شاید خدا وقتی تو را می‌آفرید، گفت که «فتبارک الله احسن الخالقین».

هفته‌نامه دوچرخه شماره 608

این را فقط به‌خاطر همه علاقه‌ای که به تو و خاندان پاک تو دارد نمی‌گویم. از این‌که در هر سال چند ماه را به‌طور ویژه با نام تو گره زده نمی‌گویم. از این‌که هر روزمان را در کنار نام خودش با نام تو پیوند زده نمی‌گویم.

این حرف را از آن رو می‌گویم که آدم وقتی توصیف‌اش را از تو می‌شنود، وقتی حرف زدنش را با تو می‌بیند، گویی آن حس را در‌می‌یابد. مگر خدا در خطاب به چند نفر می‌تواند بگوید:«انک لعلی خلق عظیم»؟ واقعاً‌ خدا خلق وخوی چند نفر را می‌تواند با این تعبیر بزرگ بشمارد که در جمله‌اش انگار حس می‌شود که دارد لذت می‌برد از این خلق و خوی بزرگ‌منشانه؟!

اخلاق تو چنان بود که آنها که با تو زندگی کرده بودند هر یک به زبانی از خلق خوش تو سخن گفته‌اند. یکی گفته که اخلاق او همان اخلاق قرآن بود. یکی تو را خوش ‌اخلاق‌ترین کسان دیده. دیگری گفته زیباترین و بخشنده‌ترین و شجاع‌ترین مردم بود و از نشانه‌های اخلاقت اینها را برشمرده: هرگز دشنام نمی‌داد، ناسزا نمى‏گفت و لعن و نفرین نمى‏کرد. به‌هنگام بازخواست حداکثر به‌طور شوخى مى‏گفت فلانى را چه می‌شود چرا کوتاهى مى‏کند؟ یکی دیگر هم از تو این‌طور یاد کرده که «خوش‏خوترینِ مردمان بود. نه دشنام مى‏داد، نه بدزبانى مى‏کرد، نه در کوچه و بازار، هیاهو به راه مى‏انداخت و نه بدى را با بدى جبران مى‏کرد؛ بلکه مى‏بخشید و گذشت مى‏کرد.»

کد خبر 138843

برچسب‌ها