به گزارش همشهری آنلاین تریکوتیلومانیا یک بیماری روانی است که با میل مکرر و مقاومتناپذیر برای کندن مو از پوست سر، ابرو، مژه یا هر جای دیگر بدن مشخص میشود و اغلب منجر به طاسی تکهای میشود. این بیماری یکی از گروههای اختلالاتی است که به عنوان رفتارهای تکراری متمرکز بر بدن شناخته میشوند و شامل کندن پوست و جویدن ناخن نیز میشود.
حدود یک نفر از هر ۵۰ تا ۱۰۰ نفر به تریکوتیلومانیا مبتلا است که زمانی تخمین زده میشد در زنان بسیار بیشتر از مردان رخ میدهد. اما تعیین دقیق میزان واقعی این عارضه دشوار است زیرا افراد مبتلا اغلب آن را پنهان میکنند و تحقیقات اخیر نشان میدهد که زنان و مردان دچار آن میشوند.
برای برخی، تریکوتیلومانیا خفیف است؛ برای برخی دیگر، همه جانبه است و شغل، زندگی اجتماعی و روابط آنها را مختل میکند. سایر مشکلات سلامت روان ممکن است با تریکوتیلومانیا همراه باشند، مانند اضطراب، افسردگی یا اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)، اختلال کمبود توجه یا سوءمصرف مواد.
چه چیزی باعث کندن مداوم مو میشود؟ افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ممکن است هنگام مواجهه با عوامل استرسزای خاص مانند تنش، تنهایی یا خستگی به این رفتار متوسل شوند. آنها همچنین ممکن است در طول فعالیتهای روزمره و کسلکننده، موهای خود را بدون توجه به اطراف بکشند. برخی میتوانند احساس تنش فزایندهای را احساس کنند که تا زمانی که موها را بکشند، و سپس احساس آرامش ایجاد میشود.
انواع خاصی از مو نیز ممکن است هدف قرار گیرند، مانند تارهای نامرتب روی فرق سر، موهای بازو یا حتی موهای ناحیه تناسلی. افراد مبتلا به تریکوتیلومانیا ممکن است آن را به صورت الگوهای خاص یا به صورت مرحله به مرحله بیرون بکشند. برخی از آنها پس از کندن، تارها را گاز میگیرند، میجوند یا میخورند یا آنها را روی صورت یا لبهای خود میمالند.
اما تریکوتیلومانیا لزوماً فقط بر رشد مو تأثیر نمیگذارد. کشیدن مکرر میتواند منجر به زخم، عفونت و سایر آسیبها به پوست و فولیکولهای مو شود. برخی از افراد به دلیل استفاده مکرر از دستهایشان برای کندن، دچار سندرم تونل کارپال، یک بیماری دردناک در دستها و انگشتان میشوند. برخی دیگر به دلیل پیچاندن مداوم خود در موقعیتهای غیرمعمول، دچار مشکلات عضلانی گردن و کمر میشوند. خارش پوست شایع است.
اگر موهای خود را میکنید، چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟ وقتی احساس کردید نمیتوانید این عمل را کنترل کنید. رویکردهای درمانی مختلفی میتوانند میل به کندن مو را مهار کنند یا آن را به طور کامل متوقف کنند. رفتاردرمانی شناختی (CBT) برای مبارزه با این بیماری ضروری تلقی میشود و داروها نیز ممکن است کمک کنند.
نظر شما