دوشنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۰ - ۱۹:۲۰

حسین رویوران* طرح تشکیل دولت فلسطینی و تقسیم آن، درخواست عضویتی است که از سوی ابومازن مطرح شده است. در

مقابل این درخواست، گروه‌های جهادی که در اجلاس حمایت از انتفاضه در تهران حاضر بودند، به‌عنوان طیفی که طرفدار راهکار مقاومت و نه گفت‌وگو برای حل موضوع فلسطین شناخته می‌شوند به‌شدت مخالف اجرایی‌شدن این طرح هستند.

این بخش از جامعه فلسطین، ضمن محکوم‌کردن این طرح نسبت به آن اعتراض دارند و این بیانگر این است که طرح ابومازن مورد اجماع نیست و تنها بخشی از جامعه فلسطینی طرح وی را قبول دارند .این نکته مشروعیت طرح را پایین می‌آورد و عدم‌موفقیت آن می‌تواند به معنای سقوط ابومازن باشد.از سوی دیگر آمریکا به سبب حمایت لابی صهیونیستی در انتخابات این کشور، قصد وتوی طرح تقسیم فلسطین در شورای امنیت را دارد.

طرح این موضوع در مجمع عمومی هم که گزینه دوم ابومازن در سازمان ملل متحد است منجر به عضویت کامل نخواهد شد بلکه سبب تغییر عضویت از عضو ناظر به دولت ناظر می‌شود. طرح تشکیل کشور فلسطین در 21درصد از اراضی اشغالی که به اراضی 1967 موسوم است به‌معنای به رسمیت‌شناختن حضور اسرائیل در 79 درصد خاک فلسطین محسوب می‌شود.

به این معنا که طرح تشکیل کشور فلسطین به‌معنای قرار گرفتن بخشی از کرانه باختری و نوار غزه در اختیار فلسطینیان است که 21درصد کل خاک را تشکیل می‌دهد و این یعنی چشم‌پوشی از 79درصد دیگر.بر اساس تقسیمی که در سال 1947 انجام شده، 44درصد خاک این کشور به فلسطینی‌ها، 54درصد به اسرائیلی‌ها و 2درصد به منطقه بین‌المللی اختصاص داده شده و تشکیل کشور فلسطینی یعنی اینکه همان 44 درصد نیز به 21درصد تقلیل می‌یابد.

نتیجه مستقیم طرح فوق این است که حقوق آوارگان فلسطینی از بین می‌رود، به این صورت که بر اساس قطعنامه 194 سازمان ملل، آوارگان فلسطینی که هم اکنون 6 میلیون نفرند باید به سرزمینشان برگردند و اسرائیل باید به آنها غرامت بدهد و خیلی از این آوارگان متعلق به سرزمین‌های 1947 هستند اما پس از تشکیل کشور فلسطین باید به اراضی 1967 برگردند که نقض حقوق آنها در بازگشت به زادگاهشان و آسیبی به جامعه فلسطین است.

تاکید مقام معظم رهبری بر این موضوع که فلسطین، فلسطینِ «از نهر تا بحر» است، نه حتی یک وجب کمتر و هر طرحی برای تقسیم فلسطین یکسره مردود است، از این جهت دارای اهمیت است که ایران به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی در منطقه خاورمیانه و راس محور مقاومت، موضع‌گیری‌اش قطعا تاثیرگذار است و می‌تواند دیگر بازیگران محورمقاومت را متحد و در حقیقت شرایط گروه سازش‌طلب را دشوار کند. مواضع ایران موقعیت مقاومت را تقویت و چالش‌های جریان سازش را افزایش می‌دهد.

* کارشناس مسائل خاورمیانه

کد خبر 147455

برچسب‌ها