همشهریآنلاین - مجیدجباری:پس از آنکه رئیس سازمان حفاظت محیطزیست از فعال شدن شورای راهبری پارک ملی گلستان پس از وقفهای کوتاه خبر داد، برخی فعالان محیطزیست و کاربران فضای مجازی این تصمیم را مناقشه بین دو استان برای مدیریت پارک ملی تعبیر کردند و نسبت به آن واکنش نشان دادند. در مقابل، مسئولان و مدیران محیطزیست که در روزهای اخیر درباره این موضوع اظهارنظر کردهاند، بر تداوم مدیریت یکپارچه پارک و نقش شورای راهبری در افزایش هماهنگی میان استانهای مرتبط تأکید دارند.
بحث چگونه باز شد؟
شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، دهم شهریور در جلسه شورای اداری خراسان شمالی اعلام کرد: «شورای راهبردی را در پارک ملی گلستان فعال خواهیم کرد.» این صحبتهای رئیس سازمان حفاظت محیطزیست باعث شد تا بحث درباره مدیریت پارک ملی گلستان بار دیگر در فضای مجازی و میان برخی فعالان محیطزیست مطرح شود. بخشی از واکنشها بر نگرانی نسبت به تضعیف مدیریت یکپارچه پارک متمرکز بود و برخی دیگر نیز از ضرورت مشارکت بیشتر استانهای مرتبط در حفاظت از این منطقه سخن گفتند.
خراسان شمالی: تابع تصمیم سازمان هستیم
استاندار خراسان شمالی در این باره گفت: سیاستگذاری کلی پارک ملی گلستان بر عهده سازمان حفاظت محیطزیست است و این سازمان باید مدل مدیریت و نحوه مشارکت استانهای مرتبط را مشخص کند.
بهمن نوری در گفتوگو با همشهری با اشاره به قرار گرفتن حدود ۴۳ درصد از مساحت پارک در خراسان شمالی توضیح داد: جغرافیای پارک را نمیتوان نادیده گرفت، اما هر مدلی که سازمان حفاظت محیطزیست برای اداره بهتر پارک طراحی کند، باید مورد توجه قرار گیرد.
نوری، فعال شدن شورای راهبری را ظرفیتی برای استفاده از توان سه استان گلستان، خراسان شمالی و سمنان در حفاظت از پارک دانست و تاکید کرد که مشارکت استانها، جوامع محلی و سازمانهای مردمنهاد میتواند به حفاظت بهتر از این عرصه طبیعی کمک کند.
گلستان: پارک فراتر از مرزهای استانی است
مدیرکل حفاظت محیطزیست گلستان با تأکید بر ضرورت حفظ مدیریت یکپارچه پارک ملی گلستان گفت: شورای راهبری این پارک از سال ۱۳۹۷ با حضور نمایندگان سه استان گلستان، خراسان شمالی و سمنان تشکیل شده است و میتواند ظرفیت بیشتری برای حفاظت از این زیستبوم ایجاد کند.
قدیر حسنزاده در گفتوگو با همشهری با اشاره به سابقه حفاظت از پارک ملی گلستان اظهار کرد: نخستین منطقه حفاظتشده ایران در همین محدوده و در سال ۱۳۳۶ با نام «آلمه و ایشکی» شکل گرفت و پس از تشکیل سازمان حفاظت محیطزیست، به پارک ملی گلستان تبدیل شد.
او افزود: با وجود تفکیک استانهای گلستان و خراسان شمالی، محدوده پارک تغییری نکرد و اکنون حدود ۴۸ هزار هکتار آن در گلستان، ۳۷ هزار هکتار در خراسان شمالی و حدود ۵ هزار هکتار در استان سمنان قرار دارد.
حسنزاده گفت: در مدیریت مناطق چهارگانه، اصل بر مدیریت یکپارچه است و معمولاً مدیریت منطقه در اختیار استانی قرار میگیرد که بیشترین وسعت منطقه در آن واقع شده است. با این حال، برای مشارکت استانهای همجوار، از سال ۱۳۹۷ شورای راهبری پارک ملی گلستان تشکیل شده است. استانداران، مدیران کل محیطزیست، نمایندگان تشکلهای محیطزیستی، جوامع محلی، دانشگاهیان و پیشکسوتان سه استان در این شورا حضور دارند و تصمیمهای آن در اولویت برنامههای مدیریتی پارک ملی قرار میگیرد.
مدیرکل محیطزیست گلستان همچنین با اشاره به حضور ۳۶ روستا در پیرامون پارک گفت: ۳۱ روستا در گلستان، ۴ روستا در خراسان شمالی و یک روستا در سمنان قرار دارند و مشارکت جوامع محلی در حفاظت از پارک، بهویژه در زمان آتشسوزیها، نقش مهمی داشته است. پارک ملی گلستان متعلق به یک استان نیست و باید با نگاه ملی و حتی جهانی از آن حفاظت کرد.
تیموری: ضرورت حفظ مدیریت یکپارچه پارک
رئیس سابق پارک ملی گلستان و مدیرکل حفاظت محیطزیست استان ایلام، از زاویه دیگری به موضوع نگاه کرد. او با استقبال از فعال شدن شورای راهبری، بر حفظ مدیریت یکپارچه پارک تأکید کرد.
مهدی تیموری که بیش از شش سال تجربه موفق مدیریت این پارک ملی را در کارنامه دارد، در گفتوگو با همشهری تأکید کرد: پارک ملی گلستان یک اکوسیستم واحد و بههمپیوسته است و نباید مدیریت آن براساس مرزهای سیاسی و تقسیمات استانی تفکیک شود.
او با اشاره به اینکه حدود ۴۳ درصد از مساحت پارک در خراسان شمالی قرار دارد، مشارکت این استان در حفاظت از پارک را طبیعی دانست. تیموری معتقد است این مشارکت نباید به ایجاد مدیریتهای موازی یا تفکیک ساختار مدیریتی پارک منجر شود.
نظر شما