در شرایطی که چندی پیش وزیر بازرگانی از مدیریت بحران برنج و ساماندهی بازار این محصول به اتکا به تولید

ذخایر راهبردی این کالا خبر داده بود، استاندار مازندران سیاست‌های وی در تنظیم بازار برنج و افزایش روند واردات این محصول را ضربه‌ای بزرگ به تولید داخلی برنج قلمداد کرده و از سیاست‌های این وزارتخانه انتقاد کرده است.

با جمیل علیزاده شایق، دبیر انجمن برنج ایران گفت‌وگو کرده‌ایم.

  • دیدگاه‌های اخیر استاندار مازندران در زمینه مشکلات تنظیم بازار و تولید برنج را چگونه ارزیابی‌می‌کنید؟

دیدگاه‌های اخیر استاندار مازندران در زمینه نقش سیاست‌های تنظیم بازار بر تولید برنج در مناطق شمالی کشور در واقع همان موضوعاتی است که پیش از این نیز بارها از سوی دست‌اندرکاران بخش تولید اعلام شده اما کسی به آن توجه نکرده بود.

  • تاثیر خشکسالی بر تولید برنج و ضرورت افزایش واردات این محصول تا چه‌حد بوده است؟

در سال گذشته پیش‌بینی سازمان هواشناسی حاکی از خشکسالی و کاهش سطح زیرکشت برنج در کشور بود و حتی وزارت نیرو نسبت به کشت این محصول در استان‌های فارس، خوزستان و لرستان و در مناطقی از استان‌های گیلان و مازندران که احتمال کم آبی وجود داشت هشدار داده بود.

این روند موجب شد تا در برخی نقاط کشور برنج کشت نشود و این دیدگاه‌ها در مجموع کاهش 10درصدی سطح زیر‌کشت برنج در گیلان و مازندران را موجب شد.

این در حالی بود که برای کشت برنج در مناطق شمالی کشور نه تنها خشکسالی وجود نداشت بلکه از آنجا که بارندگی‌ها متناسب با فصل کشت این محصول بود میزان بارندگی کافی بوده و افزایش میزان تولید برنج در مناطق زیرکشت را موجب شد.

با این روند حتی کاهش سطح زیرکشت برنج در برخی مناطق شمال و جنوب کشور نیز موجب کاهش آنچنانی تولید نشد.

  • با این روند میزان تولید، مصرف و نیاز به واردات امسال برنج چگونه خواهد بود؟

میزان تولید امسال برنج بین 2 میلیون تا 2 میلیون و 200 هزار تن خواهد بود. اما روند کنونی واردات این محصول بیانگر واردات برنج بیش از نیاز واقعی بازار داخلی است.

از سوی دیگر اعلام خبر برنامه دولت برای واردات بیش از یک میلیون 200 هزار تن برنج از سوی مقامات دولتی همزمان با آغاز فصل برداشت برنج در مناطق شمالی کشور ضربه‌ای به روحیه شالیکاران محسوب شده و تاثیر نامطلوبی بر روند تولید داخلی این محصول خواهد داشت.

  • توجیه افزایش قیمت و واردات برنج در سایه افزایش قیمت‌های جهانی تا چه حد پذیرفتنی است؟

افزایش قیمت برنج در اردیبهشت ماه 87 و در شرایطی صورت گرفت که فصل تولید این محصول نبوده تا این امر تاثیری در افزایش هزینه تمام شده تولید و در نهایت قیمت داشته باشد.

از سوی دیگر در این زمان نیز هنوز مباحث ناشی از تاثیر خشکسالی بر تولید نیز مطرح نبود تا باعث افزایش قیمت داخلی این محصول شود.

با افزایش بی‌رویه قیمت‌ها از اردیبهشت ماه 87 دستگاه‌های نظارتی برخورد با عوامل نابسامانی برنج را در شرایطی آغاز کردند که قیمت‌های جهانی افزایش یافته و کشاورزان نیز هیچ سودی از افزایش قیمت نبردند.

در واقع ضعف نظارت و نبود ابزار لازم برای رصد کردن به موقع ،عامل اصلی نابسامانی کنونی بازار برنج بوده‌ است.

کد خبر 57800

برچسب‌ها