همشهری آنلاین – آرش نهاوندی: علائم بیماریهای کبدی میتوانند غیر اختصاصی و همچنین نامحسوس باشند، به همین دلیل اغلب نادیده گرفته میشوند و منجر به تأخیر در تشخیص میشود.
بخشی از مشکل این است که کودکان در توصیف آنچه احساس میکنند، مهارت ندارند. برخلاف بزرگسالان که ممکن است احساس کشیدگی یا خستگی مداوم را ذکر کنند، کودکان خردسال همیشه زبان لازم برای ابراز این موارد را ندارند. البته اختلال عملکرد اولیه کبد همیشه با علائمی که نگران کننده به نظر میرسند، همراه نیست. بیماریهایی مانند آترزی صفراوی، بیماری ویلسون، هپاتیت، کبد چرب، اختلالات ذخیره گلیکوژن و بیماریهای ژنتیکی کبد میتوانند به مرور زمان و بدون ایجاد هیچ گونه هشدار آشکاری به طور پیوسته ایجاد شوند.
عدم افزایش وزن و قد نشانه یک خطر جدی
مدفوع کمرنگ و ادرار تیره رنگ از جمله بارزترین نشانهها هستند و به ویژه در نوزادان، رنگ مدفوع اهمیت زیادی دارد. اگر مدفوع نوزاد کمرنگ یا عاجی رنگ به نظر برسد، کودک باید فورا به بیمارستان منتقل شود. این میتواند نشانه آترزی صفراوی باشد، یک بیماری جدی که در آن مجاری صفراوی مسدود شده یا وجود ندارند و تشخیص زودهنگام تفاوت قابل توجهی در نتایج ایجاد میکند. خستگی مداوم نشانه دیگری است که به عنوان خستگی از مدرسه، فعالیت زیاد یا مرحله رشد توجیه میشود. اما کودکانی که به راحتی خسته میشوند و علائم بیحالی را بدون دلیل واضح نشان میدهند، ممکن است دچار اختلال عملکرد جزئی کبد باشند. به طور مشابه، اشتهای کم همراه با عدم افزایش وزن یا قد میتواند به یک مشکل اساسی کبدی اشاره داشته باشد.
بیشتر بخوانید:
دو نشانه خطرناک
نشانههای خطرناک دیگر هم وجود دارند که اکثر والدین اصلا فکر نمیکنند به کبد ربط داشته باشد. کبودی مکرر یا خونریزی طولانی مدت در طول آسیبدیدگی به این دلیل اتفاق میافتد که کبد فاکتورهای انعقادی تولید میکند و وقتی به درستی کار نمیکند، بند آمدن خونریزی بیشتر از حد معمول طول میکشد. خارش پوست بدون هیچ واکنش آلرژیک نیز میتواند نشاندهنده نقص در ترکیب بیلیروبین باشد که نشانهای از استرس کبد است. تورم در پاها هم از علائمی است که ارزش توجه و بررسی دارد.
چکار باید کرد؟
معاینات منظم کودکان ضروری است و این امر زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که سابقه خانوادگی بیماری کبدی یا هپاتیت ویروسی وجود داشته باشد.
چاقی دوران کودکی باید به طور فعال توسط پزشک تحت نظر و پیگیری باشد، نه اینکه به عنوان چیزی که کودک به سادگی از آن عبور خواهد کرد، درمان شود. هر درجهای از زردی در چشمها یا پوست، حالت تهوع، استفراغ مداوم، امتناع کودک از غذا خوردن یا خستگی که بیش از یک روز طول بکشد، نشانههایی هستند که مراجعه به پزشک را ضروری میکنند، در این مواقع نباید به هیچ وجه رویکرد صبر و انتظار را در پیش گرفت.
بیماریهای کبدی در کودکان به ندرت با علائم چشمگیر شروع میشوند. توجه و مراقبت کلید حل مشکل است و میتواند نجاتبخش باشد. تشخیص زودهنگام، درمان را ساده میکند و تضمین میکند که کودک به خوبی رشد و نمو کند.
نظر شما