دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۵:۲۱

هر سال خانه تکانی به مفهوم رفت و روب خانه‌هاو تعویض وسایل کهنه و فرسوده از پانزدهم اسفندماه شروع می‌شود وحداکثر ظرف یک هفته تا ۱۰روز خاتمه می‌یابد.

طرح دل

 

در این ایام، همه اعضای خانواده دوش به دوش هم کار می‌کنند تا خانه‌تکانی بهتر انجام شود؛ چون همه ما براین باوریم که در آستانه سال نو باید خانه ما پاکیزه و شاینده استقبال از نوروز باشد. اما به یاد داشته باشیم که در کنار خانه‌تکانی معمولی و رایج به یک خانه‌تکانی ذهنی هم نیاز داریم تا جسم و روان ما از هر بغض و کینه احتمالی رهایی یابد. در طول سال یا سالیان دراز ممکن است برخی برخوردها روابط انسانی را گل آلوده کنند و بین دوستان و آشنایان فاصله بیاندازند یا به عبارت ساده‌تر با یکدیگر قهر کنند.

این حس قهر بودن، همیشه باری است که بر روان آدم‌ها سنگینی می‌کند و چه بخواهیم و چه نخواهیم با احساس گناه همراه است. نیاکان ما به درستی دریافته‌بودند که انسان‌های درگیر اینگونه مشکلات عاطفی تا چه اندازه نیاز به کمک دارند و از این‌رو، موسم سال‌نو و عید را بهترین فرصت برای زدودن قهرها و از سرگیری‌ دوستی برگزیده‌اند.

فرصت تجدید سال را مغتنم شمریم و با الهام از این شعر زیبای سهراب سپهری، شاعر شعرهای لطیف و پر از احساس به استقبال سالی برویم که عاری از کدورت خاطر ما از دیگران باشد. بخشی از شعر بلند شاعر را در اینجا نقل می‌کنم:

یاد من باشد فردا دم صبح
جور دیگری باشم
بد نگویم به هوا، آب، زمین
مهربان باشم، با مردم شهر
و فراموش کنم، هرچه گذشت
خانه‌ی دل، بتکانم از غم
و به دستمالی از جنس گذشت
بزدایم دیگر، تارکدورت، از دل
مشت را باز کنم، تا که دستی گردد
و به لبخندی خوش
دست در دست زمان بگذارم
یاد من باشد فردا دم صبح
به نسیم از سر صدق، سلامی بدهم
و به انگشت نخی خواهم بست
تا فراموش نگردد فردا

ش . نیشاپوری

کد خبر 253508

برچسب‌ها