علیرضا آذری: آداب و رسوم، قواعد و قوانین اجتماعی همه و همه محصول فرآیند تکاملی درازمدتی است که به سبب رقابت بین این رسوم و قوانین با رسوم و قوانین رقیب، پدید آمده‌اند به‌صورتی که بعد از مدتی رسوم و قوانین موجود و حتی نظام اخلاقی‌جاری بین ملتی نقاط ضعف خود را بروز داده و در نتیجه تلاش برای بهینه‌تر شدن و کارآمدتر شدن آن نظام را به‌دنبال داشته است.

البته نباید فراموش کرد که محتوای این رسوم و قوانین برای هر ملتی ثابت و تغییر ناپذیر است قطعاً از نظر هر جامعه و فرهنگی قواعد و قوانین مطلوب قوانینی است که برای همگان یکسان باشد و همه ملزم به رعایت آن باشند، اینجاست که استثنا و مستثنی بودن رنگ نامطلوب تبعیض را به‌خود گرفته و دقیقاً همین جاست که مفهوم عدالت اجتماعی متولد می‌شود.

 خوب است بدانیم که دو مفهوم عدالت اجتماعی و قوانین اجتماعی با یکدیگر رابطه تنگاتنگی دارند. به این باور اعتقاد دارید که؛ زمانی می‌توان به‌وجود عدالت اجتماعی معترف بود که قوانین اجتماعی بین همه اعضای جامعه در تمام موارد مشابه مربوطه یکسان باشد و همه اقشار جامعه، عمل به آن را پذیرفته و بر آن صحه گذارند.

یک جامعه‌شناس معروف درخصوص عدالت اجتماعی، می‌گوید:« بارزترین و شایع‌ترین نشانه عدالت اجتماعی در جوامع، رفاه همگانی است». هایک، می‌‌افزاید:«قدرت و قانون دو ابزاری است که می‌تواند عدالت و رفاه همگانی را جاری و ساری سازد».در واقع می‌توان گفت، عدالت و رفاه دو مفهوم همگرایی است که تحقق آن در سایه قوانین اجتماعی مقدور است.

در جوامعی که اهداف و ارزش‌های متضاد و ناهمگن جاری باشد به راحتی می‌توان نبود عدالت اجتماعی را دریافت. فاصله طبقاتی چیزی است که ارزش‌های متفاوت با فاصله نجومی را موجب می‌شود. در این میان آنچه به‌عنوان یکی از راهکارهای ایجاد عدالت اجتماعی در هزاره حاضر عنوان شده، تعاون است که به‌عنوان جمله‌ای نمادین در اولین مقاله ویلهلم رایف آیزن در نشریه نیویورک تایمز به چاپ رسید. مضمون این عبارت چنین است: تعاون یکی از اهداف جهانی در توسعه عدالت اجتماعی در هزاره حاضر محسوب می‌شود.
 آنچه از اتحادیه بین‌المللی تعاون با قدمتی از سال 1877 میلادی می‌توان ذکر کرد مربوط به بنیانگذاران نهضت تعاونی در جهان است.

ویلهلم هاس، هرمن شوارتز دیلیچ و ویلهلم رایف آیزن در سال‌های1845 تا 1852 با اعتقاد به اینکه تعاونی‌های اعتباری، درمانی برای فقرزدایی و ارتقای سطح کیفی زندگی شهروندان است، اقدام به تاسیس اولین نهاد برای هدایت تعاونی‌ها کردند و  هم‌اکنون نیز نهادهای غیردولتی بین‌المللی زیادی در جهان برای تقویت و هدایت تعاونی‌های اعتباری فعالیت می‌کنند که از جمله آنها می‌توان به نهادهای زیر اشاره کرد؛ اتحادیه بین‌المللی تعاون (ICA)، انجمن بین‌المللی بانکداری تعاونی (ICBA)، شورای جهانی اعتبار (WOCCU)، کنفدراسیون آسیایی اتحادیه‌های اعتباری (ACCU) و اتحادیه بین‌المللی رایف آیزن که در سال 1968 برای گرامیداشت ‌ رایف آیزن به نام وی تاسیس و اکنون به‌عنوان یک نهاد مشورتی در کنار انجمن بین‌المللی بانکداری تعاونی(ICBA)، فعالیت می‌کند.

اتحادیه بین‌المللی تعاون (ICA)

این اتحادیه یک سازمان مستقل غیردولتی است که خدمات خود را به تمام تعاونی‌های جهان عرضه می‌کند. این اتحادیه در سال 1895 در لندن بنیانگذاری شد و اعضای آن متشکل از سازمان‌های تعاونی ملی و بین‌المللی است که در تمام زمینه‌های اقتصادی، کشاورزی، بانکداری و بیمه، انرژی، صنعت، صیادی، مسکن، جهانگردی و مصرف فعالیت دارد. چیزی که این اتحادیه را رنگ و جوهره می‌بخشد اعضای تشکیل‌دهنده آن یعنی؛ حضور سازمان‌ها، شرکت‌ها و اتحادیه‌های تعاونی کشورهای مختلف جهان است.

در این اتحادیه تمامی کشورها و مؤسسات تعاونی عضویت دارند به‌طوری‌ که تا پایان سال 2008 میلادی بیش از 225 سازمان تعاونی از 87 کشور جهان به عضویت این تعاونی درآمده‌ و دارای 5 دفتر منطقه‌ای در 5 قاره جهان است که بخش تعاون ایران نیز تحت پوشش دفتر منطقه‌ای آسیا پاسیفیک قرار دارد. مجمع عمومی اتحادیه که کنگره بین‌المللی تعاون نامیده می‌شود هر 3 یا 4 سال یک بار با شرکت نمایندگان عضو، تشکیل می‌شود و در پایان هر جلسه تصمیمات این کنگره به‌عنوان توصیه‌نامه به اعضای اتحادیه ابلاغ می‌شود تا حد امکان به آنها عمل کنند.

این اتحادیه وظایفی مانند؛ انجام امور به‌عنوان رابط میان سازمان‌های تعاونی کشورهای مختلف جهان، اقدام به مطالعه و تحقیق پیرامون اصول و روش‌های گوناگون تعاونی و جلب افکار‌عمومی جهانیان برای پذیرش آنها، توسعه و تحکیم روابط بازرگانی میان سازمان‌های تعاونی کشورهای مختلف، کوشش در مسیر آموزش تعاونی و گسترش آن، ارائه پیشنهادهایی به مراجع بین‌المللی برای پیشبرد و حمایت از تعاون و فعالیت به‌عنوان سازمان مشورتی را بر عهده دارد. ‌

کد خبر 66652

برچسب‌ها