کندی رشد، ابتلا به بیماری های مختلف و عدم توانایی در انجام امور جاری، می تواند ناشی از عدم تعادل در مواد غذایی مصرفی روزانه باشد.

به گزارش گروه سلامت روزنامه همشهری اگر بی حوصله و افسرده هستید، نشاط لازم و توان کاری را از دست داده اید یا به یکی از بیماری ها مثل بیماری های قلبی- عروقی یا مفصلی و استخوانی یا افزایش فشار خون و چربی و قند خون ، پوکی استخوان و... مبتلا شده اید یا اندام فعلی شما به علت چاقی یا بالعکس، لاغری مفرط، رضایت شما را جلب نمی کند و با هر تغییرات آب وهوایی دچار بیماری جدیدی می شوید و دوران بیماری شما طولانی می شود یا کودکانی دارید که دچار وقفه در رشد هستند و توانایی های لازم را جهت یادگیری از دست داده اند و مثل کودکان دیگر به جنب وجوش نمی پردازند، عادات غذایی و موادی که در طول هفته مصرف شده را یادداشت کنید تا تفاوت آنچه را که خورده اید با آنچه باید می خوردید، ملاحظه کنید.در حقیقت، رفع گرسنگی و لذت بردن از طعم و رنگ غذاها، دلیلی بر تغذیه صحیح و کافی نیست ، بدن من و شما و هر موجود زنده ای نیازمند بیش از پنجاه ماده مغذی است تا بتواند فعالیت های پیچیده خود را در قبال سوخت وساز مواد غذایی، تأمین انرژی بدن، رشد و ترمیم بافت ها و مقابله با عوامل بیماری زا و هزاران فعالیت شگرف دیگر، به انجام برساند. به طور مثال، بدن برای تأمین انرژی، نیازمند مواد قندی و چربی است و جهت رشد و ترمیم بافت ها و التیام زخم ها احتیاج به مواد پروتئینی دارد(گرچه پروتئین ها نیز در صورت نیاز بدن، قادر به ایجاد انرژی هستند).
علاوه بر مواد فوق، انواع ویتامین ها و مواد معدنی و ریزمغذی ها نیز برای تأمین نیازهای بدن بسیار لازمند و کمبود حتی یکی از مواد معدنی لازم یا ویتامین ها، نه تنها به صورت کندی و توقف رشد در کودکان و عدم ترمیم ضایعات و جایگزینی سلول ها و بافت های فرسوده و بزرگسالان و کودکان بروز می کند، بلکه با ایجاد بیماری های خاص، توان جسمی و قدرت فکر و اندیشه را نیز تحت تأثیر قرار می دهد.
به طوری که ملاحظه می کنید، جهت دستیابی به جسمی سالم و توانمند و فکر و اندیشه ژرف و باریک بین، احتیاج مبرمی به ایجاد تعادل در مواد مغذی دریافتی وجود دارد.مفهوم ایجاد تعادل یا رعایت اعتدال در مصرف مواد غذایی یعنی استفاده از گروه های غذایی مختلف و متنوع که تقریباً در همه کشورها مرسوم است و شباهت هایی با یکدیگر دارند؛ به طور مثال در کشور آلمان، انجمن دانشوران تغذیه، هفت گروه غذایی را در برنامه روزانه افراد توصیه می کند یا در کشور خودمان، همواره تاکید بر استفاده از چهار گروه اصلی غذایی وجود دارد(که به هرحال شامل هفت گروه است).
گروه اول- شامل نان و غلات و فرآورده های غلات و سیب زمینی که تأمین کننده عمده قندهای مرکب، پروتئین های گیاهی و ویتامین های گروه ب و مواد معدنی به خصوص پتاسیم است.
گروه دوم- شامل سبزیجات خام، پخته و انواع سالادهاست که در بردارنده قندهای مرکب، فیبرها و انواع ویتامین هاست.
گروه سوم- شامل میوه ها، تأمین کننده قندها- مواد فیبری و  ویتامین ها به خصوص ویتامین ث و پتاسیم است.
گروه چهارم- شامل شیر و فراورده های لبنی و تأمین کننده عمده کلسیم، پروتئین، ویتامین A و ویتامین های گروه ب است.
گروه پنجم- انواع گوشت های سفید و قرمز و آبزیان و تخم مرغ را در برمی گیرد که پروتئین، چربی، آهن، ید، روی و ویتامین های گروه ب را تأمین می کنند.
گروه ششم- شامل روغن ها و چربی ها است که تأمین کننده اسیدهای چرب لازم و فراهم کننده ویتامین های محلول در چربی هستند.
گروه هفتم- شامل آب و نوشیدنی ها است که تأمین کننده آب و مواد معدنی می شود.به موازات توصیه استفاده متناسب و متعادل و متنوع از گروه های مختلف غذایی که به تدریج بحث مفصلی را خواهیم داشت، به ایجاد نظم و رعایت وعده های غذایی که در تثبیت سلامتی بی اثر نیستند نیز به شرح زیر می پردازیم:
گرچه دستیابی به نیازهای روزمره بدن و عناصر حیاتی و مواد مغذی، زمانی فراهم می گردد که از تمام گروه های نام برده شده در طول روز به مقادیر معینی استفاده شود و مواد غذایی مختلف که در یک گروه قرار دارند، می توانند تا اندازه ای جایگزین یکدیگر شوند ولی لزوم تنوع بخشیدن به انتخاب آنها نیز به دلایل زیر لازم است تا تعادل لازم در تامین پنجاه ماده مغذی میسر گردد.مثلاً انواع گوشت های گوسفند، گوساله، مرغ و ماهی، آهن قابل توجهی دارند ولی منبع مناسبی برای تأمین کلسیم به حساب نمی آیند. از سوی دیگر گرچه شیر و فرآورده های لبنی دارای کلسیم هستند ولی غیر از شیر مادر، منبع مناسبی برای آهن تلقی نمی شوند یا مصرف میوه ها که برای سلامتی و حفظ بدن بسیار تأثیرگذارند، گروهی از آنها مانند توت فرنگی حاوی ویتامین C و انواعی از آنها مانند زردآلو حاوی ویتامین A نیز هستند. پس نتیجه می گیریم که انتخاب مواد غذایی متنوع و متعادل برای دستیابی به تنی سالم و ذهنی پویا، نه تنها لازم بلکه واجب نیز هست و هرگونه کم خوری یا زیاده روی حتی در مصرف مواد مغذی، می تواند مضر باشد. از این روست که مواد خوراکی می تواند به عنوان دوا، غذا و سم دسته بندی شود.
مواد مغذی وقتی دواست که بتواند کمبودهای بدن را برطرف و از بروز بیماری های ناشی از تخلیه کامل آن جلوگیری نماید و غذاست وقتی که انرژی مورد نیاز را تأمین و رفع گرسنگی کند و سم است وقتی که بیشتر از نیاز مصرف شود و تعادل را برهم زند.
در رابطه با وعده های غذایی نیز رعایت تعادل، یک اصل است:
الف- صبحانه: از مهم ترین وعده های غذایی در آغاز روز جدید تلقی می شود و باید یک چهارم انرژی و مواد مغذی مورد نیاز بدن را تأمین سازد.
ب- نیم روز: که در حفظ سطح قند خون و جلوگیری از افت فشار خون و توان کاری تأثیرگذار است و باید حاوی 10درصد کل انرژی باشد.
ج- ناهار: از جمله وعده های عمده تلقی می شود که حداقل30 درصد کل انرژی را باید در این وعده دریافت کرد.
د- عصرانه: وعده بین ناهار و شام است که با اختصاص 10  درصد از کل انرژی دریافتی در این وعده، از خسته ترشدن و بیش خواری در وعده شام، جلوگیری می کند.
ر- شام: 25 درصد کل انرژی را می تواند تأمین نماید. البته انتقال قسمتی از انرژی به عصرانه و استفاده از شام سبک و زودهنگام و کم قند، در حفظ تناسب اندام و رفع بدخوابی می تواند تأثیرگذار باشد.
کد خبر 144

دیدگاه خوانندگان

آخرین خبرهای بازار