مجموع نظرات: ۰
جمعه ۱۴ فروردین ۱۳۸۸ - ۱۵:۳۹
۰ نفر

همشهری آنلاین: حوزه علمیه قم یکی از حوزه‌های علمیه مهم شیعیان است که در شهر قم قرار دارد.

در نیمه دوم قرن اول قمری زمینه مساعد و خوبی برای پی‎ریزی حوزه علمیه به صورت ابتدایی در قم به وجود آمد.

امامان اهل بیت(ع) با آینده‎نگری وسیعی که داشتند از چنین حوزه‎ای خبر می‎دادند.

امام صادق(ع) در سخنی می‎فرمایند: به زودی کوفه از مؤمنان خالی می‎گردد، و علم از آن همچون ماری که در لانه‎اش جمع می‎شود، جمع و برچیده می‎گردد و سپس در شهری که آن را «قم» می‎گویند آشکار می‎شود و آنجا مرکز علم و فضیلت خواهد شد.

با ورود حضرت امام رضا(ع) در سال 200 هجری به قم و استقبال مردم از آن حضرت، بیانگر وجود زمینه‎های مناسب برای اشاعه فرهنگ تشیع و فقه آل محمد(ص) بوده و به تبع آن پدیدار شدن حوزه علمیه شیعی و پررونق.

در سال 201 قمری به دنبال ورود امام رضا(ع) به خراسان حضرت معصومه(س) دختر امام کاظم(ع) از مدینه به سوی خراسان حرکت کرد و در راه از شدت مریضی از دنیا رفت و در شهر قم به خاک سپرده شد.

ورود حضرت معصومه(س) به قم و مرقد مطهر او و سپس ورود امامزادگان بسیار به قم، موجب تحولات تازه و مؤثر در استحکام و گسترش تشیع گردید و در کنار آن نقش بسزایی در تحکیم و گسترش حوزه علمیه و رفت و آمد و ارتباط علما و راویان و شاگردان برجسته امام صادق(ع) ، امام کاظم(ع) ، امام رضا(ع) داشت و مرقد آن بانو در طول قرن‎ها فرا راه رونق حوزه‌علمیه در قم بوده و می‎باشد.

در قرن‎های 5 و 6 (دوره سلجوقیان) قم مرکزی بزرگ برای فقها و علمای شیعه بوده و عدّه‌ای برای تحصیل به این شهر می‎آمدند و مدارس دایری داشت.

حوزه علمیه قم در دوره صفویه مورد توجه همگان مخصوصاً دولتمداران شیعه مذهب قرار گرفت و مدارس آن آباد شد و مدارس دیگر از نو بنا شدند و علمای بزرگ چون ملا صدرا، ملا محسن فیض، علامه لاهیجی، شیخ بهائی و... در آن جا مشغول تحصیل و تدریس شدند.

حضور این علمای برجسته و پرتلاش در قم در عصر صفویه بیانگر آن است که قم در آن عصر، دارای حوزه علمیّه فعال، مدارس و طلاب بسیار بوده، و علوم مختلف اسلامی تحصیل و تدریس می‎شد که مدرسه فیضیه یکی از درخشان‎ترین یادگارهای علمی دوره صفویه می‌باشد.

در عصر قاجاریه هم علمای بزرگی در حوزه علمیه قم به تحصیل و تدریس اشتغال داشتند و در این سال‎ها حوزه علمیه وارد مرحله تازه‎ای از حیات خود شد.

حوزه علمیه همچنان در نوسانات مختلف ادامه حیات می‎داد ولی دارای تشکل و انسجامی نبود که با ورود بزرگ‎مرد علم و عمل، آیت الله حاج شیخ عبدالکریم حائری حوزه آن چنان تجدید حیات شد که او را «مؤسس حوزه علمیه قم» نامیدند و بعد از رحلت آیت الله حائری، با ورود آیت‌الله بروجردی به قم و بر اثر توجهات مخصوص ایشان رونق کامل یافت و در اندک زمانی دارای تحولات عظیمی شد.

مدارس، کتابخانه‎ها، درس و بحث‎ها، نشریات و علوم مختلف اسلامی در سطح عمیق و گسترده‎ای فعال شد و در زمان تصدی ایشان تعداد علمای ساکن در قم بالغ بر 6 هزار نفر رسید.

پس از پیروزی انقلاب، حوزه به مرحله‌ تازه‎ای وارد شد و در ابعاد مختلف مورد توجه قرار گرفت و گسترش چشم‎گیری یافت و تشکیلات حوزه با مجهز بودن به فن آوری روز کاملاً نوین و برنامه‎ریزی شده به روند تکاملی خود ادامه می‎دهد.

اهداف اصلی حوزه‎های علمیه:

فراگیری علوم اسلامی و در رأس آن، فقه جعفری، و تبلیغ و ترویج آن علوم است. هدف اصلی حوزه بر دو پایه نهاده شده: 1. اسلام شناسی عمیق؛ 2. اطلاع رسانی به مسلمانان سراسر جهان.

پرورش اساتید برجسته در رشته‎های گوناگون اسلامی همانند علوم قرآنی و تفسیر و فقه، اصول، و ادبیات، منطق، کلام، فلسفه، اخلاق و تاریخ اسلام و تشیع ایران و... .

تربیت نویسندگان توانا و برجسته و محققین نامدار که آن‎ها نهضت عظیم فکری به راه انداختند.

علما و رجال سیاسی که از حوزه علمیه قم برخاستند؛ همچون حضرت امام خمینی (ره)، آیت الله صدوقی، شهید قدوسی، شهید مطهری، دکتر بهشتی و صدها دانشمند و محقق و عالم بزرگ که هر کدام استوانه‎های بزرگ علم و کمال‎اند.

ایجاد بیش از یکصد مرکز تحقیقاتی در سطح حوزه علمیه قم.

منبع مورد استفاده برای این مدخل

کد خبر 78033

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان امروز

پر بیننده‌ترین خبر امروز

دیدگاه خوانندگان

وبگردی