همشهری آنلاین - محمد ملاحسینی: امروزه اغلب کاربران اینترنت، در این دنیای مجازی بیشتر از هر چیز به دنبال دست‌یافتن به اطلاعات درست، دقیق و همچنین به روز هستند

به همین منظور، کاربران سعی می‌کنند به بهترین منابع اینترنتی دسترسی پیدا کنند و در این بین معتبرترین پایگاه‌های دولتی و ملی پرمخاطب‌ترین آنها به حساب می‌آیند.

چندی پیش برای معرفی یک بنای قدیمی «آب‌انبار حاج کاظم» به منابع مختلف در اینترنت رجوع کردم. مهمترین منبعی که به آن نیز نگاهی انداختم، پایگاه «دانشنامۀ تاریخ معماری ایران‌شهر» بود.

این پایگاه در صفحه معرفی این اثر قدیمی، تعریفی کوتاه به همراه فایل پی دی اف آن درج کرده است.

در تعریف کوتاه آن، که اکثر کاربران اینترنتی به آن بسنده می‌کنند و دیگر به فایل ضمیمه مراجعه نمی‌کنند، نشانی اثر:«۲۰ کیلومتری، جاده شوش اندیمشک، نرسیده به سه راهی دهلران، ۷۰۰ م حاشیه جنوبی جاده شوش اندیمشک» قید شده است.

درحالی که وقتی به فایل پی دی اف مراجعه می‌کنیم، متوجه می‌شویم این اثر قدیمی در استان قزوین و شهرستان قزوین قرار دارد!

این پایگاه بهترین و معتبرترین منبع برای کسب اطلاع از آثار و بناهای تاریخی و ملی است. به طوری که در بخش معرفی خود آورده است:

  • «دانشنامۀ تاریخ معماری ایران‌شهر پایگاه بین‌المللی اطلاعات تاریخ معماری و شهر در ایران‌زمین است. طرح این دانشنامه در سال ۱۳۸۵ به همت فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران و با حمایت مالی وزارت مسکن و شهرسازی و حمایت مادی و معنوی دستگاه‌های دیگر و زیر نظر هیئت علمی راهبردی بنیاد گذاشته شد. اساس کار دانشنامۀ ایران‌شهر از این نظر با دانشنامه‌های متعارف تفاوت دارد که همۀ محققانِ مخاطبِ این دانشنامه مؤلف بالقوۀ مقاله دربارۀ هر مدخل شمرده می‌شوند. به سخن دیگر، این دانشنامه محل عرضۀ مقالات نیست؛ بلکه پایگاه اطلاعاتی است که سابقۀ معرفت موجود دربارۀ هر مدخل را در اختیار کاربران قرار می‌دهد و آنان را برای دستیابی به آرشیوها راهنمایی می‌کند. ...»

با خواندن این مطلب می‌توان به این نتیجه رسید که با خیال راحت می‌شود از منابع این پایگاه استفاده کرد و به اعتبار این نکته، آن را در اختیار دیگر کاربران اینترنت قرار داد.

فرض کنیم چندین پایگاه معتبر و نیمه معتبر، از اطلاعات این پایگاه معتبر استفاده کنند و در این بین برخی از اطلاعات موضوعی آن غلط باشد، چه اتفاقی در این دنیای مجازی می‌افتد!؟

طبیعتا ده‌ها و شاید صد‌ها وبلاگ، سایت شخصی و حتی خبری از این منابع استفاده می‌کنند. حال باید پرسید چه تعداد از این سایت‌ها بعد از درج مطالب تحقیقی، اقدام به ادیت و یا حذف منابع اشتباه می‌کنند؟

البته باید به خدمت بزرگ و پرزحمتی که این پایگاه انجام داده توجه ویژه داشت و تشکر کرد. در این پایگاه تلاش خوبی صورت گرفته تا کاربران به راحتی بتوانند به خلاصه پرونده برخی از آثار ثبت شده در سازمان میراث فرهنگی به شکل فایل پی دی اف دست پیدا کنند.

اما از پایگاه تخصصی «ایران شهر» دور از انتظار است که چنین خطایی مرتکب شود و دور از انتظارتر اینکه بازنگری در مطالب تحقیقی خود صورت ندهد.

کد خبر 153282

برچسب‌ها

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار