دوشنبه ۱۱ دی ۱۳۸۵ - ۱۸:۰۸

حسین امیر عبداللهیان: سرانجام دادگاه محاکمه صدام که از تاریخ 27 مهر 1384، کار رسیدگی به پرونده دیکتاتور عراق و 7 تن از دستیارانش را به اتهام دست داشتن در قتل 148 نفر از اهالی شهر دجیل، آغاز کرده بود، پس از تشکیل 30 جلسه، ‌احکام مربوط به متهمان این پرونده را در 14 آبان 1385 صادر کرد و حکم اعدام در سحرگاه شنبه به اجرا درآمد.

سردمداران ایالات متحده پایان محاکمه صدام را همراه با صدور رای اعدام پس از تحت فشار قرار گرفتن از سوی رهبران سیاسی و مذهبی عراق و همزمان با حیرت و سردرگمی‌آنها در مخمصه ای که در آن گرفتار آمده اند، به چند امید پذیرفتند؛ اول اینکه شاید برایشان راه برون‌رفتی از مخمصه عراق فراهم آید.

از سوی دیگر،  آن‌ها عراق را به بهانه یافتن سلاح‌های کشتار جمعی اشغال کرده بودند، اما پس از مدتی مجبور شدند رسماً ‌اعلام کنند که هیچ سلاحی از نوع غیرمتعارف را در خاک این کشور نیافته‌اند.

متاسفانه رسانه‌های گروهی ما هم به این موضوع دامن زدند، غافل از آن که آمریکا و غرب در صورت یافتن این سلاح‌ها در ابتدا خود متهم بودند، چرا که همگان معترفند که این غرب بوده است که با حمایت‌های مالی برخی کشورهای حامی‌صدام، رژیم دیکتاتور وی را به این سلاحها مجهز ساخته بود.

پس یافتن سلاحهای غیرمتعارف در عراق عذری بود بدتر از گناه.

بعد از آن ترجیح داده شد که بهانه مبارزه با تروریسم، محور تبلیغات برای اشغال عراق باشد و این مستمسک هم به فریاد سیاستمداران شکست‌خورده کاخ سفید نرسید.

به این ترتیب، محاکمه صدام و اعلام حکم وی (حتی برای معدودی از جنایات بی‌شمارش) می‌توانست مرهمی‌بر زخم شکستهای استراتژیک آمریکا باشد.

مضافا بر این که پایان زود هنگام دادگاه و موج سواری بر شادی بسیاری از مردم عراق و منطقه می‌توانست پوششی بر تاریکی‌های پرونده دیکتاتور پایان یافته باشد که شرکایی مانند دشمنان ظاهری امروزش دارد.

اما فضای دیگری که برخی خواسته یا جاهلانه در پی القای آن هستند، ایجاد جوی کاملا شیعی در مراسم رسمی اعدام صدام است که شواهدی نظیر حضور گزینشی افراد، سردادن شعارهایی در مورد شهید صدر، صلواتهای مکرر حاضران و دشنام دادن به صدام توسط این افراد را به عنوان موید همراه خود دارد و نمایش امضای حکم اعدام صدام توسط نوری المالکی نخست وزیر شیعه عراق به عنوان بخشی از فیلم رسمی اعدام صدام نیز موکد آن است.

نسبت دادن فحاشی صدام به ایرانیان در لحظاتی قبل از اعدام و توصیه برای اتحاد اعراب در مقابل فارس‌ها و آمریکایی‌ها از نکاتی بود که شبکه‌های خبری عربی (به طور خاص العربیه) آن را با لحنی ویژه مخابره و منتشر کردند.

این تلاشها در پایان تراژدی صدام، حکایت از تلاش مرموز برخی جریانات برای گشودن یک جبهه عربی علیه ایران و به منظور ایجاد یک انزوای سیاسی برای جمهوری اسلامی در منطقه دارد.

آمریکایی‌ها به عنوان صحنه گردان اصلی اعدام صدام سعی کرده‌اند از اعدام صدام حداکثر استفاده را علیه ایران به عنوان یک نیروی تاثیرگذار و دارای قدرت معنوی در عراق انجام دهند و هرچه بیشتر احساسات را علیه ایران بشورانند.

طبیعی است که خوشحال‌ترین مردم دنیا از اعدام دیکتاتور سفاک عراق، پس از مردم این کشور، ایرانیان هستند که بیشترین صدمه و لطمات را از تجاوزات و جنگ‌آفرینی‌های صدام دیده‌اند.

بروز این شادی طبیعی در ایران، طبق پیش‌بینی آمریکایی‌ها کاملاً می‌تواند با بزرگ‌نمایی رسانه ای به یک محور تبلیغی عربی علیه ایران تبدیل شود.

لذا هوشیاری مسئولان و مردم به ویژه در پیگیری ابعاد ناگفته پرونده جنایات صدام به ویژه در جنگ هشت ساله با ملت ایران و خسارات و لطمات جبران ناپذیر آن بدون قرار گرفتن در فضای ملتهب و کاذب این اعدام که غرب آن را دنبال می‌کند، بسیار ضروری می‌نماید.

کد خبر 12306

برچسب‌ها