لیلی شیرازی: کسی نمی‌داند روزی که ماه به دنیا آمد چه شکلی بود. نه ماه، نه دنیا. کسی نمی‌داند روزی که درخت از زمین به دنیا آمد، زمین چه حالی داشت. آمدن درخت با زمین چه کرد. آمدن درخت، چه رنگی به آسمان داد و روی زندگی پرنده‌ها چه تأثیری گذاشت.

هفته‌نامه‌ی همشهری دوچرخه شماره‌ی685

اما یک‌چیز را می‌دانیم. این‌که دنیا قبل از بودن درختان و بعد از بودن درختان دو تا دنیای متفاوت بود. درختان توانستند جهان را به قبل از خود و بعد از خود تقسیم کنند. درختان توانستند تأثیر عجیبی بر شخصیت دنیا بگذارند. شخصیت دنیا بعد از حضور درختان عوض شد. بعد از کوچ پرستوها و از همه مهم‌تر بعد از خلق تو!

تو اگرچه یک آدم واقعی بودی. با پوست و گوشت و استخوان و جان. اگر چه مثل دیگران زندگی می‌کردی. به زبان مردم همان دور‌وبر حرف می‌زدی. گاهی در سکوت بودی و گاهی می‌گریستی. اگرچه مثل همه خانواده داشتی. ازدواج کردی و بچه‌دار شدی. کار می‌کردی. برای کار کردن سفر می‌کردی و در خانه‌ای زندگی می‌کردی که فرقی با خانه‌های دیگران نداشت. اگرچه وقتی بچه بودی، مثل خیلی از بچه‌های دیگر پدربزرگ داشتی. توی بغل دایه بزرگ شدی. چوپانی کردی و در دل طبیعت به صدای طبیعت گوش دادی. اما با همه فرق داشتی. عجیب بودی.

مثل همه بودی و شبیه هیچ‌کس نبودی. از مردم بودی اما با همه‌ی مردم فرق داشتی. تو آن کسی بودی که وقتی به دنیا آمد، دنیا را به دو بخش تقسیم کرد. قبل از خود و بعد از خود. پیش از تو دنیا شخصیت دیگری داشت و بعد از تو به موجود دیگری تبدیل شد.

تو مگر چه داشتی یا چه‌طور بودی که توانستی این همه با بقیه فرق داشته باشی، با این‌‌که شبیه آن‌ها بودی؟ گاهی فکر می‌کنم یک چیز و فقط یک چیز تو را این همه از بقیه متمایز کرد، یک چیز و فقط یک چیز که عجیب‌ترین چیز درباره‌ی یک آدم می‌تواند باشد، تو آخرین کسی بودی که خداوند به تو اعتماد کرد و رازهایش را با تو در میان گذاشت.

تو آخرین پیامبر خداوند بودی. کسی که صدای سروش وحی را شنید و توانست به آسمان‌ها سفر کند. چه زندگی عجیبی. چه روزهای بی‌پایان و غریب و روشنی. فکر کن یک نفر آخرین بازمانده از نسل پیامبران باشد. کسی که کوله‌ای از بزرگ‌ترین رازها را بر دوش دارد و به خداوند قول داده است که جهان را به رستگاری دعوت کند. دنیا بعد از آمدن او چه شکلی خواهد شد؟

پس از او امید به رستگاری زنده خواهد ماند و تمام کسانی که به دنبال نشانه‌ای برای روزگاری بهتر هستند به او امید خواهند بست. جهان از تیرگی درخواهد آمد و خاک دیگر دختران را به خود نخواهد پذیرفت.

دنیا بعد از آمدن او چه شکلی خواهد شد؟ سایه‌ی کسی بر سر دنیا خواهد بود که برای همه مهربانی و عشق خواهد آورد. برای کسانی که فکر نمی‌کنند، فکر کردن؛ برای کسانی که احساس ندارند، کمی احساس؛ برای کسانی که خشن‌اند، کمی مهربانی؛ برای کسانی که لجوجند، کمی مدارا؛ برای کسانی که بدجنس‌اند، کمی لطف؛ برای کسانی که خسیس‌اند، کمی دست‌ودل‌بازی؛ برای کسانی که متعصبند، کمی نرمی و برای کسانی که چشم و گوششان را بسته‌اند، گوشی برای شنیدن و چشمی برای دیدن به همراه آورده است. دنیا را بعد از او دوباره تماشا کنید. دنیای خواستنی‌تری است!

کد خبر 198839

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان