یکشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۲ - ۱۶:۳۳

زهرا رفیعی: روزهای آخر اسفند را به‌خاطر بیاورید؛ ساعت‌ها و روزهایی که برای تمام‌شدنشان لحظه‌شماری می‌کردید تا به روزهایی برسید که ذهنتان به چیزی جز استراحت فکر نکند.

برای ساکنان شهرهای بزرگ به‌خصوص پایتخت‌نشینان روز‌های عادی زندگی، مثل دویدن روی تردمیل است. آدم‌ها می‌دوند و به تصویری که پیش‌روی ذهنشان رژه می‌رود، خیره می‌شوند و هر چه می‌روند به آن تصویر رؤیایی کمتر می‌رسند. این فرایند، روزها و روزها تکرار می‌شود و در ظاهر خود را به دور باطلی شبیه می‌کند که جز خستگی و استرس برای افراد چیزی ندارد. خستگی‌های ذهنی و جسمی و استرس‌های کاری و روزانه به‌تدریج باعث از بین رفتن نشاط و شادابی افراد می‌شود و افراد را به نوعی دچار فرسودگی جسمی و روانی می‌کند.

تعطیلات آخر هفته‌ بسیاری از این افراد با کارها و قرار‌های عقب‌مانده پرمی‌شود و فراغتی برای استراحت و بازیابی توانی که برای ادامه راه نیاز است، باقی نمی‌گذارد. زمانی می‌رسد که ماندن یک یا دو روز در خانه، کفاف خستگی‌های طولانی از کار و استرس زیستن در شهر را نمی‌دهد و جایی بیرون از خانه و شهر، شما را صدا می‌کند. طبیعت با مهربانی همیشگی‌اش همه را به یک میزان آرام و شارژ می‌کند؛ جایی بکر با صداهایی متفاوت و هوایی سالم که شادابی را برای همه به ارمغان می‌آورد.

تعطیلات عید برای خیلی‌ها زمان بازیافتن توان از دست رفته است؛ روزهایی که می‌توان در کنار خانواده و دوستان بی‌دغدغه خندید و تصویر بهتر و امیدوارکننده‌تری از آنچه در روزهای عادی زندگی وجود دارد، متصور شد.به‌عبارت دیگر، عید فرصتی است تا چند روز به دور از فشارهای روزمره زندگی را تجربه کنیم. استراحت بی‌دغدغه تأثیر بسیار زیادی بر سلامت جسم و روان ما می‌‌گذارد. در این میان سفر کردن در افزایش سلامت روانی‌ افراد پراسترس نمود بیشتری دارد. اگرچه قیمت تورهای داخلی و خارجی سال به سال بیشتر می‌شود اما همیشه نسخه‌های ارزان‌تر برای سفر وجود دارد.

به گفته روانشناسان، لذت‌بردن از سفر بیش از آنکه به توانایی اقتصادی یا میزان بهره‌‌وری از ابزارها و تجهیزات خاص بستگی داشته باشد، موضوعی حسی، عاطفی و درونی است. در بسیاری از کشور‌ها به مرخصی رفتن اجباری است و افراد نمی‌توانند به امید اینکه در هنگام بازنشستگی یکی دو‌ماه زودتر بازنشسته شوند، سال‌ها مرخصی‌هایشان را جمع کنند.

در کشوری مانند ژاپن، مدیران بر این باورند که مسافرت با بهبود سلامت روانی جامعه، به توسعه کشور نیز کمک می‌کند. بنابراین تصور نکنید افرادی که همیشه کار می‌‌کنند و به مسافرت نمی‌روند، بیشتر از دیگران به توسعه کمک می‌‌کنند. برای برخی، سفر لذتی به همراه دارد که با هیچ‌چیز قابل مقایسه نیست. آرامش ایجاد‌شده پس از سفر را کسانی می‌دانند که روزهای تعطیل تقویم را همان اول سال می‌شمرند و در دلشان برای این روزها برنامه‌ریزی می‌کنند. مسافرت یکی از جذاب‌‌ترین تفریحات است که در افزایش سلامت روان به‌شدت مؤثر است.

می‌توان باز هم به دور از قرار‌های کاری و ترافیک روزانه که ساعت‌های عمر را می‌بلعد، برای آسمان آبی و ابر سپید برنامه ریخت. حتی می‌توان رهاتر از آن کوله‌ای بست و به طبیعت رفت. روان هم بخشی از وجود آدمی‌‌ است که نیاز به استراحت دارد.

کد خبر 207808

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار