به گزارش همشهری آنلاین، شروع سال تحصیلی برای بسیاری از خانوادهها با خرید کیف، لباس، دفتر و کفش مدرسه همراه است. در این میان کفش شاید یکی از وسایلی باشد که دانشآموز ساعتهای زیادی از روز آن را به پا دارد اما هنگام خرید گاهی تنها رنگ، ظاهر و قیمت آن مورد توجه قرار میگیرد. در حالی که اندازه مناسب، راحتی، امکان حرکت طبیعی پا و ایمنی در راه رفتن از نکاتی هستند که میتوانند تجربه روزانه کودک را بهتر کنند. انتخاب کفش مناسب قرار نیست خریدی گران یا پیچیده باشد. کافی است والدین هنگام خرید به چند نشانه ساده توجه کنند و به جای انتخاب کفشی که فقط زیبا به نظر میرسد، کفشی را پیدا کنند که برای پای فرزندشان مناسب باشد.
کفش مناسب مدرسه چه ویژگیهایی دارد؟
کفش مدرسه باید بتواند از پا در برابر آسیبهای معمول محافظت کند و در عین حال مانع حرکت طبیعی آن نشود. کودکی که از خانه تا مدرسه پیاده میرود، در زنگ تفریح میدود و در کلاسهای ورزشی فعالیت دارد، به کفشی نیاز دارد که در راه رفتن و بازی برایش مزاحمت ایجاد نکند. برای مثال اگر کفش دانشآموز در قسمت پنجه تنگ باشد، ممکن است انگشتانش به هم فشرده شوند. اگر کفش بیش از اندازه بزرگ باشد، پا داخل آن جابهجا میشود و کودک برای نگه داشتن کفش ممکن است انگشتانش را جمع کند. بنابراین نه کفش خیلی تنگ انتخاب مناسبی است و نه کفشی که تنها به دلیل داشتن فضای زیاد، اندازه درست پا نباشد.
اندازه کفش را با حدس انتخاب نکنید
یکی از اشتباههای رایج هنگام خرید کفش مدرسه، انتخاب اندازه بر اساس شماره کفش قبلی یا حدس زدن اندازه پای کودک است. پای کودکان با سرعت رشد میکند و ممکن است اندازه دو پای یک کودک نیز کمی با هم متفاوت باشد. به همین دلیل، اندازهگیری هر دو پا پیش از خرید اهمیت دارد. بهتر است کودک هنگام امتحان کردن کفش، هر دو کفش را بپوشد و در حالت ایستاده آنها را امتحان کند.
جورابی که معمولا با کفش مدرسه میپوشد نیز باید همراهش باشد. از کودک بخواهید چند قدم راه برود، بنشیند و بایستد. اگر کفش از همان ابتدا پا را فشار میدهد یا انگشتان به جلوی آن برخورد میکنند، نباید تصور کرد که بعدا حتما راحت خواهد شد. کفش مناسب باید از همان زمان خرید احساس راحتی ایجاد کند.

چقدر فضای خالی جلوی کفش لازم است؟
در راهنماهای مربوط به کفش کودکان، معمولا حدود یک سانتیمتر فضای خالی بین بلندترین انگشت و جلوی کفش توصیه میشود. این فاصله به انگشتان اجازه میدهد هنگام راه رفتن فضای کافی داشته باشند. در عین حال، نباید آنقدر زیاد باشد که کفش در پای کودک حرکت کند یا از پاشنه بیرون بیاید. والدین میتوانند از فروشنده بخواهند اندازه کفش را بررسی کند اما بهتر است تنها به عدد درجشده روی جعبه اکتفا نکنند. شکل کفش و عرض پنجه در مدلهای مختلف فرق دارد. ممکن است دو کفش با شماره یکسان، برای پای کودک احساس متفاوتی داشته باشند.
کفش نباید انگشتان را به هم فشار دهد
قسمت جلوی کفش باید به اندازهای پهن و عمیق باشد که انگشتان بتوانند کمی حرکت کنند. کفشهایی با پنجه باریک یا نوکتیز، فضای کافی برای انگشتان ندارند و میتوانند باعث فشار و ناراحتی شوند. این نکته برای خانوادههایی که فرزندشان پای پهن دارد، اهمیت بیشتری پیدا میکند. بهتر است والدین به جای مجبور کردن کودک به پوشیدن کفشی که در قسمت جلوی پا فشار میآورد، مدل دیگری با فضای مناسبتر پیدا کنند. گاهی کفشی که از نظر ظاهری سادهتر است، برای استفاده روزمره انتخاب بهتری خواهد بود.
کفش باید پا را نگه دارد، نه اینکه آن را محدود کند
کفش مناسب مدرسه باید در قسمت پاشنه و میانه پا، نگهداری کافی داشته باشد. وجود بند، چسب یا سگک به ثابت ماندن پا در کفش کمک میکند. این موضوع به خصوص برای کودکانی که زیاد راه میروند یا در زنگ ورزش فعالیت دارند، اهمیت دارد. در مقابل، کفشهای بدون بند و مدلهایی که به راحتی از پا خارج میشوند، ممکن است هنگام حرکت ثبات کمتری داشته باشند. البته محکم بودن کفش نباید به معنای سفت و آزاردهنده بودن آن باشد. کودک باید بتواند بدون فشار اضافی، پا را خم کند و قدم بردارد. اگر کفش با بند بسته میشود، بندها باید به اندازهای محکم باشند که کفش روی پا بماند و در عین حال گردش خون و راحتی پا را مختل نکنند.

کفش خیلی نرم یا خیلی خشک، کدام بهتر است؟
برخی خانوادهها تصور میکنند هرچه کفش نرمتر باشد، برای کودک مناسبتر است. اما کفش نباید آنقدر نرم باشد که به راحتی از وسط پیچ بخورد یا ساختار خود را از دست بدهد. در راهنماهای عمومی خرید کفش کودکان وجود پاشنه محکم، زیره با کیفیت و انعطاف مناسب برای حرکت پا توصیه شده است. کفش را میتوان هنگام خرید با دست بررسی کرد. قسمت جلویی آن باید بتواند در محل طبیعی خم شدن پا حرکت کند، اما نباید مانند یک تکه پارچه به راحتی پیچانده شود. این بررسی ساده به والدین کمک میکند کفشی را انتخاب کنند که هم امکان حرکت داشته باشد و هم برای استفاده روزانه ساختار مناسبی ارائه دهد.
زیره مناسب بخشی از ایمنی دانشآموز است
کودکان در مسیر مدرسه، حیاط و راهروها با سطوح مختلف راه میروند. زیره کفش باید چسبندگی مناسبی داشته باشد تا احتمال لغزش کمتر شود. برای خانوادهها این موضوع بهویژه در روزهای بارانی یا هنگام استفاده از کفش در محیطهای ورزشی مهم است. زیرهای که کاملا صاف و لغزنده باشد، انتخاب مناسبی برای کفش روزمره مدرسه نیست. بهتر است والدین کفشی را انتخاب کنند که زیره آن سالم، مناسب و متناسب با فعالیتهای کودک باشد.
جنس کفش و اهمیت تهویه پا
پا در طول روز ممکن است عرق کند. اگر کفش از موادی ساخته شده باشد که اجازه گردش هوا را نمیدهد، رطوبت و گرما درون آن بیشتر میشود. درباره انتخاب کفش کودکان توصیه میشود در صورت امکان از مواد طبیعی مانند چرم، پنبه یا پارچه استفاده شود، زیرا این مواد امکان گردش هوا را بهتر فراهم میکنند. برای مثال، کودکی که ساعتهای طولانی کفش ورزشی خود را در مدرسه به پا دارد، ممکن است با کفش دارای رویه قابل تنفس احساس راحتی بیشتری کند. البته هیچ جنسی به تنهایی تضمینکننده سلامت پا نیست و اندازه مناسب، تمیزی کفش و تعویض جوراب نیز اهمیت دارند

بهداشت کفش و جوراب را جدی بگیرید
کفش مدرسه وسیلهای است که تقریبا هر روز استفاده میشود. بنابراین تمیز نگه داشتن آن، خشک کردن کفش خیس و تعویض جوراب میتواند به مراقبت بهتر از پا کمک کند. والدین میتوانند به کودک یاد بدهند پس از بازگشت از مدرسه، کفش را در جای خشک و دارای تهویه قرار دهد و اگر جورابش عرق کرده است، آن را تعویض کند. اگر کفش خیس شده، بهتر است پیش از استفاده دوباره کاملا خشک شود. این عادتهای ساده در کنار شست و شوی منظم جورابها، به حفظ بهداشت پا کمک میکنند.
کفش گرانتر همیشه انتخاب بهتری نیست
خرید کفش مدرسه برای خانوادهها هزینه دارد و ممکن است بعضی والدین تصور کنند کفش گرانتر الزاما کیفیت بالاتری دارد. اما راهنماهای سلامت پا تاکید میکنند قیمت به تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب کفش نیست. کفش باید اندازه مناسب، راحتی، ساختار قابل قبول و کیفیت متناسب با نیاز کودک داشته باشد. اگر فرزند خانواده در طول سال تحصیلی رشد میکند، خرید کفش بیش از اندازه بزرگ با هدف استفاده طولانیتر ممکن است نتیجه مطلوبی نداشته باشد. کفش بزرگ میتواند هنگام راه رفتن حرکت کند و برای کودک ناراحتکننده باشد. بهتر است خانوادهها به جای خرید یک کفش بسیار بزرگ، اندازه مناسب را انتخاب کنند و در طول سال تحصیلی اندازه پا را دوباره بررسی کنند.
کودک را در انتخاب کفش شریک کنید
خرید کفش مدرسه فرصتی برای آموزش مسئولیتپذیری به کودک است. والدین میتوانند به فرزندشان یاد بدهند که هنگام امتحان کردن کفش، به احساس پاهایش توجه کند و اگر پنجه، پاشنه یا کنارههای پا تحت فشار است، موضوع را بگوید. این کار به کودک کمک میکند به جای انتخاب صرفا بر اساس رنگ و ظاهر، راحتی و ایمنی را نیز در نظر بگیرد. همچنین بهتر است والدین در طول سال تحصیلی وضعیت کفش را بررسی کنند. اگر زیره فرسوده شده، کفش از کنار تغییر شکل داده یا کودک از درد پا شکایت دارد، باید اندازه و وضعیت کفش دوباره ارزیابی شود.
یادمان باشد انتخاب کفش مدرسه تصمیمی است که باید با توجه به نیاز واقعی کودک انجام شود. کفشی که اندازه مناسبی دارد، انگشتان را تحت فشار نمیگذارد، پاشنه را بهخوبی نگه میدارد و زیره آن چسبندگی مناسبی دارد، میتواند همراه روزهای مدرسه باشد. خانوادهها با چند دقیقه دقت هنگام خرید و بررسی منظم کفش در طول سال، میتوانند از یکی از وسایل پرکاربرد فرزندشان بهتر مراقبت کنند و به او یاد بدهند که سلامت و راحتی بدن، از ظاهر و قیمت یک وسیله مهمتر است.
نظر شما