همشهری آنلاین: نور حاصل از دورافتاده‌ترین کوازار یا اختروش به عنوان بزرگترین سازه جهان، جزئیاتی جدید را درباره ساختار شیمیایی جهان اولیه در اختیار دانشمندان قرار داده است.

کوازار

به گزارش NBC، اخترشناسان موفق به کشف بزرگترین ساختار در جهان هستی شده‌اند، توده‌ای از هسته‌های فعال کهکشانی که وسعتی برابر چهار میلیارد سال نوری دارند.

این ساختار گروه کوازار یا اختروشی عظیم است،‌گروهی از هسته‌های به شدت درخشان کهکشانی که انرژی خود را توسط سیاه‌چاله‌های عظیم مرکزی تامین می‌کنند. این گروه به اندازه‌ای وسیع است که نظریه‌های کیهان‌شناسی مئرن را به چالش می‌کشد.

به گفته راجر کلاوز از دانشگاه لکشایر مرکزی در انگلیس، باوجود اینکه درک عظمت این گروه کوازاری بسیار دشوار است،‌اما این ساختار بدون هیچ تردیدی بزرگترین ساختاری است که تا‌کنون در جهان هستی مشاهده شده‌است.

کوازار

کوازارها اجرامی درخشان در جهان هستند که اخترشناسان طی چندین دهه دریافتند که این پدیده‌های کیهانی در گروه‌های بزرگ متراکم می‌شوند،‌گروه‌هایی که گاه وسعت آنها به 600 میلیون سال نوری می‌رسد. اما این گروه جدید که به واسطه اطلاعات جمع‌آوری‌شده در پروژه تجسس دیجیتال آسمان (DSS) کشف شده‌است، ابعادی جدید را از خود به نمایش گذاشته‌است. این گروه جدید متشکل از 73 کوازار است که در تمامی جهان تا 1.6 میلیارد سال نوری کشیده شده و در وسیع‌ترین نقطه، تا چهار میلیون سال نوری نیز گسترده شده‌است. برای ملموس‌تر شدن این ابعاد دانستن چند رقم کمک خواهد کرد: صفحه کهکشان راه‌شیری وسعتی برابر 100 هزار سال نوری دارد و کهکشان راه شیری با نزدیک‌ترین کهکشان همسایه‌اش،‌اندرومدا، 2.5 میلیون سال نوری فاصله دارد.

گروه جدید به اندازه‌ای عظیم‌الجثه است که درواقع بر اساس نظریه‌ها نباید وجود داشته‌باشد،‌از این رو به نظر می‌آید این گروه جدید یکی از پذیرفته‌شده‌ترین مفاهیم و اصول کیهان‌شناسی، یک‌دست بودن جهان هستی در زمانی که در ابعاد وسیع نمایش داده می‌شود را زیرپا گذاشته است.

به گفته محققان،‌محاسبات نشان می‌دهند ساختار‌های بزرگتر از 1.2 میلیارد سال نوری نباید وجود داشته‌باشند. از این رو کلاوز به همراه همکارانش درحال جستجو برای یافتن مدارکی بیشتر درباره این پدیده بی‌نظیر است.

کد خبر 197640

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار