مهرداد حاجی‌خانی: آسمان، پاره تن و دردانه خویش بازپس گرفت و زمین به کوچ این تنهاترین تمامت هستی، ابوتراب، پدر عزت، شرف، آبرو و کل دارایی خاک، یتیم یتیم شد.

وقتی که مشتاقانه سرود «فزت و رب‌الکعبه»

آن «کجای موعود» را می‌دید و این «ناکجای موجود» را می‌رهید و پاک جان افلاکی‌اش قفس تنگ خاکدان را برنمی‌تابید و عاقبت هم هیچ چاه زمینی نماند که از آه آسمانی مرتضیع پر نشود.

تسلیت باد به همه هستان و هستی
هجرت تمامی مردی و مروت و مهر از سیاره ما

کد خبر 32922