به گزارش همشهریآنلاین، دوران قاعدگی و روزهای قبل از آن (PMS) برای بسیاری از زنان با علائمی مثل دلدرد، نفخ، خستگی، نوسانات خلقی و کاهش انرژی همراه است؛ وضعیتی که این سؤال را ایجاد میکند که آیا در این روزها باید فعالیت بدنی و ورزش را متوقف کرد یا میتوان ادامه داد؟ متخصصان میگویند پاسخ علمی آن ساده نیست. چون بدن هر زن با زن دیگر متفاوت است.
در سالهای اخیر پژوهشهای علمی نشان دادهاند که فعالیت بدنی سبک و حتی متوسط در دوران قاعدگی نه تنها مضر نیست، بلکه میتواند به کاهش دردهای قاعدگی کمک کند. ورزشهایی مثل پیادهروی آرام، یوگا، حرکات کششی و شنا (در صورت احساس راحتی) با افزایش گردش خون و ترشح اندورفینها، به کاهش گرفتگی عضلات و بهبود خلقوخو کمک میکنند. در مقابل، ورزشهای سنگین مانند تمرینات قدرتی شدید، دویدنهای طولانی و ... در برخی زنان ممکن است باعث تشدید خستگی یا افزایش احساس درد شود، هرچند این اثر در همه زنان یکسان نیست. به طوری که برای بعضی زنان ورزش در حد متوسط، حکم ورزش سنگین را دارد و باید از آن پرهیز کرده و سبکتر ورزش کنند.
در دوران PMS نیز شرایط مشابهی دیده میشود. برخی زنان قبل از شروع قاعدگی دچار تحریکپذیری عصبی، اضطراب یا احساس سنگینی بدن میشوند. در این مرحله، ورزشهای ملایم میتوانند نقش تنظیمکننده داشته باشند و حتی در کاهش علائم روانی مؤثر باشند. با این حال، اگر بدن بهوضوح احساس ضعف یا بیحالی دارد، اصرار به تمرین شدید توصیه نمیشود.
باید بدانیم که همه زنان شرایط یکسانی ندارند. به طوری که در برخی موارد بهتر است فعالیت بدنی محدود یا متوقف شود. زنانی که دچار قاعدگیهای بسیار دردناک، خونریزیهای غیرطبیعی یا کمخونی هستند، یا مبتلا به بیماریهایی مانند آندومتریوز یا فیبرومهای رحمیاند، باید برنامه ورزشی خود را با نظر پزشک تنظیم کنند. همچنین زنانی که در دوران PMS دچار افت شدید خلق، سرگیجه یا ضعف جسمی قابل توجه میشوند، بهتر است از فعالیت بدنی سنگین پرهیز کنند.
اعظم سادات موسوی، متخصص زنان در اینباره به همشهریآنلاین میگوید: «قاعدگی یک بیماری نیست، بلکه یک فرآیند طبیعی بدن است. اما طبیعی بودن آن به معنای یکسان بودن تجربه همه زنان نیست. ما باید ورزش را از حالت صفر و صد خارج کنیم. برای اغلب زنان، توقف کامل فعالیت بدنی ضرورتی ندارد. بلکه باید شدت، نوع و زمان ورزش متناسب با وضعیت بدن تنظیم شود. اگر ورزش باعث تشدید درد یا افزایش خونریزی میشود، معمولاً به این معنا است که شدت آن بیشتر از ظرفیت بدن در آن لحظه است. نه به این معنا که ذاتا ورزش مضر باشد.» موسوی تاکید میکند که «هدف باید حفظ تحرک بدون فشار اضافه باشد.»
متخصصان به دختران و زنان توصیه میکنند که به پیام بدن خود گوش دهند و از یک نسخه ثابت پیروی نکنند. مثلا برخی زنان در روز اول قاعدگی نیاز به استراحت دارند و برخی دیگر با یک پیادهروی سبک احساس بهتری پیدا میکنند. علم امروز بیشتر از گذشته بر «شخصیسازی فعالیت بدنی» تأکید دارد. ورزش در این دوران نه باید حذف شود و نه تحمیل. بلکه باید به شکلی انعطافپذیر با بدن زن هماهنگ شود.
نظر شما