یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۵ - ۱۴:۲۰

ترجمه محسن پیریایی : بیش از 3 سال است که مقامات اطلاعاتی آمریکا بر این نکته تأکید می‌کنند که توانسته‌اند ضعف‌های اطلاعاتی خود را که به اشتباهات آنها در جریان جنگ عراق دامن زد، شناخته و آنها را رفع کنند، اما در چند هفته گذشته باز هم اخباری به گوش رسید که حکایت از ضعف اطلاعاتی مقامات آمریکا و این بار در قبال ایران داشت.

در شرایط کنونی مقامات کاخ سفید تلاش می‌کنند تا اشتباهات کالین پاول، وزیر خارجه پیشین ایالات متحده در قبال عراق را که مبتنی بر استفاده وی از عکس‌های ماهواره‌ای و ارتباطات ناقص او با منابع اطلاعاتی بود، تکرار نکنند، اما همچنان معترفند که در قبال برنامه هسته‌ای ایران از توان اطلاعاتی بالا و قابل تأییدی برخوردار نیستند و نمی‌توانند میان حقایق و استنتاجات خود رابطه‌ای قطعی برقرار کنند.

مقامات اطلاعاتی ایالات متحده ناچارند برای محافظت از اعتبار خود و اطمینان یافتن از عدم تکرار اشتباهات عراق رویکرد جدیدی را در قبال ایران اتخاذ کنند و البته در این میان بی‌تجربگی مأموران سازمان‌های جاسوسی آمریکا بیش از پیش زنگ خطر را برای دولتمردان آمریکایی به صدا درآورده است.

بخش دیگری از ناکامی‌های اطلاعاتی نیز به این نکته بازمی‌گردد که معمولاً سیاستمداران آمریکایی به منظور دستیابی به اهداف مدنظر خود از طریق افزایش تبلیغات، اخبار رسیده از جانب سازمان‌های جاسوسی این کشور را بسیار مبالغه‌آمیزتر از آنچه وجود دارد منعکس می‌کنند و طبیعی است که این نگاه، نتیجه‌ای جز رسوایی‌های  اطلاعاتی دربرندارد.

نمونه چنین عملکردی در مسئله متهم کردن ایران به تهیه مواد انفجاری برای گروه‌های تروریست در عراق دیده شده است. زمانی که مقامات آمریکایی از اطمینان خود مبنی بر اینکه ایران حامی گروه‌های آشوب‌طلب در عراق است، صحبت می‌کردند، در واقع هیچ‌گونه اطمینانی نسبت به دخالت دولت ایران در نا آرامی‌های عراق در میان مقامات اطلاعاتی ایالات متحده وجود نداشت.

همچنین اظهارنظر هفته گذشته مایک مک کونل، مدیر جدید سازمان اطلاعاتی ملی آمریکا در مقابل کمیته نظامی سنا حکایت از نبود اطلاعات کافی و صحیح از برنامه هسته‌ای ایران نزد مقامات آمریکایی داشت، چرا که وی به هیچ وجه درباره میزان اهتمام ایران در جهت دستیابی به فناوری نظامی هسته‌ای مطمئن نبود.

 به هر حال دکترین جنگ پیش‌دستانه که جورج بوش پس از 11 سپتامبر براساس آن   2 جنگ را در خاورمیانه بنیان نهاد، اجازه نمی‌دهد تا منابع اطلاعاتی آمریکا با نگاهی واقع‌بینانه به مسائل موجود در نظام بین‌الملل بنگرند، چرا که بر مبنای این دکترین حتی با وجود ناقص‌ترین اطلاعات نیز آنان باید همواره رقبای خود را در تهدید‌آمیزترین شرایط ممکن فرض کنند.

به عنوان نمونه جان بولتون، سفیر پیشین آمریکا در سازمان ملل به عنوان یکی از چهره‌های تندرو نومحافظه‌کاران کاخ سفید معتقد است سیاستگذاران نباید تحت تأثیر هشدارهای تحلیلگران اطلاعاتی موضع خود را در قبال دشمنان آمریکا تلطیف کنند.

در عین حال توماس فینگار، مسئول بخش تحلیل اخبار سازمان اطلاعات ملی آمریکا بر این باور است که در تحلیل اطلاعات خام نباید به هیچ وجه برای دستیابی به اجماع تعجیل نمود، چرا که رویکرد مثبت زمانی است که تحلیلگران  با نظرات یکدیگر مخالفت کنند نه اینکه همگی بر یک امر متفق‌القول باشند.

منبع: نیویورک تایمز، 2مارس2007

کد خبر 17115

دیدگاه خوانندگان