند از آگهی‌های طبقه ‌بندی شده (نیازمندی ها) استفاده کنند. چرا که آنها اغلب به جای توجه به عامل جغرافیا‌، با سود هدف‌گذاری شده‌اند.

این سازمان ها از مشاهده تیراژ واقعی و پایین کاربران اینترنت نگران می‌شوند. زیرا کسب درآمد و سود با آگهی های وب‌سایت های خبری‌،‌گاهی اوقات به آن اندازه کم است که نمی‌تواند آن سایت را حمایت کند.

 قبل از اینترنت، تکنولوژی و سایر عوامل‌، توجه مردم را به خود جلب می کردند و آنچه در رسانه ها منعکس می شد ،هر چند به صورت محدودتر ،‌مورد توجه بودند.

کار خارج از مطبوعات سنتی

 اینترنت در واقع با مشارکت‌دادن هرچه بیشتر مردمی که به طور طبیعی روزنامه‌نگار نیستند ، به وجود آمده است. مانند آنها که بلاگرها‌، وبلاگها یا بلاگها را می‌نویسند. روزنامه‌نگاران سنتی عموما به این موضوع توجه ندارند که بلاگرها روزنامه‌نگار نیستند و باید  با توجه به استانداردها و تمرین‌های حرفه‌ای کارشان را پیش ب‌برند.

از سال 2005، وبلاگ نویسی توجه زیادی را به خود جلب کرده و تاثیر زیادی در هدایت مسیر روزنامه‌نگاری داشته است. مانند بیان مشکلاتی که به بخشی از برنامه تلویزیونی در مورد سرویس گارد ملی پرزیدنت بوش مربوط می شد.

سایر ابزار مهم روزنامه‌نگاری آنلاین‌، ایجاد تریبون آزاد و فضایی برای بحث و ارتباط در اینترنت و مخصوصا ارائه نسخه های اینترنتی از رسانه‌های رسمی است. این استفاده از اینترنت‌،درتمام دنیا فرصت بی‌نظیری برای ایجاد یک مکان ملاقات برای هردو طرف درگیر در بسیاری از برخودها شکل داده است.

عموما این مساله ، فرصت قابل توجهی برای پیدا کردن اخبار و راه حل های جایگزین ‌به وجود می‌آورد. اما به این ترتیب‌، اینترنت به میدان مبارزه‌ای برای ابراز مخالفت بی‌پایان احزاب تحت عنوان "مبارزات آنلاین " تبدیل می‌شود. بیشتر کاربران اینترنت موافق این نظر هستند که منابع آنلاین عموما کمتر غرض آلودند و بیشتر از رسانه های رسمی، حاوی مطالب سودمند و مفیدند.

این ادعا اغلب به این عقیده برمی‌گردد که روزنامه نگاران آنلاین به طور انحصاری داوطلبان و افراد آزادی هستند که برای فعالیت‌هایشان هزینه‌ای نمی‌پردازند و بنابراین به اخلاق جمعی و گروهی خاص وابسته نیستند. اما اخیرا تعدادی از تریبون های آزاد اینترنت به دلیل وجود برخی تهدیدها که بسیاری از کاربران آن را به عنوان شکلی از سانسور عقاید می‌دانند به مدرن و مجهزکردن خود پرداخته‌اند. مهمترین این تریبون ها بر منابع رسمی و گروهی مبتنی بر پیام هیئت مدیره بی بی‌سی متکی هستند.

 برخی از روزنامه‌نگاران آنلاین علاقه‌مند هستند که در درازمدت بتوانند جایگزینی برای جزیان اصلی رسانه ها ایجاد کنند. برخی تریبون های مستقل و میزهای بحث و بررسی به سطحی از محبوبیت قابل مقایسه با آ‍ژانس های خبری مانند روزنامه‌ها و ایستگاههای تلویزیون دست یافته‌اند.

جریان‌های قانونی

مشکلی که با روزنامه‌نگاری آنلاین در ایالت متحده (‌دربسیاری از ایالت ها‌) نمود می‌یابد این است افرادی که تنها آثارشان را روی وب قرار می‌دهند از حقوق اولیه‌ای که به یک گزارشگر مطبوعات سنتی یا رسانه‌های تلویزیونی تعلق می‌گیرد، برخوردار نیستند.

یکی از نتایج این مسئله ، آن است که روزنامه‌نگاران آنلاین، برخلاف روزنامه، خیلی بیشتر برای آن چیزهایی که مورد افترا قرارمی‌گیرند ، مسئول هستند.

 اگرچه در کالیفرنیا ، حمایت از منابع بی‌نام برای هردو نوع روزنامه نگاری به رسمیت شناخته شده و قانونمند شده است. اما در کانادا، ابهام بیشتری در این مورد وجود دارد.

قانون افترا در کانادا، امکان طرح شکایت را حتی اگر اظهارات نادرستی در مورد واقعیات بیان نشده باشد فراهم می‌آورد. این مسئله حتی در مواردی که موضوع به عامه مردم نیز مربوط باشد صدق می‌کند. در British Columbia که اقامه دعوا در دادگاه ها علیه سایت‌های خبری آنلاین به طور گسترده دنبال می‌شود براساس نظر میشل گیست Michael geist –که مقالات حقوقی می‌نویسد- چندین مورد حکم درباره جریان های مهم و کلیدی روزنامه‌نگاری آنلاین صادرشده است. از جمله، حزب سبز کانادا از یک سرمایه‌دار کانادایی به نام واین کروکس (Wayne crooks) - به دلیل طرح دادخواستی مبنی بر خسارت هایی که یک سرویس خبری آنلاین با انتشار نامه‌های استعفای او از حزب برایش به وجود آورده بودند - حمایت کرد و به کاربران اجازه داد شکایت هایشان را از روزنامه نگاران آنلاین به طور خلاصه بیان کنند.

او دسترسی به همه منابع بی‌نام را که در اطلاعات داخلی تایید شده‌اند درخواست کرده بود که میشل گیست معتقد بود حداکثر پیش‌داوری را در روزنامه‌نگاری آنلاین نسبت به او داشته اند. طرح دعوی " کروکس در برابر سیاست های باز " توجه بی‌بی‌سی و روزنامه‌های مهم را به خود جلب کرد. شاید به این دلیل که این عنوان‌، خیالی به نظر می‌رسید. "‌کروکس‌" همچنین به طرح مطلبی در سایت که نام گروه کروکس برای متحدانش را داشت، اعتراض کرده بود.

 برخی از متخصصین مثل مایک گادوین معتقدند که قانون افترا به طور کلی با روزنامه‌نگاری آنلاین ناسازگار است و باید حق پاسخگویی نهایتا جایگزین آن شود. درغیر این صورت، تفسیر حوادث در مکان هایی که افترا باعث ایجاد حقوق بسیاری برای شاکی می شود و یا به صلاحیت‌های دیگر تعلق می‌گیرد ، بیشتر به طور ناشناس است.

در نتیجه ، افراد حقوق و راه‌ حل ها را از دست می‌دهند به دلیل اینکه یک عده ثروتمند انگشت شمار که از امکانات برخوردارند به دلایل واهی شکایت می‌کنند که به آنها افترا زده شده است. "جنیفر جانوسکا" و سایر مفسرین قانونی، در حالی که با محافظت از ناشرانی که فقط میزبان روزنامه‌نگاران هستند، گاهی بر این موضوع تاکید دارند که فن‌آوری های گمنام‌کننده فقط باعث ایجاد افترا نمی‌شود بلکه تخلفات خیالی نیز به وجود می آورد. بنا بر این اگر سایر حقوق از دست بروند ، باید از این تکنولوژی اجتناب کرد.

جمع آوری خبر

اینترنت همچنین مواردی مانند جمع آوری کنندگان خوراک های خبری شخصیت‌گرا را پشنهاد و معرفی می‌کند که در هنگام انتقال خبر از سایت‌های خبری مختلف به یک سایت هماهنگی لازم را ایجاد می‌کنند.

یکی از مشهورترین جمع‌آوری‌ کنندگان خبر ، گوگل خبری است. سایر جمع اوری کنندگان خبر شامل News feedmaker.com و Topix.net می شود.

اما برخی از مردم خبرهای کاملا شخصیت محور (دارای ارزش های خبری شخصیتی) را به عنوان خبرهای زیان‌آور می‌شناسند. برای مثال ، مقداری از ترس مردم در این زمینه به این برمی‌گردد که آنها این نحوه برخورد ها را عامل محدود شدن دسترسی به خبرها می‌دانند

کد خبر 2356

برچسب‌ها