شنبه‌شب در ریاض شاهد دو نوع فوتبال متفاوت بودیم؛ یک بازی کلاسیک و تاکتیکی که عربستان به نمایش گذاشت و البته یک فوتبال فداکارانه و فیزیکی که تیم‌ملی کشورمان انجام داد.

از نظر فیزیکی و درگیری برسر تصاحب توپ بازیکنان ما فراتر از توانایی‌های خودشان ظاهر شدند. در واقع میزان انگیزه بازیکنان ما آنقدر بالا بود که حتی خستگی و گرمای وحشتناک ریاض را نیز جواب کرد. طوری که ما در دقایق پایانی بازی به گل تساوی دست پیدا کردیم و هر چقدر که بازی به دقایق پایانی خود نزدیک‌تر می‌شد ذهن همه ما بیشتر درگیر یک موضوع می‌شد؛ ایران بهتر از عربستان بازی می‌کند.»

آمادگی ذهنی فوق‌العاده بود

تیم‌ملی فوتبال کشورمان به لحاظ آمادگی ذهنی در ریاض فوق‌العاده ظاهر شد. بازیکنان به لحاظ روحی به خوبی مهیای بازی با عربستان شده بودند. آنجا که دروازه تیم ما باز شد خیلی‌ها شاید تصورش را هم نمی‌کردند که در نهایت با تساوی ریاض را ترک کنیم. به خصوص با شناختی که از عربستان داشتیم کار را تمام شده فرض می‌کردیم اما این ذهنیت نزد بازیکنان نبود. آنها بعد از دریافت گل چهره یک تیم شکست‌پذیر را نداشتند و توانستند با کمی تأخیر به بازی برگردند.

فوتبال ما هنوز مرغوب نیست

در نیمه اول عربستان کاملاً یک تیم برتر نشان داد. اگر قابلیت‌‌های بدنی تعیین‌کننده نبود به طور حتم عربستان نتیجه بهتری کسب می‌کرد.  هر چند که در نیمه اول تحت فشار حملات عربستان بازیکنان ما در اکثر موقعیت‌ها واکنش‌های منطقی از خود نشان دادند اما همیشه تأکید کرده‌ام که فوتبال ما از فوتبال مرغوب دنیا دور شده است. این مسئله درست است که تیم‌ملی ما برحسب یک شرایط ذهنی خوب در ریاض نتیجه ارزشمندی را کسب کرد اما با همه این تفاسیر فوتبال ما به لحاظ تکنیکی و تاکتیکی همچنان از فوتبال زیبا و به روز دنیا فاصله دارد. البته این انتقاد متوجه این بازی نیست. چه از نظر من بیش از 12 سال است که در فوتبال ما هیچ تغییری ایجاد نشده است. تیم‌ملی ما در فاصله سال 96 تا 98 بازی‌های زیبایی را به نمایش گذاشت.  نمایی که از تیم‌ملی می‌بینیم دقیقاً همان فوتبالی است که در لیگ شاهد آن هستیم. فوتبالی از جنس فوتبال مقاومت سپاسی، ابومسلم و ملوان. چرا از این تیم‌ها نام بردم؟ چون این تیم‌ها سال‌ها است که با یک سبک خاص بازی می‌کنند.

عربستان، یک تیم صاحب ایده

آنها فوتبال کلاسیکی را به نمایش گذاشتند. در واقع دیدگاه عربستان برای بازی در عمق فوق‌العاده است. موقعیت‌های آنها نشان می‌داد که آنها با ایده خاصی بازی می‌کنند از موقعیت‌های هم شکلی که ایجاد می‌کردند، می‌شد به خوبی متوجه شد که هدفمند بازی می‌کنند و بازی در عمق را در دستور کارشان قرارداده‌اند. بازیکنان عربستان خیلی خوب کار می‌کردند اما همه چیز آنجایی به ضرر عربستان تمام شد که بازی فیزیکی و انگیزه جای بازی تاکتیکی را گرفت.

 ضعف مدافعان کناری

اینکه ستار زارع روی گل خورده مقصر بود را قبول دارم اما بهتر است درباره نقاط ضعف تیم‌ملی گمراه نشویم. ما در همان نیمه نخست سه موقعیت عالی را به عربستان تقدیم کردیم که همگی در عمق دفاع شکل گرفت. در حالی که کل تیم به خوبی وظایفش را انجام می‌داد، واضح بود که ما در کناره‌ها دچار ضعف هستیم. در چنین شرایطی ناخودآگاه عمق دفاع ما آسیب‌پذیر شد. چه مدافعان میانی ما برای پوشش ضعف مدافعان کناری به چپ و راست متمایل می‌شدند و خب در چنین وضعیتی عربستان گزینه حمله در عمق را انتخاب می‌کرد.

 نقش تعیین کننده نکونام

این هافبک‌های تیم‌ملی کشورمان بودند که در ریاض تکنیک و خونسردی خود را به رخ عربستان می‌کشیدند. مسعود شجاعی یکی از بهترین بازی‌هایش را به نمایش گذاشت و در نفوذ و حتی برگشت به دفاع وظایف خود را به خوبی انجام می‌داد.  به نظر من آندو تیموریان هم جنگنده ظاهر شد. در تمام درگیری‌های میانه میدان شرکت می‌کرد. اما نکونام درجه دیگری از کیفیت را به ما نشان داد. او به خوبی توانست در جایی که لازم است بازی را اداره کند. تیزهوشی نکونام را می‌توان از محلی که او برای زدن گل تساوی انتخاب کرده بود، متوجه شد.  فضایی که هیچ یک از بازیکنان عربستان آن را پوشش نداده بودند.

تعویض های دایی نتیجه‌بخش بود

هرچقدر تعویض‌های ناصر الجوهر به ضرر حرکت تیمی عربستان تمام شد، در مقابل تعویض‌های علی دایی حساب شده صورت گرفت. تعویض‌های تیم‌ملی کشورمان همه چیز را به یکباره تغییر داد. هر چند که خطیبی نتوانست در حد و اندازه تیم‌ملی ظاهر شود اما حضور معدنچی و به خصوص جباری حرکت تیمی ما را به جریان انداخت. تعویض‌های عربستان نشان داد که ناصر الجوهر در اندیشه حفظ نتیجه است اما سخت‌ترین راه را انتخاب کرد.

شاید اگر در بخش میانی دست به تعویض می‌زد عربستان برنده بازی لقب می‌گرفت. اما از سویی علی دایی با آوردن دو بازیکن سرعتی و خلاق نبض بازی را در اختیار گرفت. نقش تجربه دایی در این دیدار حساس تعیین‌کننده بود. از آخرین بازی که علی دایی در ریاض انجام داده زیاد نمی‌گذرد. بنابراین او با تجربه‌ای نزدیک تیمش را مهار کرد. او به خوبی می‌دانست که شیوه جنگ روانی عربستان به خصوص وقتی که به گل می‌رسد چگونه پیش می‌رود. به همین دلیل تیمش را به خصوص از لحاظ روحی در شرایط خاصی قرار داده بود.

کد خبر 62768

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار