همشهری آنلاین - فاطمه عباسی: این قاب رنگیشده از طهران عهد قاجار، دریچهای است به پایتختی که امروز کمتر نشانی از آن میتوان یافت؛ شهری که در آن به جای همهمه و ازدحام، آرامش خانههای حیاطدار با دیوارهای کاهگلی حکمفرما بود. در این چشمانداز گمشده، خبری از بزرگراهها و ساختمانهای سر به فلک کشیده نیست و در عوض، فرشی زمردین از باغها و درختان تنومند، شهر را در آغوش کشیده است. این تصویر، تنها یک سند تاریخی نیست، بلکه مرثیهای تصویری برای طبیعتی است که جای خود را به بتن و آهن داد و یادآور ریههای سبزی است که روزگاری قلب پایتخت را زنده نگه میداشت.
پیش از آنکه جنگلی از برجهای فولادی و شیشهای آسمانش را تسخیر کند، تهران هوای دیگری برای تنفس داشت.
کد خبر 1039443
نظر شما