رونالدو نشان داد یک پسربچه نادان است با چشمکی که مقابل دوربین‌ها زد، همه طرفداران انگلیسی به خونش تشنه‌اند.

اکنون این جملات خنده‌ دار به نظر می‌رسند، این طور نیست؟ احساساتی که از فوتبال برانگیخته می‌شود، به راحتی قابل تغییرند. گرچه عده کمی از هواداران خشمگین انگلیسی فکر می‌کردند احساسات‌ شان در قبال کریستیانو رونالدو به طور ریشه‌ای تغییر کند آن هم در شرایطی که تازه تقویم سال جدید آغاز شده است. این طور نیست که همه درست از زمان حذف انگلیس از جام‌جهانی و مقصر شناخته شدن سطحی رونالدو، عقیده‌شان نسبت به مرد پرتغالی عوض شده باشد.

ولی اکثراً مجبور شده‌اند شعله آتش تندشان را پایین بکشند. حتی آن دسته از افرادی که بیشترین تنفر را از رونالدو دارند باید بپذیرند که او در لیگ برتر امسال درخشان ظاهر شده است و در رقابت قهرمانی بالای جدول نقش داشته است. او با چنان ثباتی بازی می‌کند که به مراتب تماشایی‌تر از متقلب سال گذشته شده است. کریستیانو حتی در مصاحبه‌های شخصی تلویزیونی‌اش هم توانسته چهره‌ای آگاه و فراتر از یک شخصیت کارتونی آزاردهنده را از خود نشان دهد.تنفر ملی از او اصلاً مسئله خوبی نیست اما تجربه رونالدو به عنوان قربانی اصلی حذف انگلیس از جام‌جهانی به او انگیزه داده و رشد استعدادی که

بی‌تجربگی‌اش در دوران جوانی برایش ضعف
به حساب می‌آمد را تسریع کرده است. انفجارات احساسی در پسر حساسی که خانواده‌اش را در سن 11 سالگی در جزیره مادیرا تنها گذاشت و به پایتخت آمد اصلاً مسئله غیررایجی نیست. ماریا دولورس، مادرش به خوبی این صحنه را به یاد دارد:"چندین بار به من تلفن می‌زد، اشک می‌ریخت و می‌گفت که می‌خواهد همه چیز را فراموش کند و کنار بگذارد. کریستیانو هیچ فردی را در لیسبون نمی‌شناخت و تنهایی در یک شهر بزرگ برای یک پسر 11 ساله اصلاً آسان نیست.همیشه از من می‌خواست به لیسبون بروم اما من نمی‌توانستم."

خوشبختانه پروسه بزرگ شدن او با کمک دو تن از بهترین مربیان حال حاضر در فوتبال دنیا صورت گرفت. سرالکس فرگوسن در یونایتد و لوئیس‌فیلیپه اسکولاری در پرتغال ساعت‌ ها وقت خود را صرف کنترل این دریبل‌زن قهار کردند. رفتارهای بچگانه مقطعی او در آستانه جام‌جهانی خود را نشان داد آن هم وقتی در بازی‌های دوستانه مقابل جزایر
کیپ ورده و لوکزامبورگ به راحتی عصبی شد. بعد از آن بود که اسکولاری اعتراف کرد: «وضعیت کریستیانو نگران‌کننده است.»

حملات نابود‌کننده
پس با این تفاسیر مرور دوباره اتفاقی که در جام‌جهانی افتاد و منجر به آتش‌بازی آن‌ها شد، ارزشمند خواهد بود؛ جایی که رونالدو بعد از کارت قرمز و اخراج رونی به سمت نیمکت تیم ملی پرتغال برگشت و چشمکی به آن ‌ها زد. رونالدو مقصر اخراج رونی نبود؛ او مقصر پنالتی‌های از دست رفته انگلیسی‌ها هم نبود. با این حال رفتاری که روزنامه‌های جنجالی به طور معمول مقابل مربیان شکست‌خورده تیم ملی انگلیس و البته آلمانی‌ها اتخاذ می‌کنند، شامل حالش شد. این روزنامه‌ها مردم را دعوت به پرتاب دارت به سمت صفحه‌ای کردند که صورت او را در پس زمینه‌اش داشت.

حتی مردم در رأی‌گیری اینترنتی انتخاب بهترین بازیکن جوان جام‌جهانی به حمایت از رونی پرداختند و در بازی بعدی پرتغال مقابل فرانسه در مرحله نیمه نهایی برای هو کردن او حاضر شدند. لقب «چشمک‌زن» برای کریستیانو با توجه به کاری که کرده بود، قابل قبول به نظر می‌رسید. حتی آلن شیرر، کاپیتان سابق تیم ملی انگلیس از رونی خواسته بود جبران کند! رسانه‌ها هم خواستار خروج او از لیگ برتر شدند. فرگوسن بابت متقاعد کردن رونالدو به این که او هنوز در فوتبال انگلیس آینده دارد، شایسته تقدیر است. رونالدو با باشگاه رئال مذاکره کرد. به گفته یکی از اعضای باشگاه یونایتد، متقاعد کردن رونالدو برای ماندن کار آسانی بود. احترام او به فرگوسن و حمایت و همدردی باشگاه با او هنگام مرگ پدرش در سپتامبر 2005، فاکتورهای کلیدی به حساب می‌آمدند.

حمایت فرگوسن در شرایط سخت از کریستیانو، تأثیر چشمگیری بر رونالدو گذاشته است. درگیری محتمل او با رونی هم که در مطبوعات انگلیس به وفور چاپ شده بود خیلی سریع حل شد. رونالدو در این باره می‌گوید:حرف‌های بدی درباره دوست و هم‌تیمی‌ام رونی گفته می‌شد.  او اصلاً از دست من عصبانی نبود. به من گفت که نوشته‌های روزنامه‌های انگلیسی را نادیده بگیرم. تضمین می‌کنم که آن‌ها نمی‌توانند رؤیایم را از من بگیرند. من به خاطر صحبت‌های مربی و رئیس باشگاه ماندم.منچستریونایتد باشگاهی ایده‌آل برای من است. می‌خواهم در این‌جا اثرگذار باشم.

آگوست 6002. استادیوم "ولی" اولین بازی خارج از خانه یونایتد. طبق معمول رونالدو از سوی هواداران چارلتون  مورد اعتراض قرار گرفت و تنها عده‌ کمی از هواداران یونایتد حاضر در ورزشگاه از او حمایت کردند. در پایان بازی که با پیروز بر صفر یونایتد همراه شد، رونالدو به سمت هواداران خودی رفت و با مشت به لوگوی باشگاه یونایتد روی سینه‌اش کوبید: "می‌خواستم از هواداران خودمان بابت حمایت‌ های‌شان به خصوص در این بازی تشکر کنم. با این کار به آن‌ها گفتم که قلب و روحم با منچستر است.  هیچ اهمیتی به توهین‌ها و هو شدن‌ها نمی‌دهم. مردم سعی می‌کنند مرا امتحان کنند، وضعیتم را به هم بریزند تا واکنش نشان دهم ولی این اتفاق نمی‌افتد."

اتفاقاتی که رخ داده‌اند فقط باعث بهبود بازی رونالدو شده‌اند. سانترهای او به استاندارد‌های دیوید بکام نزدیک می‌شود، قدرت دوندگی‌اش بازی کردن مقابل او را برای هر مدافعی دشوار کرده و از هم مهم‌تر در کنار رونی تبدیل به زوجی آتشین شده است. کریس بازیکن مورد علاقه همه برای بردن جایزه بهترین بازیکن سال است، حتی جلوتر از دروگبا، عنوان ویژه‌ای که از سوی روزنامه‌ها به بهترین بازیکن اعطا می‌شود. اوایل امسال هم او به عنوان بهترین بازیکن سال پرتغال انتخاب شد، آن هم جلوتر از فیگو که در سال‌های اخیر همواره این عنوان را مال خود می‌کرد. حالا رونالدو گزینه اول کاپیتانی تیم ملی پرتغال بعد از لوئیس فیگو است. اسکولاری درباره او می‌گوید: "می‌خواهم در دوران حرفه‌ام در پرتغال، رونالدو تبدیل به یکی از کاپیتان‌های تیمم شود. او کاریزما دارد، هنوز جوان است و خیلی سریع یاد می‌گیرد که چگونه بر مشکلاتش غلبه کند."

منبع: گاردین

کد خبر 12513

برچسب‌ها