همشهری آنلاین - زهرا بلندی: درمان، در بهترین حالت، به سلمانی یا دلاکهای با مهارت محله سپرده میشد، کسی که با یک ضربه حسابشده به رگ خواب فرد(نقطهای میان دو کتف یا پشت گردن)، با نوعی غش یا بیحسی ناشی از درد و ترس همان لحظه دندان فاسدش را میکشیدند.
در روزگاری نهچندان دور، اگر دندانی در دهان کسی درد میگرفت، نه خبری از دندانپزشک بود، نه بیحسی.
کد خبر 981751
نظر شما