به گزارش همشهری آنلاین، به نقل از فرادید: این سلاح در محوطه باستانشناسی «آشیانه عقاب» در شهرستان کراسنویارسکی پیدا شد و در حالی که هنوز داخل غلاف چوبی خود قرار داشت، ۱۱۲ سانتیمتر طول داشت. تنها تیغه آن نزدیک به یک متر بود؛ اندازهای که بسیار بزرگتر از شمشیرهای معمول قرون وسطی با طول تقریبی ۷۰ سانتیمتر به شمار میرود.
کارشناسان موزه معتقدند این یک سلاح عادی نبوده است. اندازه بزرگ، وضعیت سالم و شیوه ساخت آن نشان میدهد که احتمالاً به سفارش فردی خاص ساخته شده؛ شاید جنگجویی بلندمرتبه که در دنیای پرتلاطم ولگای سفلی در نیمه دوم قرن سیزدهم زندگی میکرده است.
در جریان حفاریهای سال گذشته، متخصصان مؤسسه علمی-تولیدی «ناسْلِدیِه» در استان آستراخان، محدودهای حدود ۵۰ متر مربع را در تپهای کوچک از محوطه «آشیانه عقاب» بررسی کردند. آنها بیش از ۵۰ گور اسلامی را شناسایی کردند که بیشترشان فاقد اشیای تدفینی بودند.
اما در روزهای پایانی حفاری، دو گور توجه باستانشناسان را به خود جلب کرد. گور نخست که با شماره ۵۲ ثبت شده، بقایای مردی را در خود داشت که در گودالی مستطیلی و با سر رو به غرب دفن شده بود. به گفته باستانشناس «تاتیانا گرچکینا»، وضعیت قرارگیری جسد کاملاً غیرعادی بود. به نظر میرسید مرد را به شکم خوابانده بودند و شواهدی وجود داشت که نشان میداد دستهایش پیش از دفن بسته شده بوده است. وضعیت جمجمه نیز حاکی از آسیب شدید به گردن بود.
با این حال، این گور را نمیتوان صرفاً محل دفن یک اعدامشده دانست. حدود ۲۰ سانتیمتر شمال جسد، استخوانهای پای اسب به همراه رکاب و سگکی از تجهیزات زین و یراق اسب کشف شد. این اشیا بیشتر به آیینی نمادین یا نشانهای از جایگاه اجتماعی فرد اشاره دارند تا یک دفن شتابزده.
تنها ۲۰ سانتیمتر پایینتر از این گور، باستانشناسان به گور قدیمیتری با شماره ۵۳ رسیدند که به حدود میانه قرن سیزدهم تعلق داشت. در این گور نیز اسکلت مردی دیگر در گودالی بیضیشکل و با سر رو به شرق قرار گرفته بود. هنگام پاکسازی بقایا، پژوهشگران متوجه پوششی تیرهرنگ روی سر و بخش بالایی بدن شدند. یکی از فرضیهها این است که این آثار، بقایای زره چرمی پوسیده و شاید حتی کلاهخود باشند.
در این گور، چند سرپیکان و همان شمشیر شگفتانگیز داخل غلاف چوبیاش نیز پیدا شد. این سلاح بهصورت جداگانه از خاک بیرون آورده نشد، بلکه باستانشناسان آن را همراه با تودهای از خاک اطرافش خارج کردند. این بلوک حدود ۱۵ کیلوگرم وزن داشت و عملیات مرمت آن چهار ماه طول کشید.
میخائیل گولوواچف، مرمتگر آثار، وضعیت حفظ سلاح را استثنایی توصیف کرد. تیغه آهنی همچنان داخل غلاف چوبی باقی مانده بود و اکسیدهای آهن ظاهراً به حفظ چوب کمک کرده بودند. این فرایند شیمیایی غیرمعمول باعث شد بخشهایی از سلاح و اتصالات آن در وضعیتی باقی بمانند که در اشیای آهنی قرون وسطایی بهندرت دیده میشود.
اما چیزی که این شمشیر را واقعاً معماگونه میکند، اندازه آن است. گولوواچف توضیح داد که تیغههای معمول این نوع در قرون وسطی بسیار کوتاهتر بودند و بهراحتی از طریق شبکههای تجارت سلاح به دست میآمدند. اما این نمونه بهقدری بلند است که بعید به نظر میرسد تولیدی معمول و انبوه بوده باشد.
او احتمال داد این سلاح برای فردی بسیار بلندقد، شاید حدود دو متر، ساخته شده باشد؛ زیرا بیرون کشیدن چنین تیغه بلندی از غلاف نیاز به دستانی کشیده و دامنه حرکتی زیاد داشته است. با این حال، اسکلت موجود در گور حدود ۱۷۵ سانتیمتر قد داشت. این اختلاف، پرسشهایی را درباره کارکرد واقعی سلاح ایجاد میکند: آیا این سلاحی نمادین یا تشریفاتی بوده؟ آیا به ارث رسیده بوده؟ یا شاید برای سبک مبارزهای طراحی شده که هنوز شناخت کاملی از آن وجود ندارد؟
نظر شما