همشهری‌آنلاین: دومین نشست تجلیل از ناشران شهر به قدردانی از بنیاد نهج البلاغه اختصاص داشت که عصر امروز(22 آذر) در فرهنگسرای شفق برگزار شد.

دکتر محمد رضاسنگری در گفت و گویی با همشهری آنلاین از ویژگی های این ناشر می گوید .

جناب آقای سنگری. شما تا چه اندازه با کارها و فعالیت‌های بنیاد نهج‌البلاغه آشنایی دارید؟

آشنایی من با این بنیاد، قبل از آنکه یک رابطه کاری باشد بیشتر از طریق آثاری بوده که از طریق این بنیاد منتشر شده است. کارهایی را که از این بنیاد مطالعه کرده‌ام، کارهای پخته، وزین و سنجیده‌ای است و نشان می‌دهد که مسئولین این بنیاد هوشمندانه و برنامه‌ریزی شده پیش می‌روند. گرچه به‌نظر می‌رسد آهنگ حرکت در این مجموعه کند است و باید شتاب بیشتری به خودش بگیرد و فضا را برای ورود عناصر و افراد بیشتر به مجموعه و استفاده از توانمندی‌های بیشتر فراهم کند.

 به هر حال مجموعه را خوب و قوی می‌بینم و آقای دین‌پرور هم از چهره‌های شاخص و ممتاز علمی و کاملا آشنا به این عرصه هستند. امیدوارم غیر از جذب عناصر توانمند برای قلم زدن، تبیین و تحلیل ابعاد نهج‌البلاغه، آثار گذشته موجود در این زمینه هم مجددا چاپ و منتشر شود و در اختیار علاقه‌مندان قرار گیرد.

شما تا به حال با این بنیاد تعامل هم داشته‌اید؟

بله. فهرستی از موضوعات که دوستان در این بنیاد تنظیم کرده بودند، به من هم داده شد که شامل موضوعات مختلف مربوط به نهج‌البلاغه که با دقت عمل خیلی خوبی جمع آوری شده بود. من هم چیزی نوشتم و گفتم اگر سعادت باشد، آمادگی همکاری داریم.

به عنوان یکی از افرادی که با بنیاد آشنایی دارد چه راهکارهایی را برای توسعه فعالیت‌های بنیاد پیشنهاد می‌کنید؟

به نظرم باید تظاهرات کار این بنیاد در جامعه بیشتر باشد و خودش را بیشتر به مردم معرفی کند. به نظر من، این جریان و مجموعه، بین مردم ناشناخته مانده است.

دلیل این ناشناختگی از نظر شما چیست؟

فکر می‌کنم دوستان بیشتر به کارهای درونی پرداخته‌اند ولی لازم است که مردم هم با کارهایش بیشتر آشنا شوند. مطمئنم اگر این اتفاق بیفتد، به پیشرفت روند کاری کل مجموعه هم بیشتر کمک خواهد کرد. خیلی‌ها در این زمینه صاحب‌قلم و فکر هستند و یا منابعی دارند که می‌تواند برای پ‍ژوهشگران کمک بسیار بزرگی باشد.

به هر حال لازم است جلوه‌های بیرونی بنیاد بیشتر باشد. دیگر اینکه از حد تالیف فراتر برود و برای نوعی جریان‌سازی در شناسایی نهج‌البلاغه در جامعه اقدام کند.

یعنی به سمت فرهنگ سازی برود و کارهایی انجام بدهد که عموم مردم بیشتر با نهج‌البلاغه ارتباط برقرار کنند؟

بله. نام دیگر نهج البلاغه «اخ القرآن» است. می‌بینیم که در زمینه ترویج مفاهیم قرآنی کارهای مختلفی انجام می‌شود، مثل نمایشگاه‌های تابلو بسم الله. برای نهج‌البلاغه هم می‌شود به سراغ کارهایی که جلوه‌های بیرونی دارند رفت و بر اساس مفاهیمش انیمیشن و فیلم تولید کرد. مطلب دیگر ارتباط با رسانه ملی و طرح بحث‌هایی درباره نهج‌البلاغه در رادیو و تلویزیون با هدایت بنیاد است.

جای برنامه‌هایی از این دست در صدا و سیمای ما بسیار خالی است. از غصه‌های بزرگ من این است که امام علی(ع) در سال امام علی(ع) خلاصه شد و بعد کمتر به آن پرداخته شد.

خود شما دوست دارید در کدام بخش برای این بنیاد فعالیت کنید؟

دوست دارم در رشته‌هایی کار کنم که کمتر فعالیت شده مثل زمینه‌های ادبی و هنری و فکر می‌کنم مجال برای کار فراهم باشد. می‌شود همایش‌های سالانه‌ای با این موضوع برگزار کرد. متاسفانه جز در سال امام علی(ع) از برنامه‌هایی از این دست خبری نبود. ما در این زمینه‌ها نباید انفجاری و موجی عمل کنیم و نباید تابع شرایطی که مطرح می‌شود، باشیم بلکه باید فعالانه وارد میدان شویم. اما متاسفانه ورود فعالانه بنیاد به عرصه‌های اجتماعی کمرنگ است.

بنیاد به عنوان یک موسسه پژوهشی، فعالیت‌های فراوانی کرده است. غیر از انجام کارهای تخصصی، بنیاد باید چه کارهایی برای ترویج آموزه‌های نهج‌البلاغه و ترویج آنها بین مردم انجام بدهد؟

نهج‌البلاغه مثل خود حضرت علی(ع) هم مخاطب خاص دارد و هم مخاطب عام. اصلا حضرت علی(ع) خطبه‌هایش را برای مردم می‌خواند و نه برای خواص. تنها بخشی از نامه‌ها برای خواص است که البته عمده‌اش هم در میان مردم مطرح شده است. امام در خطبه‌هایش مستقیما با مردم حرف زده، آن هم با توجه به سطح سواد و درک و فهم و بینش مردم آن روزگار که خیلی ضعیف‌تر از مردم امروز بوده است. اما حرکت بنیاد بیشتر به سمت خواص جامعه بوده و این مخالف جهت‌گیری‌های نهج‌البلاغه است.

 نام نهج‌البلاغه به معنای راه بلاغت هم یک نام هنری است و بلاغت یکی از شاخه‌های هنر است. بنابر این من فکر می‌کنم باید آن را به‌صورت هنری عرضه کرد و برای این کار باید از رشته‌های هنری مثل سینما، موسیقی، نقاشی، خطاطی، شعر، داستان و قطعه ادبی استفاده کنیم.

 ولی متاسفانه کسی تا به حال از فیلم‌سازان یا اهالی تئاتر درخواست نکرده تا در این زمینه کار کنند. حتی در زمینه نثر ادبی هم کار چندانی انجام نشده. با اینکه نهج‌البلاغه خودش در این زمینه حرف اول را می‌زند.

حرف آخر؟

دوستان بنیاد باید غیر از عرضه آثار مختلف، از مردم و عموم جامعه نظرخواهی کنند و کمک بخواهند و با دعوت از افراد مختلف راه‌های مناسب طرح نهج‌البلاغه را در جامعه پیدا کنند که جایش بسیار خالی است.

 

کد خبر 10889