به گزارش همشهری آنلاین و به نقل از رویترز، این آزمایش در آستانه عرضه اولیه احتمالی اسپیسایکس انجام شد؛ عرضهای که طبق گزارش رویترز میتواند یکی از بزرگترین IPOهای تاریخ باشد.
در این پرواز آزمایشی، نمونه جدید Starship V3 توانست چند ماهواره آزمایشی/ماک را مستقر کند و فرود کنترلشدهای در اقیانوس هند داشته باشد؛ موضوعی که برای برنامههای آینده اسپیسایکس در پرتابهای ارزانتر، مأموریتهای ماه و مریخ، و توسعه زیرساختهای فضایی اهمیت دارد. با این حال، همه بخشهای آزمایش موفق نبود: بوستر عظیم Super Heavy نتوانست طبق برنامه فرود آید و در خلیج مکزیک سقوط کرد.
اهمیت این آزمایش از آنجاست که استارشیپ ستون اصلی چشمانداز بلندمدت اسپیسایکس محسوب میشود. این سامانه قرار است به یک راکت کاملاً قابل استفاده مجدد تبدیل شود؛ قابلیتی که در صورت تحقق، میتواند هزینه پرتاب محموله به فضا را بهشدت کاهش دهد. رویترز مینویسد اسپیسایکس تاکنون بیش از ۱۵ میلیارد دلار برای توسعه استارشیپ هزینه کرده است.
با وجود پیشرفت اخیر، کارشناسان هنوز درباره ریسکهای اجرایی هشدار میدهند. دلیل اصلی این احتیاط آن است که موفقیت یک آزمایش، بهتنهایی برای اثبات قابلیت تکرارپذیر، مقیاسپذیر و تجاری استارشیپ کافی نیست. اسپیسایکس باید نشان دهد که میتواند این پرتابها را بهطور منظم، ایمن و با بازیابی کامل بخشهای اصلی موشک انجام دهد.
از منظر مالی، این آزمایش برای اسپیسایکس زمانبندی حساسی داشت. طبق گزارشهای رویترز، این شرکت در حال نزدیک شدن به عرضه اولیهای با ارزشگذاری بسیار بالا است و برنامه رودشو آن برای اوایل ژوئن مطرح شده است. به همین دلیل، هر نشانهای از پیشرفت استارشیپ میتواند بر اعتماد سرمایهگذاران اثر مستقیم بگذارد.
در مجموع، آزمایش اخیر را میتوان یک موفقیت ناقص اما مهم دانست: استارشیپ نشان داد که از چرخه شکستهای پیاپی فاصله گرفته، اما هنوز تا تحقق وعده اصلی اسپیسایکس ــ یعنی راکت عظیم، ارزان، تکرارپذیر و کاملاً قابل استفاده مجدد ــ فاصله قابل توجهی باقی مانده است.
نظر شما