سیدرضا صائمی: کشمکش بین بازیگری در دو مدیوم سینما و تلویزیون همواره به کانون یک مناقشه حرفه‌ای در حوزه بازیگری منجر‌شده به‌طوری که برخی از بازیگران بزرگ سینما حضور در مجموعه‌های تلویزیونی را دون از شأن حرفه‌ای خود دانسته و از آن پرهیز می‌کنند.

سریال راه طولانی

این درحالی است که بسیاری از ستاره‌های سینمایی خاستگاه تلویزیونی داشته و از جعبه جادو به‌عنوان سکوی پرش خود به عالم بازیگری استفاده کرده‌اند. تلویزیون نه صرفا به واسطه دامنه گسترده مخاطبان خود که به‌دلیل قدرت تأثیرگذاری بر جامعه در مقام یک ابررسانه از ظرفیت بالایی برای مطرح شدن برخوردار بوده و از آنجا که معمولا بازیگران در مجموعه‌های تلویزیونی حضور می‌یابند از یک استمرار زمانی برای دیده شدن و اثبات توانایی‌های خود برخوردارند که این امکان در سینما وجود ندارد. شاید بنا به تجربه سال‌های اخیر حضور کارگردان‌های مطرح سینما در عرصه سریال‌سازی‌ با موفقیت چشمگیری همراه نبود اما حضور بازیگران مطرح سینما و تئاتر در مجموعه‌های تلویزیونی نقش مهمی در بالا رفتن کیفیت آنها و بالطبع افزایش مخاطبان داشته است.

بدون شک جلب رضایت مخاطبان تلویزیون درباره یک سریال به عناصر مختلفی به‌ویژه قصه خوب بستگی دارد اما نمی‌توان حضور بازیگران مطرح و سطح بازی آنها را در این مخاطب‌پذیری دست‌کم گرفت. ارجاع می‌کنم به سریال زیرتیغ که چند سال پیش با حضور پرویز پرستویی و بازی بی‌نظیرش چقدر توانست در جلب نظر مردم مؤثر باشد. اتفاقا حضور بازیگران برجسته و حرفه‌ای در مجموعه‌های تلویزیونی نه‌تنها به افزایش کیفی آنها کمک می‌کند که می‌تواند انگیزه مخاطب برای رفتن به سینما و تماشای بازی این بازیگران بر پرده نقره‌ای را نیز بالا برده و در واقع به رونق گیشه سینما نیز کمک کند.

ضمن اینکه گاه سریال‌های تلویزیونی نیز در جلب مخاطب کارکرد سینمایی پیدا می‌کند بدین معنی که بسیاری از مخاطبان به‌دلیل حضور بازیگر مورد علاقه خود به تماشای یک مجموعه تلویزیونی ترغیب می‌شوند و بعد با خود قصه ارتباط برقرار می‌کنند. به‌عبارت دیگر مکانیسم و نظام ستاره بازی به شکلی دیگر در حوزه تلویزیون نیز بازتولید شده و به رونق بازار آن می‌انجامد. از سوی دیگر گاه برخی سریال‌های تلویزیونی به‌رغم دارا بودن قصه و روایت و کارگردانی خوب به‌دلیل حضور بازیگران ضعیف، ناکام مانده و در جلب رضایت مخاطب شکست می‌خورند لذا چندان نمی‌توان به این دیدگاه که تلویزیون مجالی برای بازیگران تازه کار است معتقد بود.

شاید در مدیومی مثل تله فیلم بتوان از تجربه‌گرایی در بازیگری سخن گفت ولی سریال‌های تلویزیونی ابزار نمایشی کمی نیست که بتوان دست به ریسک پذیری بالایی زد و موفقیت آن را با بازیگران دست چندم تضمین کرد. قطعا یکی از بهترین راهکارهای ممکن برای ارتقای کیفی مجموعه‌های نمایشی تلویزیون، حضور ستاره‌ها و بازیگران سرشناس و حرفه‌ای در سریال‌هاست تا از این طریق بتوان ساخت‌های تازه‌تری از سریال‌سازی‌ را تجربه کرد. هرچند باید پذیرفت همه بازیگران مطرح و ستاره سینما قابلیت و توانایی بازیگری تلویزیونی را ندارند و حضور بازیگرانی چون پرستویی و کیانیان در این عرصه غنیمتی است که باید قدرش را دانست.

کد خبر 175912

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار