به گزارش همشهری آنلاین، در این روزهای گرم و آفتابی غیر از نوشیدنیهای خنک، هندوانه و کرم ضدآفتاب، بدن به یک سری وسایل ضروری دیگر نیاز دارد. یکی از واجبترین آنها عینک آفتابی است. شاید فکر کنید عینک آفتابی اختراع قرن بیستم است، اما اسکیموها، قرنها پیش عینکهای عجیبی از عاج فیل دریایی میساختند. منطق پزشکیشان؟ کاهش ورود نور خورشید و جلوگیری از «برفکوری»! در واقع آنها اولین لنزهای پانورامیک دنیا را بدون هیچ فناوری پیچیدهای ابداع کردند. اما یک عینک آفتابی از نظر پزشکی چه استانداردهایی باید داشته باشد؟
۱- اهمیت فیلتر UV۴۰۰
اولین و حیاتیترین فاکتور در انتخاب عینک آفتابی، توانایی آن در بلوکه کردن اشعه ماوراء بنفش است. استاندارد UV۴۰۰ به این معناست که عدسی عینک بیش از ۹۹درصد از اشعههای طول موج تا ۴۰۰ نانومتر را جذب می کند. بسیاری از افراد تصور میکنند تیرگی لنز نشاندهنده قدرت محافظت آن است، در حالی که لایه محافظ UV یک لایه شفاف و بدون رنگ است که روی عدسی اعمال میشود.
۲- تاثیر پررنگ رنگ لنز
لنزهای خاکستری | به عنوان رنگ خنثی شناخته میشوند؛ چراکه شدت نور را بدون تغییر در ماهیت رنگها کاهش میدهند و برای رانندگی و استفاده روزمره بهترین گزینه هستند.
لنزهای قهوهای | این لنزها با فیلتر کردن نور آبی، کنتراست را افزایش داده و عمق تصویر را بهبود میبخشند. انتخاب رنگ مناسب میتواند خستگی چشم را در طول روز به شکل معناداری کاهش دهد.
لنزهای زرد یا کهربایی | برای محیطهای کمنور و مهآلود طراحی شدهاند زیرا وضوح اشیا را در شرایط نوری ضعیف بالا میبرند، اما برای استفاده در آفتاب شدید توصیه نمیشوند.
لنزهای سبز | ضمن حفظ تعادل رنگی، کنتراست را کمی افزایش داده و برای محیطهای پردرخت و سبز ایدهآل هستند.
رنگهای فانتزی مثل صورتی یا آبی | ممکن است باعث اختلال در تشخیص رنگ چراغهای راهنمایی شوند. بنابراین، اگر به دنبال یک عینک استاندارد برای تمام فصول هستید، طیفهای خاکستری و دودی از سوی اکثر متخصصان به عنوان ایمنترین انتخاب برای سیستم بینایی انسان معرفی میشوند.
۳- پلاریزاسیون؛ فراتر از یک آپشن لوکس
لنزهای پلاریزه (Polarized) دقیقاً مثل یک کرکره عمودی عمل میکنند که فقط به نورهای مفید اجازه ورود میدهند و جلوی بازتابهای افقی آزاردهنده را میگیرند. یک تست جالب و سریع برای تشخیص این ویژگی: عینک را جلوی مانیتور بگیرید و آن را ۹۰ درجه بچرخانید؛ اگر تصویر مانیتور در لنز کاملاً سیاه شد، تبریک میگوییم، عینک شما پلاریزه است.
۴- جنس فریم و استانداردهای ارگونومیک
وزن عینک نباید روی پل بینی فشار بیش از حد وارد کند، ارگونومی فریم باید به شکلی باشد که عینک با مژهها تماس نداشته باشد و در عین حال به اندازه کافی به صورت نزدیک باشد تا نور از بالا و کنارهها وارد نشود.
دستههای عینک نباید به گیجگاه فشار بیاورند، زیرا این فشار مداوم میتواند گردش خون موضعی را مختل کرده و باعث سردردهای تنشی شود. برای افرادی که فعالیت بدنی زیادی دارند، فریمهای نایلونی به دلیل نشکن بودن و وزن ناچیز، ایمنی بالایی را فراهم میکنند.
یک فریم خوب، آن است که بعد از چند دقیقه فراموش کنید چیزی روی صورت دارید؛ این یعنی تقسیم وزن به درستی انجام شده و استاندارد ارگونومیک رعایت شده است.
۵- انتخاب بر اساس فرم چهره و راحتی
صورتهای گرد بهتر است از فریمهای زاویهدار و مربعی استفاده کنند تا تعادل بصری برقرار شود، در حالی که صورتهای استخوانی و مربعی با فریمهای گرد و بیضی نرمتر به نظر میرسند. اما از دیدگاه راحتی، مهمترین بخش پد بینی و طول دستههاست. پد بینی باید به طور کامل روی پل بینی بنشیند بدون این که جای آن روی پوست باقی بماند.
اگر عینک مدام پایین میلغزد، یعنی یا پهنای پل عینک برای شما زیاد است یا دستهها به خوبی پشت گوش فیکس نشدهاند. یک عینک راحت عینکی است که وزن آن بین بینی و گوشها به درستی تقسیم شود.
نظر شما