گزارش و عکس: مانا دلکش: می‌دانید جزیره‌ی «منورکا» کجاست؛ در دریای مدیترانه در شرق اسپانیا، سه جزیره وجود دارد که اسم سومین جزیره، منورکا است.

سفر به قلب زمين!

واژه‌ی «مدیترانه» از دو کلمه‌ی «مدی» به معنای «میان» و «تِرانه» به معنای «زمین» تشکیل شده و درواقع، دریای مدیترانه یعنی دریایی که در قلب زمین است. خود واژه‌ی «منورکا» در زبان کاتالان به‌معنای «کوچک‌تر» یا «اصغر» است. جالب این‌که جزیره‌ی کناری منورکا، «مایورکا» نام دارد که یعنی «بزرگ‌تر» یا «اکبر».
عادتی دارم تا جای ممکن، کلمه‌های زبان‌های دیگر را به فارسی تبدیل می‌کنم؛ مثلاً در این مورد خاص، قبل از سفر به مادرم گفتم که می‌خواهم بروم جزیره‌ی اصغر و او گفت: «جزیره‌ی اصغر کجاست دیگر؟ می‌خواهی برگردی ایران؟!» گفتم: «نه مادر من! دارم می‌روم جزیره‌ای در اسپانیا.»
پس جزیره‌ی منورکا در میان قلب زمین قرار گرفته؛ البته قلب، زیاد هم در میانه‌ی بدن نیست، شاید شکم، جای وسط‌تری باشد. و اصلاً چه‌طور می‌شود گفت میانه‌ی زمینِ کروی کجاست؟ چه‌کسی نقشه‌ی کروی زمین را باز کرده و گفته که قاره‌ی آمریکا حتماً باید سمت چپ باشد و استرالیا سمت راست؟ به هرحال، بهتر است وارد مباحث جغرافیایی و آناتومی بدن انسان و دیگر مسائل نشوم و از تجربه‌ی سفر به این جزیره‌ی فیروزه‌ای‌رنگ بگویم.
این جزیره از تهران کوچک‌تر است و در قسمت قابل توجهی از جزیره، درخت‌ها و گیاهان زندگی می‌کنند. خبری هم از هرس و زیباسازی درختانِ جزیره نیست. حتی شهردار منورکا، زحمت ساختن جاده‌های عریض و باکیفیت را هم به خود نداده و این بکربودن، در سراسر جزیره به‌چشم می‌آید. زیست شهری و به‌طور کلی، زندگی مردم بومی جزیره چندان به‌چشم نمی‌آید؛ البته به‌جز شهر «سیوتادِلا» که در آن بیش‌تر گردشگر می‌بینید تا مردم بومی. پراکنده‌بودن خانه‌ها و روستاهای جزیره، می‌تواند دلیل اصلی این موضوع باشد و جمعیت ۳‌۰هزارنفری جزیره هم بی‌تأثیر نیست.
   همیشه می‌گویند (و چه درست می‌گویند) که اگر بدی‌ِ چیزی یا کسی را می‌گویی، خوبی‌اش را هم بگو. پس حالا از خوبی‌های جزیره می‌گویم. اگر طرفدار بافت تاریخی و معماری کلاسیک اروپایی و کوچه‌های تنگ و زیبا هستید، حتماً باید در سیوتادلا قدم بزنید. درهای چوبی بزرگ، پنجره‌های رنگی زیبا و بالکن‌هایی که درست بالای در اصلی و در طبقه‌ی دوم خانه‌ها قرار گرفته، از زیبایی‌های سیوتادلا هستند. از این بخش که بگذریم، بقیه‌ی زیبایی‌ها را باید دور جزیره جست‌وجو کرد؛ از جمله، مسیری ۱۸۵کیلومتری به اسم «مسیر اسب‌ها» که پیمودنش با پای پیاده، لااقل ۱۶روز طول می‌کشد؛ اما در طی مسیر، می‌توانید تمام سواحل زیبای جزیره را ببینید. شهرداری جزیره، تمام بودجه‌اش را خرج نشانه‌گذاری این مسیر کرده و انصافاً هم کارش را خوب انجام داده و هر۱۰۰متر یک تابلو گذاشته‌اند تا کسی راه را گم نکند.
   منورکا، پر از سواحل و «کالا»های بکر و خوش‌رنگ است. اما کالا چیست؟ کالا به ساحلی کوچک گفته می‌شود که آبِ آرامی دارد و معمولاً اطرافش را صخره‌ها دربرگرفته‌اند. بیش از ۵۰ کالا در سراسر این جزیره وجود دارد که بهترین منطقه برای شناکردن و آفتاب‌گرفتن هستند.
آب‌های فیروزه‌ای‌رنگ و شفاف دریا از ویژگی‌های معروف منورکا به‌شمار می‌آیند. این شفافیت باعث می‌شود بتوانید جانتان را در برابر عروس‌های دریایی نجات دهید که گاهی تا نزدیک ساحل می‌آیند؛ دقیقاً کاری که من انجام دادم!
داستان از این قرار بود که آب فیروزه‌ای‌رنگ کالا، مرا به‌خود دعوت می‌کرد. من هم نه نگفتم و تنی به آب زدم. در همان لحظه نگاه سنگین اطرافیان را روی خودم حس کردم و با خود گفتم: «به‌راستی چرا هیچ‌کس جز من در آب نیست؟» در همین اندیشه بودم که سنگینی نگاه دیگری را حس کردم؛ نگاه یک عروس‌دریایی زیبا را. بلافاصله ضمن تشکر از دعوت صمیمانه‌ی کالا، به‌سرعت محل را ترک کردم. عروس‌دریایی از خطرناک‌ترین موجودات آبزی است و اگر روزی به «کالا ماکارِیا» رفتید، مراقب عروس‌های دریایی باشید.
   از دیگر جذابیت‌های منورکا، روستای سفیدرنگ «بینیبکا» است، با کوچه‌های بسیار تنگی که فقط یک‌نفر می‌تواند از آن‌ها عبور کند. در قدیم، دیوارهای بیرونی خانه‌ها را سفید می‌کردند تا گرما را جذب نکنند و خانه‌ها خنک بمانند. لذت قدم‌زدن در پیچاپیچ کوچه‌های بینیبکا دوچندان می‌شد با نسیم خنکی که از کوچه‌ها به صورتم می‌خورد.
به هرطرف که نگاه می‌کردم، سوژه‌ای برای عکاسی بود. دیوارهای نزدیک به هم، قدرت یک صدای معمولی را دوبرابر می‌کرد و بهترین مکان بود برای زدن زیر آواز! حیف که خانه‌ها مسکونی بود و نمی‌شد بلند حرف زد یا آواز خواند.
اگر از آن‌دسته آدم‌هایی هستید که هدف اصلی‌شان از سفر، تجربه‌ی خوراکی‌های تازه و خوش‌مزه است، از منورکا دست خالی نخواهید رفت. بی‌شک پیشنهاد اول من، پنیر «ماهون» است که از خوش‌مزه‌ترین پنیرهایی بود که در عمرم خورده بودم و در رتبه‌ی بعدی، «اِنسایمادا» قرار دارد؛ شیرینی‌ای که خامه ندارد، اما بسیار خوش‌مزه است. اگر هم طرفدار غذاهای دریایی هستید، حتماً باید «پائه‌یا» را امتحان کنید؛ غذایی که نه‌تنها در منورکا، که در سراسر اسپانیا طرفداران سینه‌چاکی دارد.
راستی اگر روزی به این جزیره‌ی فیروزه‌ای مدیترانه سفر کردید، حتماً غواصی یا شنا با «اسنورکل» (لوله‌ی تنفسی) را امتحان کنید؛ موجودات رنگارنگ زیبایی را زیر آب خواهید دید.

سفر به قلب زمین!

کد خبر 633071

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار