همشهری آنلاین - یکتا فراهانی: در سال ۲۰۲۶ مرز میان تخیل و حقیقت جابهجا شده است. دانشمندان راهی یافتهاند تا سیگنالهای مغزی هنگام خواب را به کدهای تصویری تبدیل کنند؛ حالا رویاهای شما یک فایل ویدیویی قابلپخش هستند!
همه ما نیمی از عمر خود را در دنیای مرموز خواب سپری میکنیم؛ دنیایی پر از تصاویر عجیب، چهرههای فراموششده و اتفاقات جادویی که بهمحض بیدارشدن، مثل دود از میان انگشتانمان فرار میکنند. اما چه میشد اگر میتوانستید پس از بیداری، دکمه «پخش» (Play) را بزنید و فیلم خواب دیشبتان را تماشا کنید؟ در اوایل سال ۲۰۲۶، تیمی از محققان علوم اعصاب با همکاری غولهای هوش مصنوعی، از سیستمی رونمایی کردند که میتواند فعالیتهای قشر بینایی مغز را در حالت خواب عمیق بازسازی کند. این کشف نهتنها یک جهش علمی، بلکه آغازی برای شناخت عمیقترین لایههای روح انسان است.
ویدئو پروژکتور مغز
اساس این فناوری شگفتانگیز بر پایه اسکنهای بسیار دقیق MRI و الگوریتمهای یادگیری ماشین است. دانشمندان دریافتهاند وقتی ما در خواب چیزی را میبینیم، مغز ما دقیقاً همان سیگنالهای الکتریکی را تولید میکند که هنگام دیدن آن شیء در بیداری تولید میکرد. هوش مصنوعی جدید با تحلیل این فرکانسها، شروع به چیدن قطعات پازل کنار هم میکند. نتیجه کار، ویدیویی است که شاید کمی مات و سوررئال باشد، اما دقیقاً نشان میدهد شما در حال فرار از یک هیولا بودهاید یا در حال پرواز بر فراز اقیانوس!
بیشتر بخوانید:
هوش مصنوعی در نقش کارگردان رویا
چالش اصلی اینجاست که مغز تصاویر را بهصورت خطی تولید نمیکند. اینجاست که مدلهای پیشرفته تولید ویدیو وارد عمل میشوند. آنها "نویزهای" مغزی را میگیرند و با استفاده از پایگاهدادههای عظیم خود، آنها را به تصاویر شفاف تبدیل میکنند. در واقع هوش مصنوعی مانند یک بازپرس خبره، از نشانههای پراکنده مغز شما، صحنه جرم (یا همان رویای شما) را بازسازی میکند. این فرآیند بهقدری سریع شده است که در سال ۲۰۲۶، زمان پردازش یک خواب هشتساعته، تنها به چند دقیقه کاهشیافته است.
پایان کابوسهای بیپایان
این تکنولوژی فقط برای سرگرمی نیست. روانشناسان معتقدند این ابزار بزرگترین تحول در درمان بیماریهای روحی و روانی قرن حاضر است. بیمارانی که از کابوسهای مکرر ناشی از تروما (ضربه روحی) رنج میبرند، میتوانند با تماشای دوباره خوابهایشان در محیطی امن و تحلیل آنها با پزشک، بر ترسهای خود غلبه کنند. این یعنی راهی برای نفوذ به لایههایی از مغز که کلمات هرگز به آنجا راه ندارند.
فناوری ضبط رویا
فناوری ضبط رویا در سال ۲۰۲۶ به ما نشان داد که انسان هنوز بزرگترین معمای جهان است. ما اکنون کلیدی در دست داریم که در صندوقچه اسرار شبانه را باز میکند. اگرچه هنوز در ابتدای این راه هستیم و تصاویر استخراج شده ممکن است؛ مانند نقاشیهای سبک امپرسیونیسم کمی گنگ باشند، اما یک چیز قطعی است: دیگر هیچ رویایی برای همیشه گم نخواهد شد. حالا باید از خودمان بپرسیم: آیا واقعاً آماده هستیم تا با آنچه در اعماق ذهنمان میگذرد، رودررو شویم؟
نظر شما