همشهری آنلاین-بهاره خسروی : این تهرانپژوه در ادامه می گوید: «همین مسئله، تهران را بیش از پیش در معرض تهدید و ناامنی قرار داد و نگرانیها را عمیقتر کرد. شایع شده بود که روسها برای خلع شاه و دستگیری نمایندگان و رجال دولتی قصد دارند تهران را اشغال کنند.
در همین حین خبر دیگری هم از راه رسید و معلوم شد که احمدشاه و دولتیها قرار است تهران را ترک و مردم را به حال خود رها کنند. در چنین فضایی بود که زمزمه انتقال پایتخت از تهران به اصفهان در شهر پیچید و مردم پایتخت را بیش از پیش نگران کرد.
در همین فضای پرتنش، جلسه محرمانهای در ۲۳ آبان ۱۲۹۴ در مجلس شورای ملی با حضور نمایندگان حاضر در تهران تشکیل شد. در این جلسه، پیام احمدشاه خطاب به مجلس قرائت شد؛ پیامی که در آن بر انتقال موقت پایتخت به اصفهان تأکید شده بود اما انتقال پایتخت و رفتن شاه از تهران به اصفهان به لحاظ سیاسی باب طبع متجاوزان نبود.
از اینرو، سفیران روس و انگلیس بیکار ننشستند. آنان از یکسو با فشار و تهدید و از سوی دیگر با وعده و امتیاز، تلاش کردند شاه را از این تصمیم منصرف کنند. عمدهترین تهدید آنان، خلع احمدشاه از سلطنت و جایگزینی فردی دیگر بود. حتی آشکارا هشدار دادند که درصورت مخالفت، پدرش، محمدعلی شاه را با حمایت مستقیم خود به تهران بازگردانده و بر تخت خواهند نشاند. در مقابل، وعده دادند که اگر شاه از تصمیم خود صرفنظر کند، کمکهای گسترده اقتصادی و نظامی برای برقراری نظم و کنترل اوضاع آشفته کشور در اختیار دولت قرار خواهند داد.
این فشارها کمکم اثر خودش را گذاشت و فضای تصمیمگیری را تغییر داد. در نهایت، پس از رفتوآمدهای بسیار و مشورت با رجال کشور، احمدشاه تصمیمش را تغییر داد. وقتی خبر در شهر پیچید، انگار نفس تهران برگشت. شهری که تا مرز خالی شدن پیش رفته بود، آرام شد.»
نظر شما