به گزارش همشهری آنلاین، پژوهشگران در ژورنال npj Parkinson’s Disease گزارش میدهند که افرادی که در فاصله نزدیک یک خشکشویی زندگی میکنند، در مقایسه با افرادی که در فاصله ۶ تا ۸ کیلومتری از آن زندگی میکنند، ۱۴ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به پارکینسون هستند.
نتایج همچنین نشان داد که خطر ابتلا به این بیماری تحلیلبرنده مغزی با دورتر شدن فرد از خشکشویی کاهش مییابد.
به گفته این پژوهشگران، این مطالعه به شواهد رو به رشدی مبنی بر اینکه قرار گرفتن در معرض عوامل محیطی ممکن است نقش مهمی در بیماری پارکینسون داشته باشد، میافزاید.
تحقیقات قبلی قرار گرفتن طولانی مدت در معرض حلالهای کلردار مانند تریکلرواتیلن (TCE) و پرکلرواتیلن (PCE) را با بیماری پارکینسون مرتبط دانسته است. برای دههها، این مواد شیمیایی بوسیله خشکشوییها برای حل کردن چربی و لکههای لباس بدون آب استفاده میشدند. هر چند تا دههها پیش تا حد زیادی از صنعت خشکشویی حذف شد، اما بسیاری از مراکز به پروکلرواتیلن روی آوردند که میتواند در زیر زمین به تریکلرواتیلن تجزیه شود. در نتیجه، تریکلرواتیلن و پرکلرواتیلن میتوانند سالها خاک و آب را حتی پس از تعطیلی خشکشویی آلوده کنند.
پژوهشگران برای این مطالعه سوابق سلامتی نزدیک به ۱۸۱ هزار فرد مبتلا به بیماری پارکینسون را در مقایسه با سوابق سلامتی نزدیک به ۱۹ میلیون فرد سالم تجزیه و تحلیل کردند. همه افراد ۶۷ سال یا بیشتر سن داشتند و بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ تحت پوشش بیمه درمانی مدیکر بودند.
قویترین ارتباط بین نزدیکی به خشکشویی و پارکینسون در بین بیمارانی مشاهده شد که مشکلات راه رفتن و تعادل، زمین خوردن و اختلال شناختی داشتند.
به عنوان مثال، افرادی که در فاصله ۱۵۰ متری از خشکشویی زندگی میکردند، در مقایسه با افرادی که ۶ تا ۸ کیلومتر دورتر زندگی میکردند، ۲۳ درصد بیشتر احتمال داشت که مشکلات راه رفتن و تعادل داشته باشند.
به گفته این پژوهشگران، این یافتهها نشان میدهند که قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی یا سمی مختلف نه تنها خطر ابتلا به پارکینسون را افزایش میدهد، بلکه ممکن است بر علائمی که فرد ایجاد میکند نیز تأثیر بگذارد.
با این حال، آنها خاطرنشان کردند که این مطالعه نمیتواند ارتباط علت و معلولی مستقیمی بین حلالهای خشکشویی و پارکینسون برقرار کند.
نظر شما