ابراهیم اسماعیلی اراضی: چشمم که به خبر روزنامه افتاد، پشتم یخ کرد. هاج و واج ماندم که اگر واقعاً چنین اتفاقی بیفتد، سال آینده باید چکار کرد!

در همین فکر بودم که چرخش تصویرها و صداها ذهنم را به تجربه‌هایی نه چندان دور سوق داد؛ مثلاً این که چند شب پیش‌تر، از میدان فاطمی به مقصد فلکه دوم صادقیه سوار تاکسی شده بودم و پس از رسیدن به مقصد، آقای راننده با قیافه‌ای حق به جانب مبلغ 400 تومان ناقابل برای خودش برداشته و بقیه پول را داده بود.

آن شب از آقای راننده با تأکید پرسیدم که «کرایه شما نفری 400 تومان می‌شود؟» و او هم با خونسردی و لبخند جواب مثبت داد و در برابر این سؤال که «مگر کرایه میدان ولی‌عصر تا اینجا 400 تومان نیست؟» تنها به عکس‌العمل دوم یعنی لبخند اکتفا کرد.

 ماجرای کرایه خطی‌هایی که از خیابان ولی‌عصر، ابتدای خیابان فتحی‌شقاقی به سمت میدان صادقیه حرکت می‌کنند هم به همین شکل است و مسلماً خیلی جاهای دیگری که گذر من و شما کمتر به آنجا‌ها می‌افتد ولی تعداد زیادی از شهروندان، هر روزه در آن مسیرها تردد دارند.

حکایت قبول نکردن کرایه‌های 100 تومانی از طرف بعضی از راننده‌ها برای کورس اول و افزایش آن به 150 تومان را هم اضافه کنید به آنچه قبلاً گفته شد تا یادتان بیاید که در بعضی از خطوط هم کرایه‌های 150 تومانی به 200 تومان افزایش پیدا کرده است (مثل همین مسیر تقاطع ولی‌عصر- اسفندیار تا انتهای جردن).

شاید فکر کرده باشید یادم رفته مطلبم را چطوری شروع کردم ولی قطعاً این طور نیست. گفتم که خبر روزنامه را خواندم و پشتم یخ کرد. نوشته بود که کمیسیون تلفیق با افزایش قیمت بنزین به 150 تومان بدون سهمیه‌بندی موافقت کرده است.

 اگرچه بعید به نظر می‌رسد که چنین قانونی تصویب شود(چرا که آن وقت خط فقر در تهران بی‌تردید به یک میلیون تومان افزایش پیدا می‌کند) اما نگرانی من از این است که باز ضرب‌المثل «به مرگ گرفتن و به تب راضی شدن» مصداق پیدا نکند.

مسلماً مسئولان محترم قبل از هر چیز باید به فکر مسئله عبور و مرور شهری باشند و این که در بسیاری از مسیرها اتوبوس نیست و در آن مسیرهایی هم که اتوبوس هست، تعداد زیادی نیست و آن تعداد نه چندان زیاد هم حجم محدودی از مسافران را می‌توانند جابه‌جا کنند و باقی قضایا؛ پس چه خوب است که مسئولان شهری تهران هم زودتر به فکر بیفتند و حالات مختلفی که ممکن است پیش بیاید را از قبل در نظر بگیرند تا خدای ناکرده فردا پس‌فردا شهروندان تهرانی گرفتار نشوند.

راستی اگر چنین قانونی تصویب شود، وضعیت کرایه‌ها به چه صورت درمی‌آید؟ اصلاً آیا همه کسانی که الان به نوعی بخشی از عملیات حمل و نقل عمومی را با خودروهای شخصی‌شان انجام می‌دهند، باز هم این کار را خواهند کرد؟ اگر قرار است افزایش قیمت حدوداً 100 درصدی در پیش رو باشد، از همین الان باید به فکر وضعیت بنزین ناوگان حمل و نقل عمومی شهری هم بود  چرا که بی تردید اثرات غیر قابل تحملی بر وضعیت اجتماعی و... خواهد داشت.

کد خبر 16877

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار