به گزارش همشهری آنلاین، غذاها طعم و حالتهای مختلفی در مواجهه با ظروف دارند به طوری که برخی غذاها که ترش مزه و حالت اسیدی دارند وقتی در ظروف مسی یا پلاستیکی ریخته می شوند با ترکیبات ظروف واکنش های نامناسب و مضر سلامتی نشان می دهند.
سلامت نیوز نوشت: ظروف پلاستیکی و یکبار مصرف نیز از جمله ظزوف بسیار حساس در ایجاد بیماری هستند؛ به طوری که غذای داغ در ظروف پلاستیکی و یکبار مصرف می تواند فرد را در ابتلا به سرطان مورد تاثیر قرار دهد.
در دنیای امروز که دغدغههای سلامتی و مدیریت هزینهها همواره در کنار یکدیگر مطرح هستند، انتخاب ظروف مناسب برای پخت و پز به یکی از سوالات اساسی خانوادهها تبدیل شده است.
با توجه به تنوع گسترده محصولات در بازار و نوسانات قیمتی، بسیاری از مصرفکنندگان در انتخاب بهترین گزینه دچار سردرگمی میشوند. در همین راستا، با یکی از کارشناسان حوزه سلامت و تغذیه گفتگویی انجام دادهایم تا راهنمایی جامع در خصوص انتخاب ظروف پخت و پز ارائه دهد.
زهرا سرباز حسینی، متخصص طب سنتی با تأکید بر اهمیت آگاهی مصرفکنندگان، به تشریح جزئیات ۹ نوع ظرف رایج در آشپزخانههای ایرانی پرداخته است.
وی با اشاره به ظروف استیل ضد زنگ اظهار کرد: این ظروف به دلیل مقاومت بالا در برابر خراش، زنگزدگی و عدم واکنش با مواد غذایی، گزینهای مناسب برای سرخ کردن و جوشاندن محسوب میشوند. سهولت در شستشو از دیگر مزایای آنهاست، اما پخش ناهمگون گرما و احتمال چسبندگی غذا در صورت عدم استفاده از روغن کافی، از نقاط ضعف آنهاست. توصیه میشود از نگهداری طولانیمدت غذاهای اسیدی یا ربدار در این ظروف خودداری شود.
سرباز حسینی با اشاره به ظروف چدن، گفت: برای پختهای طولانیمدت مانند خورشتها، ظروف چدن ایدهآل هستند. این ظروف گرما را به خوبی در خود نگه میدارند، اما کند گرم میشوند. دوام بالای آنها قابل توجه است، اما امکان واکنش با غذاهای اسیدی وجود دارد.
سرباز حسینی با اشاره به ظروف چدن لعابدار افزود: مشابه چدن، برای پخت خورشتها مناسب هستند و مشکل واکنش با غذاهای اسیدی را ندارند. با این حال، وزن بیشتر، قیمت بالاتر و احتمال آسیب دیدن لایه لعاب، از معایب آنهاست.
وی با اشاره به ظروف روحی (آلومینیومی):این ظروف به سرعت گرم میشوند و برای پختهای سریع مناسب هستند. اما خراشپذیر بوده و در صورت آسیب دیدن پوشش، به خصوص در معرض حرارت بالا، میتوانند مضر باشند.
سرباز حسینی با اشاره به ظروف تفلون نچسب متذکر شد:قابلیت پخت بدون روغن و چسبندگی نداشتن، آنها را برای غذاهای کمروغن محبوب کرده است. اما در برابر حرارت بالا بسیار آسیبپذیرند و لایه تفلون آنها به سرعت خراشیده و خراب میشود که میتواند سلامتی را به خطر اندازد. تاکید میشود که تا حد امکان از بازسازی این ظروف خودداری شود.
متخصص طب سنتی با اشاره به ظروف سرامیک و گرانیت افزود: برای غذاهای کمروغن مناسب، تمیز کردن آسان و ایمنی بالایی دارند. نقطه ضعف آنها وزن زیاد، کند گرم شدن و قیمت بالایشان است.
سرباز حسینی با اشاره به ظروف مسی بیان کرد: رسانایی گرمایی بالایی دارند و برای پخت غذاهای خاص مانند مربا به کار میروند. سنگین، گران، نگهداری دشوار و آسیبپذیری لایه داخلی که در صورت خرابی بسیار مضر است، از معایب این دسته محسوب میشود.
وی با اشاره به شروف ظروف شیشهای یا پیرکس افزود: این ظروف کاملاً غیرواکنشی و ایمن هستند. امکان مشاهده فرایند پخت و استفاده در مایکروویو از مزایای آنهاست. اما در پخش یکنواخت گرما ضعیف عمل میکنند و احتمال شکستن دارند.
به گفته سرباز حسینی ظروف سنگی طبیعی بوده و گرما را برای پخت آهسته حفظ میکنند، اما تمیز کردن دشوار، قیمت بالا و وزن زیاد، از معایب آنهاست.
این متخصص طب سنتی تاکید کرد: بر اساس مطالعات طب روز و آموزههای طب سنتی، ظروف شیشهای یا پیرکس به عنوان بهترین و ایمنترین گزینه معرفی میشوند.
با این حال، این کارشناس تصریح کرد که با توجه به توانایی مالی و نیازهای روزمره هر فرد، میتوان از سایر ظروف ایمن نیز استفاده کرد. انتخاب نهایی باید با در نظر گرفتن اولویتهای شخصی و رعایت نکات ایمنی صورت گیرد.
نظر شما