مریم خاکیان: در کلاس زبان نشسته‌ای که معلم روی تخته سیاه می نویسد:

?what  do you think about learning  English

چشم‌هایت را تنگ و گشاد می‌کنی تا عبارت را بهتر ببینی، مدادت را پشت گوش می‌گذاری و با انگشت کلمات را نشانه می‌گیری تا در ذهنت ترجمه‌شان کنی و بفهمی او چه نوشته است که ناگهان هم‌کلاسی‌ات از دو ردیف آن‌ورتر می‌گوید: «اجازه آقا، این عبارت می‌گوید: نظر شما درباره‌ی یادگیری زبان انگلیسی چیست؟» به فکر فرو می‌روی؛ هروقت پشت کامپیوتر نشسته‌ای پشت سر هم کلیک کرده‌ای بی آن‌که زبان آن را بفهمی، حتی عنوان نرم‌افزار بازی کامپیوتری را که روی جعبه‌ی آن نوشته شده است، نمی‌توانی بفهمی تا چه رسد به دفترچه‌ی راهنمای یک اتوی کوچک که مادر از تو می‌خواهد آن را بخوانی.

دنیای اطرافت، همه جا پر از نوشته‌های انگلیسی است بی آن‌که معنی‌شان را بدانی. احساس می‌کنی دنیایی از کلمات انگلیسی دور سرت چرخ می‌خورد.

در اتوبوس که ایستاده‌ای همین‌طور تابلوی آموزشگاه‌های زبان از جلوی چشمت عبور می‌کنند به فکر فرو می‌روی...

سراغ هم سن و سالانت می‌رویم و  نظرشان را درباره‌ی مشکل تو می‌پرسیم:

مهتاب 12 ساله است و هم کلاسی‌هایش می‌گویند که او  زبان انگلیسی را خیلی خوب می‌فهمد و شاگرد زرنگ این درس است.

مهتاب می‌گوید: از وقتی کلاس دوم ابتدایی بودم پدر و مادرم مرا به کلاس زبان فرستادند، من با ساده‌ترین کتاب‌های زبان «let's go» شروع کردم اما حالا می‌توانم کتاب‌های داستان را که برای سن من مناسب است به آسانی بخوانم و فقط گاهی از دیکشنری استفاده می‌کنم.

 خودت هم یادگیری زبان را دوست داشتی؟

- بله، من زبان انگلیسی را واقعاً دوست دارم.

 تو در مدرسه زبان یاد گرفته‌ای یا در آموزشگاه؟

- چند سال قبل از این‌که در مدرسه‌ی راهنمایی درس زبان را یاد بگیرم به آموزشگاه می‌رفتم و زبان را از آن‌جا یاد گرفته‌ام.

***

بهاره و نارگل هم که در کلاس سوم راهنمایی  درس می‌خوانند، می‌گویند:«بیش‌تر هم‌کلاسی‌ها یا دوستان ما زبان انگلیسی بلدند، ما هم زبان انگلیسی‌مان خوب است.»

 فکر می‌کنید چرا یادگیری زبان این‌قدر مهم است؟

 بهاره: بزرگ‌ترها می‌گویند یادگیری زبان برای آینده‌مان مفید است.

نارگل: دنیای امروز پر از چیزهایی است که به زبان ربط دارند مثل رایانه، اینترنت، موبایل و خیلی چیزهای دیگر.

 آیا دبیر زبان انگلیسی شما در مدرسه توانسته است به تسلط شما به زبان کمک کند؟

بله اما کم، ما در کلاس‌های فوق برنامه‌ی زبان در مدرسه‌مان شرکت کرده‌ایم.

***

نظر چند نوجوان دیگر را هم در این‌باره می‌پرسیم و جواب‌هایشان را برایتان می‌آوریم.

رضا، 13 ساله: ما در مدرسه، زبان را خوب یاد نمی‌گیریم چون معلم‌ها خوب درس نمی‌دهند.

معلم‌های زبان مدرسه عادت دارند فقط دستور زبان درس بدهند و دستور زبان آن‌قدر خشک است که خیلی از بچه‌ها دوستش ندارند.

مهرداد، دوم راهنمایی: من از کتاب‌های زبان انگلیسی خوشم می‌آید چون پر از تصویرهای رنگارنگ است اما کتاب‌های زبان انگلیسی مدرسه به این زیبایی نیست و ما را جذب نمی‌کند.

رامیار، مهدی و هادی سه عضو 14 ساله‌ی یکی از مؤسسه‌های زبان: «کلاس زبان، خوب و شیرین است اما هر ترم شهریه‌ی آن گران‌تر می‌شود.»

البته در این میان نظر علی اصغر(14 ساله) عضو مدرسه‌ی فوتبال هم شنیدنی است: من از اول هیچ علاقه‌ای به یادگیری زبان نداشتم، همیشه عاشق فوتبال بوده ام. خواهرم همیشه مرا به یادگیری زبان تشویق می‌کند اما من انگیزه‌ای برای یادگیری آن ندارم و همیشه سرکلاس‌های مدرسه،  درس زبان انگلیسی را به زور گذرانده‌ام.

 اگر یک روز فوتبالیست مشهوری بشوی و از تو بخواهند به باشگاه‌های خارج از کشور بروی، به زبان نیاز نخواهی داشت؟

علی اصغر: اگر روزی بخواهم بروم خارج از کشور حتماً به دانستن زبان انگلیسی نیاز پیدا می‌کنم، اما فعلاً دوست دارم فوتبال را حرفه‌ای یاد بگیرم و بعداً سراغ یادگیری زبان بروم.

پس یادگرفتن زبان انگلیسی لازم است؛ شاید اگر همتت بلند باشد خودت بتوانی با یک برنامه‌ی دقیق روزانه از طریق نرم افزارها، کتاب‌های خودآموز و سایت‌های اینترنتی، معلم زبان خودت باشی. در غیر این صورت می‌شود از هزینه‌های بزرگ و کوچک ماهیانه مثل خرید لوح‌ها و نرم‌افزارهای بازی‌های رایانه‌ای و تنقلات روزانه کم کرد و پول‌های توجیبی را برای روزهای علم اندوزی پس انداز کرد.

کد خبر 214456

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار