روایت شهر، مرهم دردهای ناپیدا

همشهری آنلاین: ریحانه محبی می گوید: خانه مان که خراب شد وقتی از آن ساعت های جهنمی برای اقوام و دوستانم تعریف می کردم و اشکم را پاک می کردم، همه می گفتند خدا را شکر کن که خودت و بچه هایت سالمی، وسایل خانه را دوباره می توانی بخری اما هیچکس نمی دانست که درد من از بین رفتن وسایل خانه ام نبود، غمی روی دل من آوار شده بود که باید درباره آن با کسی حرف می زدم. خانم مشاور که به هتل آمد توانستم بدون هیچ پیشداوری و انگ دلبستگی به وسایل زندگیم با او صحبت کنم، انگار خانم مشاور نیمی از غم هایم را با خودش برد و از من دور کرد.